Nila Northsun, Δύο ποιήματα

ΜΕΤΑΦΕΡΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΚΑΤΑΥΛΙΣΜΟ ΤΟΣΟ ΜΑΚΡΙΑ

δεν μπορώ να μιλήσω για
πολλά φεγγάρια
καθώς μεταφέρονταν οι καταυλισμοί (1)
δεν μπορώ να πω για
την τελευταία σπουδαία μάχη
να εξιστορήσω άθλους ή
να πω πώς παίρνεις τα σκαλπ
δεν ξέρω πώς ήταν να
κυνηγάς βουβάλια
ή να χορεύεις τον χορό των πνευμάτων
μα
μπορώ να δω έναν αετό
σχεδόν σβησμένο
πάνω σε γελοία πλαστικά κυπελλάκια
μπορώ να ταξιδέψω σε ανταμώματα (2)
κατασκηνωτών και winnebagos (3)
μπορώ να φάω κρέας βουβαλιού
στο τουριστικό κιόσκι με μπέργκερς
μπορώ να χορέψω σε ινδιάνικη μουσική
το ροκ εν ρολ χέι-α χέι-ο
μπορώ,
και δυστυχώς
το κάνω

***

51weoonholl-_sx310_bo1204203200_

ΗΛΙΘΙΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Μετά από μια ολόκληρη ζωή γεμάτη ηλίθιες ερωτήσεις
θα νόμιζε κανείς ότι θα είχα γίνει
πιο ανεκτική, πιο υπομονετική
ή τουλάχιστον θα μπορούσα να απαντώ σβέλτα
είσαι στ’ αλήθεια ινδιάνα;
(όχι, έτσι το λέω για να μπορείς να μου κάνεις ανόητες ερωτήσεις)
δεν μοιάζεις με ινδιάνα
(εννοείς ότι δεν μοιάζω με κείνον τον τύπο στο νόμισμα (4))
πάντως σίγουρα είσαι μια όμορφη ινδιάνα
(λες και όμορφη ινδιάνα είναι οξύμωρο)
ξέρεις, η προγιαγιά μου ήταν ινδιάνα πριγκίπισσα
(ξέρεις, θα πρέπει να ήταν και γαμώ τις πουτάνες
γιατί όλοι έχουν την ίδια αυτή προγιαγιά)
είσαι υποχρεωμένη να μένεις στον καταυλισμό;
θα σε αφήσουν να φύγεις;
(όχι, είμαι εκεί για να μην αφήσουμε εσένα να μπεις)
ξέρεις, όταν ήμουν παιδί,
παρίστανα τον ινδιάνο
(κι εγώ τις αποκριές ντυνόμουν γιάπης
και κανείς δεν καταλάβαινε ότι ήμουν μεταμφιεσμένη)
πραγματικά νιώθω συμπόνια για τον τρόπο που
φέρθηκαν στους Ινδιάνους, την αρπαγή γης, την καταπάτηση συνθηκών
(ωραία, αυτό σημαίνει ότι κάνεις γενναιόδωρες προσφορές
στον πιο κοντινό σου καταυλισμό; ότι δίνεις χρήματα
για υποτροφίες; ότι προσφέρεις γαλοπούλες στους
μεγαλύτερους στη γιορτή των Ευχαριστιών για να έχουν
κάτι να φάνε; ότι δίνεις κονσέρβες σε σχολικά προγράμματα
για να μπορέσουν αυτοί να βοηθήσουν άλλους; ότι είσαι
ανάδοχος ενός παιδιού ή μιας οικογένειας τα χριστούγεννα, ώστε
να μπορούν να πάρουν ένα ζεστό πανωφόρι ή ένα παιχνίδι;)
γάμησέ τα,
μη σπαταλάς την ανάσα μου,
βάλε τα λεφτά σου εκεί που είναι το στόμα σου,
στείλε βιβλία, δωρεές, το χρόνο σου, τη συμμετοχή σου
στον πιο κοντινό σου καταυλισμό
ονόμασέ το
«εις μνήμην της ινδιάνας πριγκίπισσας γιαγιάς μου»

1.Travois: αυτοσχέδιο μεταφορικό μέσο των ινδιάνων.
2.Pow-wow: συγκέντρωση αυτοχθόνων της βορείου Αμερικής.
3. Φυλή αυτοχθόνων Αμερικανών που ζούσαν στην περιοχή Πράσινος Όρμος του Γουισκόνσιν, σήμερα μοιράζονται σε Γουισκόνσιν και Νεμπράσκα.
4. Στη μια πλευρά του νομίσματος των πέντε cents που κυκλοφόρησε μεταξύ 1913-1938 απεικονίζεται η μορφή ενός ινδιάνου.

51wv8dm9t9l

*H Nila Northsun είναι ποιήτρια, φωτογράφος, καλλιτέχνιδα, ιστορικός και ακτιβίστρια στον αγώνα για τη χειραφέτηση των Ινδιάνων. Γεννήθηκε στο Σουρζ της Νεβάδα το 1951. Ινδιάνα της φυλής των Shoshone και των Chippewa. Μεγάλωσε στο Σαν Φρανσίσκο, μα επέστρεψε στον καταυλισμό της για ν’ αναθρέψει την οικογένειά της στο Φάλον της Νεβάδα, όπου και ζει μέχρι σήμερα. Η ποίησή της δονείται από τις παραδόσεις της κληρονομιάς της και εκφράζει τόσο τη φυλετική της ταυτότητα όσο και τη ζωή τής σύγχρονης αμερικανίδας γυναίκας. Σημαντική συγγραφέας του δεύτερου κύματος της Αναγέννησης των Αυτοχθόνων Αμερικανών και από τις πιο πολυδιαβασμένες ποιήτριες ανάμεσά τους.

**Από το βιβλίο “Αμερικανοί ποιητές και ποιήτριες τολμούν”, Εκδόσεις Εξάρχεια, Αθήνα, Οκτώβρης 2013, σε μετάφραση και γενική επιμέλεια Γιώργου Μπουρλή.

Μιχάλης Καλλονιάτης, Τρία ποιήματα

kalloniatis057

ΘΥΜΗΣΗ

Ο σκελετός μιας πεθαμένης εικόνας
ξαφνικά άρχισε να βάφεται μπροστά
στον μοναδικό πια καθρέφτη της
σκέψης…
Από το πάντρεμα του πόνου και της χαράς
γεννήθηκε η Θύμηση…
Ο πόνος είναι ο πατέρας…
Η χαρά είναι η μητέρα…
Σε είδα λοιπόν στο σαλόνι της Άνοιξης
αυτό το πρωινό που σκαρφαλωμένη
στην ανθισμένη ακακία χαΐδευες με
το γέλιο σου τη χαρά της…
Κι όταν ένα δειλό αγκάθι κατά λάθος
σου μάτωσε το δάχτυλο… Μια μεθυσμένη
μέλισσα που κατάλαβε τον πόνο σου…
Ήρθε και ρούφηξε το αίμα… Και
άρχισε να ποτίζει όλα τα ευαίσθητα
λουλουδάκια της ανθισμένης ακακίας
που ήδη είχαν αρχίσει να κλαίνε
για τον πόνο της χαράς σου…

***

ΜΟΝΑΞΙΑ

Το εγκαταλειμμένο σπίτι τρελάθηκε
από τη μοναξιά του…
Και άρχισε να πίνει το δηλητήριο
από τις φλέβες της φωτιάς…
διψώντας για αφανισμό…
Όπως ο μοναχικός απροσάρμοστος
στρατιώτης που κρεμάστηκε…
Θλιμμένο χακί μενταγιόν…
Στο στήθος ενός γεροδεμένου πεύκου…
Κλέβοντας λίγες χαρούμενες αχτίδες
από τον τελευταίο ήλιο της
ζωής του…
Κάπου είχε ακούσει…
Πως η καταστροφή της ανίατης
λύπης…
Γεννά μια πιο όμορφη ζωή…
Και το πίστεψε…

***

ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ

Απόψε σαν νυχτώσει καλά είπαν
πως θα μας πάνε περίπατο…
Στο μυαλό μου ήρθε μια από
τις σχολικές εκδρομές…
Τότε ήταν πρωί…
Φοράγαμε μπλέ ποδιές και
κρατούσαμε στα χέρια λουλούδια…
Ο ουρανός ήταν γαλάζιος τα
βήματα ανάλαφρα και
στο δρόμο χέρι-χέρι τα όνειρα…
γεμάτα λαχτάρα για ζωή τα
τραγούδια μας…
Τώρα προσπαθούν να κρύψουν τον
θάνατο στο σκοτάδι…
Ο δρόμος γέμισε νεκρούς που
ούτε γνωρίζονται μεταξύ τους…
Στα χέρια κρατάμε όπλα…
Τα βήματα είναι βαριά και
οι πένθιμοι ήχοι τα τραγούδια τους…
Τα όνειρα τυλιγμένα σε χακί
σάβανα… και στον σκοτεινό ουρανό
χιλιάδες ψυχές καρφωμένες με
αστρικά καρφιά σε φλογισμένους σταυρούς…
Η Άνοιξη δεν φαίνεται πουθενά…
Θα τρόμαξε και κρύφτηκε…

*Από τη συλλογή “Ανθισμένες ακακίες σε άρρωστους δρόμους”, Αθήνα 1985.

Μπρν. Σ. Μαρ, Ποιήματα

kentra3054

Περικυκλώθηκαν
Aπ’ τα λειψά κανάτια
των ριζωμένων βάρδων
Διαλυθήκανε
ξανασχηματιστήκανε
κρυφτήκανε κι εμφανιστήκανε
ελωποδύτησαν
κι ανατριχιάσαντες αποδεχτήκανε
τα χρεωστούμενα εμβάσματα
Μ’ αφηρημένα παρελθόντα
Εξορκίσανε
Τραμπαλιστήκανε στ’ άγνωστου την παντοδυναμία
εξουδετέρωσαν τους σφονδύλους νομίζοντας
Βλαφτήκανε ανεπανόρθωτα
αμαυρώθηκαν κι επιτεθήκανε
σταδιοδρόμησαν κι ανήλθανε
Άλλοι κατήλθανε
Υπήκουσαν στους νόμους της αναγκαιότητας
εκνευριστήκανε
μαλακιστήκανε
ψοφήσανε
παπαγαλίσανε
σπάσανε και σπαστήκανε
αραβουργήσανε
Μυήθηκαν και καταπνίγηκαν
Καταπνίξανε
Αγκαλιαστήκανε
Σςιγουϊλμπιελιβινγκεντ
Χειροκροτήσανε
Γεμάτοι – Πλήρεις
κορεστήκανε
Αύτανδροι βυθιστήκανε
Ανέκαθεν περικυκλωμένοι
Στα παπάρια τους

Τα νέα πλάσματα
Θυμάστε ε;

***

Ξερακιανοί ειδήμονες της άγνοιας
τοποθετούνται ευφραινόμενοι επιδεικτικά
μέσα στα κλίματα της μόδας και των παραδομένων τάσεων
θάλλοντας όταν υφίσταται σιγή
και δη εκούσια
κι επιδιδόμενοι σε αγριόηχους με κρόταλλα
οι ίδιοι να παραπλανούνται πιστεύοντες
πως ξεγελούν τους γνώστες του περίγυρου
ή εέστω τους διαισθανόμενούς τους κρατουμένους
Κατασκευάζουνε . καθήκοντα
Ως ρήτορες αναρωτιούνται
γιατί οι αλήτες δεν τα εκτελούν
Με σέβας εις το πρόσωπό τους απαντούν
πως οι αλήτες φυγομαρτυρούν
σ’ αντίθεση με την των ειδημόνων τιμιότη
Δραστήριοι λοιπόν αυτοί
Μετακινούν κοχύλια
μπρος στα πιο έκπληκτα μάτια των άεργων
κι Από την κόπωση πονούν και κάποτε σωριάζονται
Μιλήσαμε πια για ελιξήριο
αλλά των ειδημόνων ο αγώνας είναι συνεχής (Πρέεπει)
Διότι η ομίχλη είναι εύθραυστη
και δύναται να εκπορθείται

***

Οι φυλακές είναι γεμάτες κοινωνία
και τα καΐκια είναι γεμάτα θάλασσα
Τα υπερωκεάνεια κρουαζιερόπλοια είναι όλο παγόβουνα
Κάτι βαρκούλες με κουπιά μονάχα
θυμίζουν Άγρια χόρτα
έτσι Πράσινα
με μίσος και μ’ οργή που ‘χασαν τη ματιά μου
Τι φταίει κι η ματιά μου…
αυτοί όλοι κι εκείνοι απηλλάγησαν
Ψάχνω να βρω ένα βούκινο ή
αλλά τυχάρπαστοι Βουρβώνοι με παρακολουθούν
έστω ενα τρομπόνι
με παραδέχονται αν εύρω τηλεβόα
να κάνουν τη δουλειά τους
Εγώ γεμάτος τίποτα τα πάντα
υποχρεώνομαι
δηλώνω σπουδαστής και ποιητής
θάμουν περίεργος ως άεργος συγκινητής
Με συγκινεί που αυτοκτόνησε ο Καρυωτάκης
Ε
Ε
εγώ δεν αυτοκτόνησα ακόμα
Εδήλωσα λοιπόν αλήθεια
και τι παράξενο

Προέκυπτε μια Δόση αντεπανάστασης

*Από το βιβλίο “Ποιήματα”, Εκδοτικός Οίκος Αλκή (Ευάγγελος Λάμπρου), Αθήνα 1988.
**ΜΠΡΝ. Σ. MAP είναι ψευδώνυμο που χρησιμοποίησε ο Δημήτρης Μπουρίκας για την μοναδική ποιητική του συλλογή που γράφτηκε στο διάστημα μεταξύ Απρίλη του ’80 και Νοέμβρη του ’83. Γεννήθηκε στην Χαλκίδα το 1963. Συμμετείχε σε κοινωνικούς αγώνες, οριοθετώντας τον εαυτό του Αντιεξουσιαστή. Διώχτηκε ως τρομοκράτης από την κυβέρνηση της Ν.Δ. Αυτοκτόνησε στις αρχές του Φλεβάρη του 1985 μέσα στο σπίτι του. Το σχήμα της πρώτης σελίδας είναι δικό του.

Θάνος Γώγος, ένα ποίημα για τον Νεστόρ Μάχνο

makhno

Εγώ ο Νεστόρ Μάχνο
Αγρότης
Σχεδόν πάντα μελλοθάνατος
Κρυμμένος σε μια κρεβατοκάμαρα
Φωτογραφίζω
τις διαστάσεις
μου

Κοιμάμαι παραπάνω ή
λιγότερο
Σκέφτομαι τα μαλλιά τους
Την επανάσταση που άλλοι θα κάνουν
Να χα άλλη μια ευκαιρία
Σκέφτομαι
Τον μαύρο στρατό των ανταρτών
καθώς συντρίβει
τη ζωή μου

Το δεξί χέρι
να
κόβει τ’ αριστερό

Εδώ στο Παρίσι

Στη Βαρκελώνη
Στη Λάρισα

με λυπούνται περισσότερο απ’ ότι με σέβονται
Τους λυπάμαι εξίσου.

Στον χρόνο
έχω
αρχίσει να γερνάω άσχημα

Tο 2017
μοιάζω για αυτούς
που αγαπώ
κάτι άλλο.

http://www.thraca.gr/2017/02/blog-post_94.html

7ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης και Τεχνών Γυναικεία Κραυγή

16728993_1208238472626244_3657569635451067943_n

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ποιητικός λόγος, μουσική και εικαστικές τέχνες συνομιλούν στο 7ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης και Τεχνών Γυναικεία Κραυγή. Συνεχίζοντας μια πορεία πέντε χρόνων, με σταθερή παρουσία και εκπροσώπηση στην Ελλάδα από το 2013, η ελληνική διοργάνωση του φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί για πρώτη φορά φέτος στη Θεσσαλονίκη, την Κυριακή 5 Μαρτίου 2017, από τις 12.00 έως τις 13.30, στην Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης.

Το ετήσιο φεστιβάλ Γυναικεία Κραυγή (Grito de Mujer) διοργανώνεται σε διάφορες χώρες του κόσμου κάθε Μάρτιο, εδώ και εφτά χρόνια, από το «Διεθνές Κίνημα Ποιητριών» (Women Poets International). Αυτή η μη κερδοσκοπική οργάνωση ιδρύθηκε το 2009 στη Δομινικανή Δημοκρατία από τη Χαέλ Ουρίμπε (Jael Uribe) για να προωθήσει το ποιητικό έργο των γυναικών της Λατινικής Αμερικής, αλλά και να προαγάγει κοινωνικά μηνύματα, όπως κατά της βίας που υφίστανται οι γυναίκες, υπέρ του αυτοσεβασμού και της καταπολέμησης της σιωπής (εξού και ο τίτλος του φεστιβάλ). Το 2015 το φεστιβάλ συμμετείχε στους παγκόσμιους εορτασμούς για το «2015: Έτος φωτός» της UNESCO. Φέτος, θα πραγματοποιηθεί ταυτόχρονα σε τριάντα χώρες παγκοσμίως. Εκπρόσωπος του κινήματος και κεντρική συντονίστρια του φεστιβάλ στην Ελλάδα είναι η μεταφράστρια Έλενα Σταγκουράκη.
Με γνώμονα το φετινό μότο του φεστιβάλ Μία κραυγή ελευθερίας για όλα τα κορίτσια του κόσμου, ποιήτριες, μουσικοί και εικαστικοί θα παρουσιάσουν στη διοργάνωση στη Θεσσαλονίκη έργα που εστιάζουν στην προβολή μηνυμάτων για την τόνωση της αυτοπεποίθησης, της ασφάλειας και των αξιών των κοριτσιών παγκοσμίως.

Η Δώρα Κασκάλη (πεζογράφος – ποιήτρια), η Δήμητρα Κατιώνη (μουσικός – ποιήτρια), η Μαρία Κενανίδου (ιστορικός τέχνης, επιμελήτρια εκθέσεων και συλλογών), η Γεωργία Τρούλη (ποιήτρια – εικαστικός) και η Αννίτα Χατζίκου (ποιήτρια) θα διαβάσουν ποιήματα των: Ζeina Hashem Beck (Λίβανος – Ντουμπάι) σε μετάφραση Jazra Khaleed, Kyoko Kishida, Θωμά Γκόρπα (Ελλάδα), Rachel McKibbens (ΗΠΑ) σε μετάφραση Αννίτας Χατζίκου, Αudre Lorde (ΗΠΑ) σε μετάφραση Αννίτας Χατζίκου, Ατένα Φαρροχζάντ (Ιράν – Σουηδία) σε μετάφραση Αντώνη Μπογαδάκη, Linn Hansen (Σουηδία) σε μετάφραση Kyoko Kishida, Karna-Irini Martensson, Mohja Kahf (Συρία – ΗΠΑ) σε μετάφραση Ράνιας Καραχάλιου, Γιανινά Ντεκουτίτε (Λιθουανία) σε μετάφραση Γιώργου Χαβουτσά, Πέτια Σταΐκοβα Ντουμπάροβα (Βουλγαρία) σε μετάφραση Μάιας Γκιόλα-Γκράχοβσκα, Lucille Clifton (ΗΠΑ) σε μετάφραση Αννίτας Χατζίκου, Suheir Hammad (Ιορδανία – ΗΠΑ) σε μετάφραση Ράνιας Καραχάλιου, Warsan Shire (Κένυα- Αγγλία) και Ashe Vernon (ΗΠΑ) σε μετάφραση Σοφίας Γιοβάνογλου.

Η Αριάδνη Πεδιωτάκη, φοιτήτρια του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, θα εκτελέσει performance.

Μουσική του συνθέτη Γιώργου Κυριακάκη θα παίξουν τα μέλη του συνόλου εγχόρδων Spira Minore Ναταλία Βλάχου, Λήδα Γραμμένου, Σωτηρία Εγινλόγλου, Ισμήνη Καλαϊτζή, Φιλιώ Καρφαρίδου, Μακρίνα Κετέογλου, Αθανασία Κοντογεώργου, Ιοκάστη Σιδηροπούλου, Κωνσταντίνα Τάνγκου, Χριστίνα Τέλι, με την καθοδήγηση της δασκάλας τους, Δήμητρας Κατιώνη.
Μουσικές γέφυρες μεταξύ των ποιημάτων θα συνθέσει η Αναστασία Γιαμούζη, φοιτήτρια στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

Βιντεοπροβολές που θα επενδύουν τον λόγο και τη μουσική θα επιμεληθεί η video artist Χριστίνα Κατσάρη.

Τη σκηνοθεσία της εκδήλωσης έχει αναλάβει η Σοφία Καρακάντζα.

Σύντομο χαιρετισμό εκ μέρους της Γυναικείας Κραυγής θα απευθύνει η συγγραφέας Δώρα Κασκάλη.

Το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης παραχώρησε ευγενικά την αίθουσα όπου θα πραγματοποιηθεί η εκδήλωση και ανέλαβε την τεχνική υποστήριξή της.

Αντωνίνη Σμυρίλλη, Βλέπω ακόμα παιδικά

16681709_1109289402526723_1330082485512024910_n

Περιοδικό – Εκδόσεις ΘΡΑΚΑ
http://www.thraca.gr

ISBN: 978-618-5155-27-8 ​
σελ. 30
διαστάσεις 17χ12 εκ.

ΔΕΙΓΜΑ ΓΡΑΦΗΣ

Εγώ και η Γάτα μου

Σήμερα είμαστε μελαγχολικές
Και άβαφες

Εγώ και η γάτα μου
Έχουμε μια παρά φύσιν σχέση
Μια διαστροφική επικοινωνία

Αρνούμαστε να συμβιβαστούμε
Να κανονικοποιηθούμε

Κουβαλούμε τη θλίψη μας
Και σα μαγνήτες
Τη θλίψη των άλλων

Σ’ έναν λαβύρινθο
Απομονωνόμαστε
Στις αναζητήσεις
Των σκέψεών μας

Μινώταυροι
Αδύνατο να βγούμε
Δεν υπάρχει Αριάδνη
Ούτε μίτος

Έτσι μόνο περιφερόμαστε
Μελαγχολικές
Και άβαφες

————————–

. gentle . by Sonja Benskinh Mesher

I am not a silent poet

it has been so, so many years. dormant.

hurts and atrocities.

you did not know you said it.

did not remember.

did not mean it.

sixty years later, passed it forward

when you shouted.         this is how

things go                                   round.

for which i apologise.

hurts and atrocities.

gentle

View original post