Οι αποφάσεις
λαμβάνονται
ή επιδιώκονται
ή ξεχνιούνται.
Οι αποφάσεις
αφορούν πάντα
κάποιο δίλημμα.
Αποτυχία
ή νίκη,
ή κάτι σχετικό,
Ένας χώρος
όπου
εξασθενούν
οι ανάγκες.
Ή μια διαδρομή.
Από εδώ
μέχρι εκεί.
Όλοι μου έλεγαν
ότι το ταξίδι
δεν είναι παρά αυτό:
ένα ταξίδι.
Απλός
προγραμματισμός.
Δίψα,
λογική κι
ευθύνη.
Ας είναι.
Έτσι είχαν
τα πράγματα.
Εκείνο τον
καιρό.
Εκείνη μιλά
για το
επόμενο
τρένο του
σταθμού.
Εκείνος βρίσκει
τις διαφορές
στα πλακάκια.
Περνάνε
δύο κύριοι.
Λες να βρέξει,
λες να μην…
Μια κυρία
περπατά
αφηρημένη,
σκέφτεται ένα
απόσπασμα από
το μυθιστόρημα που
διάβαζε χτες βράδυ.
Μια άλλη γυναίκα
διασχίζει
το δρόμο
με τη βαλίτσα της.
Όλοι αλλάζουν κατεύθυνση.
Και τα μάτια της
Οράσια
αιχμαλωτίζουν τις
αισθήσεις.
Δεν ξέρω.
Προσπαθώ
να είναι
κάτι λίγο
χυδαίο,
αλλά
τελικά
είναι δύσκολο.
Η εξομολόγηση μιας
αβύσσου,
η ιστορία
ενός τατουάζ
ή η ομορφιά
που μετακινείται.
Ναι.
Σιγά σιγά
μετακινούμαστε.
Η διαφορά
ανάμεσα σε μια
χειρονομία
και μια άλλη.
Μου επιτρέπετε
να περάσω;
Φυσικά
Ας είναι.
Προς τη Ρώμη.
Η Οράσια
μου εξομολογείται
κάτι.
Μια ανάμνηση.
Προσπαθώ να
προσποιηθώ
ένα χαμόγελο.
Δεν ξέρω.
Θα μπορέσω να αναπνεύσω,
να το παίξω αδιάφορος,
να παρατηρήσω
πώς κοιτά
μέσα από το
παράθυρο,
να ακούσω
την προφορά της,
την ευθραυστότητα
κάποιου που
συνηθίζει να
χάνει.

…………………………………

*Από τη συλλογή “Περί της φύσεως της ευθραυστότητας”, εκδ. Ρώμη, Θεσσαλονίκη 2021. Μετάφραση: Ιφιγένειας Ντούμη.