Βλάσης Ψωμάς, Ενέχυρα

Τη μονάκριβή μου λύπη
έθαψα ένα βράδυ.
Είπα να γίνω η γελοιότητα του πεζοδρομίου
και να αρχίσω να απαγγέλω ποίηση·
έτσι για να νιώσω τις πόρτες πιο οικείες.
Τις αδίκησα.
Να πουλάς την ψυχή σου είναι πιο δύσκολο από μια
τσαλαπατημένη σάρκα.

Leave a comment