Zωή Καραπατάκη, Felt thought

Η ποίηση πιο επιδραστική
κι απ΄ τη πράξη είναι
το γιατί μπορεί να μην
το κατέχουν όλοι

Μα η αλήθεια είναι
πως η ποίηση η αληθινή
κρύβει τόση σκέψη και συναίσθημα
που λίγες πράξεις έχουν μέσα τους
και ιδίως οι καθημερινές

Κάτω απ΄τον Πλάτανο
κάτσε
με την πλατειά δροσιά
και σκέψου
όπως ο Σολωμός στο λόφο του Στράνη
όπου έγραψε τη Γυναίκα της Ζάκυνθος

Ενώ ο πόλεμος μαινόταν
απέναντι

Γιώργος Καλοζώης, Οι βράχοι της Ιρλανδίας

Πόνος ο τόπος μου κάθε σπίτι
κι αρρώστια κάθε γειτονία κι ένας
γιατρός που διαφωνεί με έναν άλλο
παρήγγειλα πλοίο ευτυχώς το καλοκαίρι
είχα βοηθήσει ναυπηγούς τον χειμώνα
μου πρόσφεραν αντίδωρη χάρη
πήγα στο Μπέλφαστ εκεί όπου
ναυπηγήθηκαν τα παλιά αβύθιστα
πλοία έφτασα μέχρι το Κορκ
η συμφωνία δεν προέβλεπε χειραψίες
σαμπάνιες και τα σχετικά σερπαντίνες
γέλια καπέλα που πετούν ψηλά
πάνω απ’ τα κεφάλια
μου έφτιαξαν πλοίο οι φίλοι μου στο
Μπέλφαστ χρησιμοποιώντας τους δύο
γερανούς τώρα πλέον μουσεία της
εταιρίας Harland & Wolff
μου έβαλαν μέσα σε κάθε καμπίνα
γάζες αιμοστατικές ιώδια οπιούχα
που σε κάνουν να μπερδεύεις
τα λόγια σου
παραπατάς στο κατάστρωμα ξεχνάς
όλους τους στόχους που έβαλες ή
σου έβαλαν από παιδί στη ζωή σου
που είναι και δεν είναι πια δική σου
θέλω να πω πως τίποτα δεν εξαρτάται
πια από σένα αλλά από κάτι άλλο
που όμως δεν έχεις διαύγεια για να το
ονομάσεις κι αφήνεσαι να παρατηρείς
χωρίς να βλέπεις σε παρατηρούν
τα σύννεφα οι κακοί καιροί οι βροχές
και τ’ αστροπελέκια και τα φώτα που
πλησιάζουν κι απομακρύνονται
κι οι μπουγάδες των άλλων φαλαινών
ακούγονται που γευματίζουν
τις πρώτες
τρέχουν τ’ ασθενοφόρα των φαλαινών
να προλάβουν κι οι τραυματιοφορείς
να βοηθήσουν
και τα επείγοντα ετοιμάζονται να
υποδεχτούν τις φάλαινες παντού
ακούγονται στριγγλιές κραυγές και τα
φοβερά αλίμονα καθώς τα ρεύματα
μας ωθούν κατευθείαν και κατά πάνω
στους βράχους του Μόχερ.

*Από τη συλλογή «Η πλαστικότητα των Μορίων», εκδόσεις Φαρφουλάς, 2019.

Μίλτος Σαχτούρης, Τα δώρα

George Grosz, Lovesick man (1916)

Σήμερα φόρεσα ἕνα
ζεστὸ κόκκινο αἷμα

σήμερα οἱ ἄνθρωποι μ᾿ ἀγαποῦν
μιὰ γυναίκα μοῦ χαμογέλασε

ἕνα κορίτσι μοῦ χάρισε ἕνα κοχύλι

ἕνα παιδὶ μοῦ χάρισε ἕνα σφυρί



Σήμερα γονατίζω στὸ πεζοδρόμιο
καρφώνω πάνω στὶς πλάκες

τὰ γυμνὰ ποδάρια τῶν περαστικῶν
εἶναι ὅλοι τους δακρυσμένοι

ὅμως κανεὶς δὲν τρομάζει

ὅλοι μείναν στὶς θέσεις ποὺ πρόφτασα

εἶναι ὅλοι τους δακρυσμένοι

όμως κοιτάζουν τις οὐράνιες ρεκλάμες

καὶ μιὰ ζητιάνα ποὺ πουλάει τσουρέκια

στὸν οὐρανό



Δυὸ ἄνθρωποι ψιθυρίζουν

τί κάνει τὴν καρδιά μας καρφώνει;

ναὶ τὴν καρδιά μας καρφώνει

ὥστε λοιπὸν εἶναι ποιητής



*Από τη συλλογή “Παραλογαίς” (1948).

Γιάννης Υφαντής, Τρία ποιήματα

Έρημη Χώρα

Σάρκας απόλαυση ανάμεσα σε ψάρι της Αλάσκας αχνιστό

γαρίδες του Παλέρμου, μανιτάρια και τζατζίκι ελληνικό.

Κι ένα ποτήρι μπίρα Bolaur.

Κ’ ύστερα μαλακία στο κρεβάτι σου

γιατ’ είσαι αλίμονο μονάχος σου στο Μόναχο

την ίδια ώρα που αμέτρητες γυναίκες

που ζουν κι αυτές μονάχες τους στο Μόναχο
στενάζουν αγκαλιάζοντας τον Άγιο Δονητή

γιατί απόκαμαν να παίρνουν το Θεό
στον αριθμό 0+ ∞ + χάος

και να μην παίρνουνε απόκριση καμμιά.

Στενάζουν αγκαλιάζοντας τον τεχνητό φαλλό

χωρίς να ξέρουν που ο Θεός ενσαρκωμένος
γυρίζει ολομόναχος στο Μόναχο,

με κινητό όπου καμμιά τους δεν τον παίρνει,

αφού καθώς είναι καινούργιος εμιγκρές

τον αριθμό του ούτε ο Πάπας δεν τον ξέρει.

***

Τηλεφωνώ στους φίλους


Στη Ναυσικά Γκράτζιου

Τηλεφωνώ στους φίλους’ όλοι εργάζονται.

Σ’ αυτό τον κόσμο ρε γαμώ το δηλαδή
μόνο εγώ κι ο Ήλιος τεμπελιάζουμε;

***


Του Έρωτα

Του έρωτα

πρέπει να του δινόμαστε γυμνοί

όπως δινόμαστε στον ύπνο και στο θάνατο, γιατί

ο έρωτας θαρρώ είναι η μόνη

μεταλαβιά

αιωνιότητας∙ ο έρωτας

είναι η λύτρωση του τέλειου χορού, είναι

η αγαλλίαση
του Καιρού.

Παρουσίαση της συλλογής «Λοξές Ματιές» στη Νάουσα Ημαθίας στις 10/2/2019

Ο Bernard Shaw έγραψε στο «Ένα ποίημα τη μέρα»:
«Ναι! προσπαθώ να γράφω ένα ποίημα κάθε μέρα,
Ελπίζοντας ότι θα σε βοηθήσει στην πορεία σου»

Δεν γνωρίζω αν ο Δημήτρης Τρωαδίτης γράφει ένα ποίημα την ημέρα, αλλά διαβάζοντας την ποίησή του, σίγουρα η μέρα μας, η πορεία μας, γίνεται καλύτερη.

Επειδή η ποίησή του είναι έντονη και βαθιά. Επειδή διαβάζοντάς την βρίσκεις μέσα στα νοήματα και στις λέξεις του ποιητή αυτό που θέλεις να εκφράσεις, αλλά δεν έχεις την δεξιότητα να το εκφράσεις.

Ανακαλύπτεις ιδέες, ανασύρεις αναμνήσεις. Με τον τρόπο αυτό, ποιητής και αναγνώστης γίνονται κοινωνοί συναισθημάτων και προβληματισμών.

Όταν πρωτοδιάβασα ποιήματα του Τρωαδίτη, παρατήρησα ότι, παρόλο, που είναι ένας κοινωνικός και υπαρξιακός ποιητής, δεν εκφράζεται με ωμότητα στα επώδυνα θέματα με τα οποία καταπιάνεται.

Αντιθέτως, έχει αναπτύξει την δική του ποιητική φωνή ευαισθησίας και σαφήνειας. Εξωτερικεύει με ακρίβεια σκέψεις και συναισθήματα. Και τα ποιήματά του περιέχουν πολλαπλές εικόνες με περιγραφές που ρέουν μεστές νοημάτων.

Ο λόγος του είναι καταγγελτικός, αλλά συγχρόνως αξιοποιεί τις λεκτικές του ικανότητες, σύμφωνα με την προσωπική του αντίληψη, για να δημιουργήσει ένα πυκνογραμμένο ποίημα.

Η ποιητική του συλλογή «Λοξές Ματιές» αποτελείται από 38 ποιήματα που δεν έχουν ομοιόμορφη δομή στίχων και στροφών. Ωστόσο, αποτελούν μια νοηματική ολότητα. Υπάρχουν κάποια σύντομα ποιήματα τεσσάρων στίχων που εναλλάσσονται με μακροσκελή ποιήματα πολλών στροφών.

Ο ποιητής δεν χρησιμοποιεί ομοιοκαταληξία στα ποιήματά του. Γράφει σε ελεύθερο στίχο. Παρόλα αυτά, η ποίησή του περιέχει ρυθμό. Oι λέξεις απλώνονται και χαράζονται στο ποίημα το μορφοποιημένο επάνω στο χαρτί. Η εναλλαγή των λέξεων, η αρχή και το τέλος από στίχο σε στίχο προσδίδει νόημα όταν διαβάζεις το ποίημα, αλλά και μελωδικότητα όταν απαγγέλεις προφορικά τους στίχους.

Ένα ιδιαίτερο ποίημα της συλλογής είναι ένα Χαϊκού τεσσάρων στροφών. Δεν ακολουθεί την παραδοσιακή μορφή της γιαπωνέζικης ποιητικής φόρμας της μια στροφής και των 17 συλλαβών. Οι δυο πρώτες στροφές αιρετικά και ελεύθερα έχουν τη δομή 5-5-5, ενώ, οι δυο τελευταίες στροφές ακολουθούν την παραδοσιακή μορφή χαϊκού των 5-7-5 συλλαβών.

Γράφει, λοιπόν, ο ποιητής:

ευρηματικές
σκιάσεις φωτός
στο υπερπέραν

χαράζεις αδρά
τους φωταγωγούς
του κορμιού σου

ανεπαίσθητες
πάνω σου κρεμάμενες
ηλιαχτίδες

τόσες ηδονές
εκρυγνήνται μέσα σου
αναρίθμητες

Όσον αφορά τις θεματικές έννοιες, η συλλογή περιστρέφεται γύρω από τις υπαρξιακές αγωνίες. Ο σύγχρονος άνθρωπος αναλογίζεται το παρελθόν του αλλά και τις συνέπειες της ιστορίας, των περασμένων γεγονότων στη δική του ζωή και στη ζωή των συνανθρώπων του. Επιπλέον, περιγράφει τον αμείλικτο αγώνα της καθημερινότητας και τις δυνατότητες βελτίωσης του μέλλοντος.

Ο ποιητής στοχάζεται και διαπιστώνει τις δυσκολίες της ζωής:

«Λοξές ματιές
στα κιτρινισμένα δάχτυλα
φοβισμένες
αινιγματικές
σαν λυχναράκι του λαδιού
που αργοσβήνει…»

Με παραστατικό λόγο καταγράφει το επίπονο παρόν και διερευνά τις προοπτικές της μελλοντικής ζωής:

«Οι κερασιές των ονείρων μας
δεν άνθισαν φέτος…
κάποια πουλιά είπαν θα έρθουν
μα δεν φαίνεται σημάδι τους…
παρ’ όλα αυτά
η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.»

Μπορεί να υποστηριχθεί ότι η ποίηση του Τρωαδίτη διαπνέεται από απαισιοδοξία; Όχι! Δεν είναι απαισιόδοξη ποίηση.

Πρόκειται για μια λεπτομερή και ευρυφασματική περιγραφή της πραγματικότητας που διαπνέεται από στοχασμό. Η ποίησή του στοχεύει στην αφύπνιση του αναγνώστη. Με ευαισθησία κάνει τις αναφορές του στην δραματικότητα της ζωής.

Εάν ο ποιητής μας φέρνει αντιμέτωπους με την καθημερινότητά μας, την οποία συνειδητά ή ασυνείδητα αποφεύγουμε να αναλογιστούμε, αυτό σημαίνει ότι καταφέρνει να μας αγγίξει, ότι καταφέρνει να μας κάνει συμμέτοχους της αφύπνισης που αισιοδοξεί ότι θα βελτιώσει την πορεία του κόσμου, γιατί όπως προαναφέρθηκε η «ελπίδα πεθαίνει τελευταία».

Και δεν είναι τυχαία η επιλογή αυτής της καθημερινής φράσης. Εσκεμμένα, ο Τρωαδίτης επιλέγει μια πολυχρησιμοποιημένη φράση για να υποδείξει το αυτονόητο: ότι υπάρχει ελπίδα. Αλλά, συγχρόνως θέλει να δείξει ότι δεν είναι ένας ποιητής απόμακρος, που απλά παρατηρεί και καταγράφει τις εντυπώσεις του σε ποιήματα. Αντιθέτως, μας υπενθυμίζει ότι και ο ίδιος έχει βιώσει τις δυσκολίες της ζωής. Γνωρίζει την αδικία και την μετανάστευση σαν απόδημος Έλληνας της Αυστραλίας. Περιγράφει παραστατικά το δράμα της προσφυγιάς:

«ψυχές ξεριζώνονται»

Καταγγέλλει τον πόλεμο κι αναρωτιέται:

«ποιους νεκρούς ν’ αναστήσεις
Και σε ποια ιδέα να μυηθείς»

Για τον Τρωαδίτη, το πολιτικό σύστημα αποτελεί πεδίο σαρκασμού και υποδεικνύει τα δεινά που επιφέρει:

«οι έξωθεν φύλαρχοι
Υπερθεματίζουν
Την αφομοίωση»
μας αναφέρει.

Ωστόσο, η ποίησή του είναι ένα κάλεσμα για αγώνα και βελτίωση, γιατί: «ο χρόνος (είναι) γρήγορος επουλωτής πληγών»

Θεωρεί ότι είναι καθήκον του μαχόμενου ποιητή, αλλά καθήκον δικό μας, των αναγνωστών της ποίησής του
«Να αποτινάξουμε το ταραγμένο φόντο των ημερών».

Για το λόγο αυτό χρησιμοποιεί την ποίηση
«σαν ένα ανοικτό βιβλίο»
που θα μας βοηθήσει να κατανοήσουμε και να αφυπνιστούμε, ώστε:
«να δούμε
την ώρα που
τα πράγματα εκεί έξω βρίσκουν λύση
για να λάμψουν».

Όσο για το θέμα της αγάπης;
Αυτό δεν φανερώνεται με κοινότυπες φράσεις, παρά αποδίδεται με μεταφορές και αλληγορίες:
«ριγούμε και εξαγνιζόμαστε
Στις άκρες της αύρας»

Αλλά, η απόδοση της αγάπης ενυπάρχει και στην αγάπη του ποιητή για τον άνθρωπο, και φανερώνεται στην καλοδουλεμένη ποιητική συλλογή «Λοξές Ματιές» με πλάγιο τρόπο.

Είναι το χρέος απέναντι στον άνθρωπο και σύμφωνα με τον Δημήτρη Τρωαδίτη:
«…είναι σαν την καρδιά μας
Που λαχταρά στο πρώτο
Σκίρτημα αγάπης»

Θα μπορούσα να συνεχίζω να μιλώ και να αναλύω εκτενώς την ποίηση του Δημήτρη Τρωαδίτη,
Μα, γνωρίζω ότι θα προτιμούσατε να ακούσετε τον ίδιο τον ποιητή να μας μιλά για την ποίησή του και τους απόδημους ποιητές και ποιήτριες της Αυστραλίας.

*Το κείμενο αυτό γράφτηκε και εκφωνήθηκε από την αγαπητή φίλη και ποιήτρια Λίνα Βαταντζή.

«Διασπορικοί Διάλογοι» στο αυστραλιανό πολυπολιτισμικό αρχιπέλαγος – Με μεγάλα ονόματα επιστρέφει το Φεστιβάλ Ελλήνων (και μη!) Συγγραφέων

Το Greek Writers Festival (Φεστιβάλ Ελλήνων Συγγραφέων) είναι πλέον γεγονός. Ακολουθώντας τα χνάρια του πρώτου αντίστοιχου Φεστιβάλ του 2012 -αν και διαφέρει σε πολλά από εκείνο- φιλοδοξεί να αναδείξει ζητήματα που άπτονται της λογοτεχνίας σε όλες της τις μορφές, τα περισσότερα των οποίων δεν έχουν θιχτεί επαρκώς ή δεν έχουν θιχτεί καθόλου.


Η έναρξη του Φεστιβάλ αναμένεται την Παρασκευή, 31 Μαΐου, στο Greek Centre, μετά και το επίσημο καλωσόρισμα των ιθαγενών, με το θέμα «Μεγαλώνοντας ως Έλληνες και ως Αμφισβητίες», στο οποίο ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Σίδνεϊ Βρασίδας Καραλής αναμένεται να συνομιλία με τους Μαρία Κατσώνη και Dmetri Kakmi.


Οι οργανωτές έχουν την πεποίθηση ότι η ελληνοαυστραλιανή παροικία δεν αποτελεί πλέον μια απομονωμένη νησίδα μέσα στο σύγχρονο αυστραλιανό πολυεθνοτικό και πολυπολιτισμικό αρχιπέλαγος, έτσι όπως ήταν διαστρωματωμένη τις προηγούμενες δεκαετίες. Ως εκ τούτου, πρέπει να ανοίξει τα φτερά της με στόχο να αποτελέσει ζωτικό και αναπόσπαστο μέρος του ευρύτερου πολιτιστικού και πολιτικού διαλόγου.

Σκέφτηκαν, λοιπόν, ότι ένα φεστιβάλ συγγραφέων θα ήταν ένα ιδανικό μέσο ώστε να πυροδοτήσει τη συζήτηση για τα ζητήματα αυτά, θεωρώντας κάτι παραπάνω από απαραίτητη τη συνέρρευση με πολιτιστικά και γλωσσικά διαφορετικούς συγγραφείς από όλο το φάσμα των εθνοτήτων και από γενιά σε γενιά, όσο αυτό είναι δυνατόν.

Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι οργανωτές του Φεστιβάλ είναι ενθουσιασμένοι για το ότι θα συμμετάσχουν σε αυτό συγγραφείς από διαφορετικές μεταναστευτικές κοινότητες: Κινέζοι, Βιετναμέζοι, Ινδοί, Αφρικανοί, Εβραίοι, συγγραφείς από χώρες της Μέσης Ανατολής, Αυστραλοί, ιθαγενείς και συγγραφείς που χαρακτηρίζονται ως queer. 


Το θέμα και το όνομα του φεστιβάλ είναι οι «Διασπορικοί Διάλογοι» επειδή πιστεύουμε ότι οι αντίστοιχες μεταναστευτικές κοινότητες στην Αυστραλία έχουν πολλά να μοιραστούν και να μάθουν η μια από την άλλη, όχι μόνο ως μετανάστες ή ως παιδιά μεταναστών ή μειονοτήτων αλλά και ως συγγραφείς και λογοτέχνες.

Η θεματολογία και οι συμμετέχοντες στα διαφορετικά πάνελ και οι ειδικές εκδηλώσεις στο πλαίσιο του Φεστιβάλ έχουν στόχο να εξυπηρετήσουν αυτόν ακριβώς το σκοπό.


Επίσης, την Παρασκευή, 31 Μαΐου, μετά την έναρξη θα γίνει η εκδήλωση “Η Άλλη Όχθη” – Αναγνώσεις με μουσική συνοδεία (με εισιτήριο). Ο Nick Tsiavos (τσέλο, κοντραμπάσο) θα συνοδεύσει αναγνώσεις από τους Dmetri Kakmi, Chi Vu, Hariklia Heristanidis και Ling Toong και τον George Mouratidis ως συντονιστή.



ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΠΑΝΕΛ

(χωρίς χρονική σειρά διεξαγωγής τους)


– Χαρούμενες τάσεις: Γράφοντας για τον “Τόπο” (με εισιτήριο)
 Kent McCarter (συντονιστής) με τους Dmetri Kakmi, Maria Tumarkin και Chi Vu

-Εκδίδοντας: Από το “Περιθώριο” στο “Mainstream” (με εισιτήριο)
 Kent McCarter (συντονιστής) με τους Ελένη Νίκα, Dmetri Kakmi και Michelle Cahill.

– Από την Bonegilla στο Maribyrnong (με εισιτήριο)
 Chi Vu (συντονίστρια) με τους Tes Lyssiotis, Hoa Pham και Hung Le

– Ο Λόγος και η Εικόνα (χωρίς εισιτήριο)
 Lucy Van (συντονίστρια) με τους Bella Li, Σταύρο Μεσσήνη και Thalia

– Μετάφραση: Lost and Found (χωρίς εισιτήριο)
 Βρασίδας Καραλής (συντονιστής) με τους George Mouratidis και Ouyang Yu

- Έμμονες ιδέες: Τραύμα, Μνήμη και Υπερφυσικότητα (με εισιτήριο) 
Hariklia Heristanidis (συντονίστρια) με τους Dmetri Kakmi, Hoa Pham και Chi Vu

– Ξαναγράφοντας για τη “μεταναστευτική εργατική τάξη” (με εισιτήριο)
 Amra Pajalic (συντονίστρια) με τους George Mouratidis, Alice Pung και Peter Polites.

– Οι παλαιοί Έλληνες: Ταινίες και η μνήμη της μετανάστευσης (χωρίς εισιτήριο) 
Ο George Kouvaros σε συνομιλία με την Άννα Χατζηνικολάου

- Γράφοντας για την κληρονομιά: Λέγοντας ξανά την ιστορία της μετανάστευσης (χωρίς εισιτήριο)
 Άννα Χατζηνικολάου (συντονίστρια) με τις Ντίνα Αμανατίδου και Lella Cariddi

– Υπάρχει ένας «ελληνοαυστραλιανός» κανόνας στη λογοτεχνία; (χωρίς εισιτήριο)
 Dean Kalimniou (συντονιστής) με τους Χρήστο Φίφη, Τίνα Γιαννούκου και Κωνσταντίνα Ντούνη

– Οδοφράγματα και συρματοπλέγματα: Γράφοντας για τον ακτιβισμό (με εισιτήριο)
 Alex Kostas (συντονιστής) με τους Ανδρέα Δημητρίου, Sista Zai και Δημήτρη Τρωαδίτη

– Διγλωσσία και ταυτότητα (με εισιτήριο)
 Τίνα Γιαννούκου (συντονίστρια) με τους Maria Tumarkin, Κώστα Καλυμνιό και Ouyang Yu

- Η πολιτική της γλώσσας (με εισιτήριο) Lucy Van (συντονίστρια) με τους ΠΟ, Dylan Coleman και Sista Zai

- Από το υπαρξιακό στο θεϊκό (χωρίς εισιτήριο) 
Βρασίδας Καραλής (συντονιστής) με τους Νίκο Νομικό και Κώστα Καλυμνιό

- Διαπραγματεύοντας την ταυτότητα: Young Adult Fiction (με εισιτήριο) 
Amra Pajalic (συντονίστρια) με τους Will Kostakis και Alice Pung

– Ποδόσφαιρο, ταυτότητα, Μνήμη (με εισιτήριο) 
Jim Pavlidis (συντονιστής) με τους George Megalogiennis και Tom Petsinis

– Η Τέχνη της Ποίησης (με εισιτήριο) 
Lucy Van (συντονίστρια) με τους Michelle Cahill, Tina Giannoukos και Ouyang Yu

– Η Τέχνη της Φαντασίας (με εισιτήριο)
 Βρασίδας Καραλής (συντονιστής) με τους Michael Mohammad Ahmad, Effie Carr και Will Kostakis

– Η Τέχνη της Παρουσίασης (με εισιτήριο)
 Peter Polites (συντονιστής) με τους John Englezos και Benjamin Theolonious Sanders (IQ)



WORKSHOPS / ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ


Writing Yound Adult Fiction με τον Will Kostakis

Writting the Line: The play and the rhytm με την Tina Giannoukos



ΕΙΔΙΚΕΣ / ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ


– Write Your Story – Art Installation – New Country/First Nation (με εισιτήριο) 
Με τον Tony Birch

– Αναρχία στο Fitzroy (με εισιτήριο) 
Με τον ΠΟ

– Οι Gary Foley και Fotis Kapetopoulos σε συνομιλία (με εισιτήριο)

– One Hundred Months, Third of East: A Work for Sporano and Contrabass (με εισιτήριο) 
Μουσική παράσταση με τους Nick Tsiavos και Deborah Kayser

– Spoken Word Performance (με εισιτήριο)
 Διαβάζουν οι Peter Polites, Sista Zai, Benjamin Theolonious Sanders (IQ), John Englezos, Sharifa A. Tartoussi και Krishnamurthy Prasad

- Δισυπόστατες Λαλιές (Forked Tongues): Δίγλωσση Ανάγνωση I (με εισιτήριο)
 Δημήτρης Τρωαδίτης (συντονιστής). Διαβάζουν οι Michael Mohammad Ahmad, Dylan Coleman, Ling Toong, Maria Tumarkin, George Mouratidis, Lucy Van και Ouyang Yu

– Δισυπόστατες Λαλιές (Forked Tongues): Δίγλωσση Ανάγνωση I (με εισιτήριο)
 Βρασίδας Καραλής (συντονιστής). Διαβάζουν οι Michelle Cahill, Effie Carr, Tina Giannoukos, Tom Petsinis, Lee Kofman, Κώστας Καλυμνιός και Chi Vu

– Διαγενεακή ελληνοαγγλική ποιητική ανάγνωση
 Διαβάζουν οι Ντίνα Αμανατίδη, Νίκος Νομικός, Σταύρος Μεσσήνης, Δημήτρης Τρωαδίτης, Κώστας Καλυμνιός, Tina Giannoukos και George Mouratidis.

– Παρουσιάσεις νέων βιβλίων από τους Tom Petsinis και Δημήτρη Τρωαδίτη (χωρίς εισιτήριο)
 Παρουσιάζουν οι Βρασίδας Καραλής, Κώστας Καλυμνιός και George Mouratidis


*Όλες οι εκδηλώσεις θα γίνουν στο Ελληνικό Κέντρο της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης, 168 Lonsdale Street, Melbourne (γωνία Lonsdale and Russell Streets).

**
Κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ θα λειτουργεί βιβλιοπωλείο με βιβλία Ελληνοαυστραλών και μη συγγραφέων.


***Για τις ακριβείς ώρες και αίθουσες που θα διεξαχθούν τα πάνελ θα υπάρξουν συνεχείς ανακοινώσεις. Η σχετική ιστοσελίδα ενημερώνεται διαρκώς και μπορεί να βρεθεί στο σύνδεσμο https://www.greekcentre.com.au/the-greek-writers-festival/