I see her two
three times a week
sitting on the balcony
when weather permits
here in old Italy town
in what is left of North Beach
her robe slightly parted
thumbing through the pages of a book
taking no notice of the people down below
standing to stretch, she yawns
legs like sturdy pillars that stretch
to reach the sky into the boundaries
of my mind
my eyes begging to read the pages
she turns with sensual fingers
wanting just one quick look
one intimate journey into the pages
into the space between the
parting of her robe
a journey to forbidden places
a flight back in time
to another place another world
high on a balcony where
I too ignore the
people coming and going
down below
Την βλέπω δύο
τρεις φορές την εβδομάδα
να κάθεται στο μπαλκόνι
όταν ο καιρός το επιτρέπει
εδώ στην παλιά ιταλική πόλη
σε ό,τι έχει απομείνει από το North Beach
με τη ρόμπα της ελαφρώς ανοιχτή
να ξεφυλλίζει τις σελίδες ενός βιβλίου
χωρίς να δίνει σημασία στους ανθρώπους από κάτω
σηκώνεται για να τεντωθεί, χασμουριέται
τα πόδια της σαν στιβαροί πυλώνες που τεντώνονται
για να φτάσουν στον ουρανό, στα όρια
του μυαλού μου
τα μάτια μου ικετεύουν να διαβάσουν τις σελίδες
που γυρίζει με αισθησιακά δάχτυλα
θέλοντας μόνο μια γρήγορη ματιά
ένα οικείο ταξίδι μέσα στις σελίδες
μέσα στο κενό ανάμεσα στο
άνοιγμα της ρόμπας της
ένα ταξίδι σε απαγορευμένους τόπους
μια πτήση πίσω στο χρόνο
σε έναν άλλο τόπο, έναν άλλο κόσμο
ψηλά σε ένα μπαλκόνι όπου
και εγώ αγνοώ τους
ανθρώπους που πηγαινοέρχονται
από κάτω
*Δημοσιεύεται εδώ: https://poeticoutlaws.substack.com/p/woman-on-the-balcony
**Απόδοση: Δημήτρης Τρωαδίτης
To Koskino 