Paracelsus:
Extract the juice which is itself a Light.
Pulp, manna, gentle
Theriasin, ergot
like mold on flame, these red leaves
bursting
from mesquite by the side
of dry creekbed. Extract
the tar, the sticky
substance
heart
of things
(each plant a star, extract
the juice of stars
by circular stillation
smear
the inner man w/the coction
till he burn
like worms of light in quicksilver
not the false
puffballs of marshfire, extract
the heart of the empty heart
it is full
of the star soul that paces fierce
in the deeps of earth
the Red Man,
healer
in furs
who carries a club
who carries
the pale homunculus
in his belly.
For you are angel, you call
the soul from plants
or pearls of ambergris
out of the grudging sea.
Extract arcanum. Separate
true Archeus from the false
the bitter
is not less potent—nor does clarity
bespeak truth.
Out of the heart of the ineffable
draw the black flecks of matter
& from these
the cold, blue fire.
Dry water. Immerse
yourself
though it be but a drop.
This Iliaster
flowers like the wind.
Out of the ash, the Eidolon of the world
Crystalline.
Perfect.
Παράκελσος:
Εξάγετε τον χυμό, ο οποίος από μόνος του είναι ένα Φως.
Πολτός, μάννα, απαλό
Θεριασίνη, εργοταμίνη
σαν μούχλα στη φλόγα, αυτά τα κόκκινα φύλλα
εκρήγνυται
από το μεσκίτ στο πλάι
της ξηρής κοίτης του ρυακιού. Εκχύλισμα
η πίσσα, το κολλώδες
ουσία
καρδιά
των πραγμάτων
(κάθε φυτό ένα αστέρι, εκχύλισμα
ο χυμός των αστεριών
με κυκλική στασιμότητα
κηλίδα
ο εσωτερικός άνθρωπος με τη σύγχυση
μέχρι να καεί
σαν σκουλήκια φωτός σε υδράργυρο
όχι το ψεύτικο
φουσκωτές μπάλες από βάλτο, εκχύλισμα
η καρδιά της άδειας καρδιάς
είναι γεμάτο
της αστρικής ψυχής που βηματίζει άγρια
στα βάθη της γης
ο Κόκκινος Άνθρωπος,
θεραπευτής
σε γούνες
ποιος κουβαλάει ρόπαλο
ποιος κουβαλάει
ο χλωμός ανθρωπόμορφος
στην κοιλιά του.
Γιατί είσαι άγγελος, καλείς
η ψυχή από τα φυτά
ή μαργαριτάρια αμπέρι
έξω από την αδηφάγα θάλασσα.
Απόσπασμα από το Αρκάνουμ. Ξεχωρίστε το.
ο αληθινός Αρχέας από τον ψεύτικο
το πικρό
δεν είναι λιγότερο ισχυρό—ούτε και η σαφήνεια
πες την αλήθεια.
Από την καρδιά του απερίγραπτου
ζωγράφισε τις μαύρες κηλίδες της ύλης
& από αυτά
τη κρύα, γαλάζια φωτιά.
Ξηρό νερό. Βυθίσου
σύ ο ίδιος
κι ας είναι μόνο μια σταγόνα.
Αυτός ο Ιλιάστερ
λουλούδια σαν τον άνεμο.
Από την στάχτη, το Είδωλο του κόσμου
Κρυστάλλινος.
Τέλειος.
*
Song for Baby-O, Unborn
Sweetheart
when you break thru
you’ll find
a poet here
not quite what one would choose.
I won’t promise
you’ll never go hungry
or that you won’t be sad
on this gutted
breaking
globe
but I can show you
baby
enough to love
to break your heart
forever
Τραγούδι για το Baby-O, Unborn
Αγαπημένο
όταν θα βγεις στον κόσμο
θα βρεις
ένα ποιητή εδώ
όχι ακριβώς αυτό που θα επέλεγε κανείς.
Δεν θα σου υποσχεθώ ότι
δεν θα πεινάσεις ποτέ
ή ότι δεν θα είσαι λυπημένο
σε αυτό τον άσπλαχνο
διαλυμένο
κόσμο
αλλά μπορώ να σου δείξω
μωρό μου
αρκετά για να αγαπήσεις για
να σου ραγίσω την καρδιά για
πάντα
*
The Window
you are my bread
and the hairline
noise
of my bones
you are almost
the sea
you are not stone
or molten sound
I think
you have no hands
Το Παράθυρο
είσαι το ψωμί μου
και η γραμμή των μαλλιών μου
το τρίξιμο
των οστών μου
είσαι σχεδόν
η θάλασσα
δεν είσαι πέτρα
ή λιωμένος ήχος
Νομίζω πως
δεν έχεις χέρια
*Μετάφραση: Στέλιος Καραγιάννης
To Koskino 