σύννεφο με παντελόνια.

για την φωτογραφία, την κριτική, τα μικρά και τα μεγάλα

παραθέτω ένα απόσπασμα που μου αρέσει ιδιαίτερα, από το σύννεφο με παντελόνια του Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι, σε μετάφραση Γιάννη Ρίτσου.

Εμείς

οι κατάδικοι της πολιτείας των λεπρών

όπου η βρώμα κι ο χρυσός γαγγραίνιασαν τη λέπρα

Εμείς

είμαστε πιο καθάριοι κι απ’ το κρούσταλλο της Βενετιάς

που το ξεπλύνανε μαζί κι οι θάλασσες κι ο ήλιος.

Στα παλιά μας τα παπούτσια κι αν δε βρίσκονται

στους Όμηρους και στους Οβίδιους

ανθρώποι σαν κι εμάς, βλογιοκομμένοι απ’ την καπνιά.

Εμείς

καθένας από μας,

κρατάμε μέσα στη γροθιά μας

τους κινητήριους ιμάντες του σύμπαντος.

… … … … …

Εγώ που η σύγχρονη γενιά μου γέλασε κατάμουτρα,

διακρίνω αυτόν που φτάνει μες απ’ τις οροσειρές του χρόνου,

διακρίνω αυτόν που κανένας δε βλέπει.

Εκεί που τ’ ανθρώπινο βλέμμα τσακίζεται ανήμπορο,

βλέπω να καταφτάνει

των πεινασμένων στρατηλάτης

φορώντας το ακάνθινο στεφάνι της επανάστασης

το 1916.

Κι ανάμεσά μας είμαι εγώ

ο Πρόδρομός του,

κι…

View original post 60 more words

;Ένας φίλος

ένα έτσι

;Ένας φίλος πρέπει να πεθαίνει πριν γίνει φίλος σου.
!Ένας φίλος ανασταίνεται όταν τον αποχωριστείς.
;Ένας φίλος πρέπει να σε σκοτώσει πριν γίνει φίλος σου.
!Ένας φίλος είναι ο νεκρός σου εαυτός.
*Ένας φίλος είναι η λήθη που σφιχταγκαλιάζεις πριν ξυπνήσεις.
;Ένας φίλος δεν λείπει ποτέ απ’ την κηδεία σου.
!Ένας φίλος επιβεβαιώνει τον θάνατό σου.
;Ένας φίλος δεν σου επιτρέπει να αυτοκτονήσεις μακριά του.
!Ένας φίλος διπλασιάζει τους φίλους που έχασες.
;Ένας φίλος μονοπωλεί την ιδέα του θανάτου.
!Ένας φίλος αρκεί για να συντριβείς.
;Ένας φίλος απαιτείται για να πεθάνεις.

View original post

Ανεμοστροβιλίσματα

Τα χρώματα της σκέψης

Θα σε συναντήσω στην γραμμή του πληθυντικού.
Εκεί που το ένα πολλαπλασιάζεται.
Εκεί που τα όνειρα σημαδεύουν τις γωνίες των τόπων που αγαπούν.
Σαν τις τσακισμένες άκρες των σελίδων που αγαπάς.
Εκεί που πάντα σκοπεύεις να επιστρέψεις.
Και δε θα φοβάμαι.
Δε θα φοβάμαι, γιατί θα ξέρω
πως σημαδεύουμε μόνο αυτά στα οποία γυρεύουμε να επιστρέψουμε.
Και έτσι θα μαι εγώ ο τόπος επιστροφής σου.
Υπογεγραμμένος για πάντα με τ’ όνομα σου.

View original post

Κορίτσι της πόλης

ένα έτσι

Αυτή δεν είναι μια ιστορία αγάπης
Ο άντρας που μισώ είναι ζωντανός

Δεν υπήρχε ποτέ ένα κορίτσι
Ένα πολύ συνηθισμένο κανονικό κορίτσι

Λένε πως δεν περιπλανήθηκε πολύ μακριά
Πολύ μακριά πάνω στον αέρα

Ποτέ μια μέρα
Μια κανονική μέρα δεν πέρασε από μπροστά μου
Ενώ δεν μίλησε για τίποτα
Για έξυπνους και υποτελείς
Δεν μου το είπε αυτό

Το πιο ασήμαντο πράγμα
Που ποτέ δεν θα μάθεις
Είναι να μην αγαπάς
Και να μην αγαπιέσαι
Σε αντάλλαγμα

View original post