As if I were the Dead sea,
you forgot me
and left me reading
the palm of a dead city
Searching for my destiny .
I still breathe my longing
For you, and I still miss you.
How do you expect me
to teach a drowned city
how to swim with me
to you, or how to take
me instead of you.
If I learn the language
of this dead city
Begging for me,
or if I hold the key
to the last eternity;
if I ever live like a canary
in the forest
of your mystery,
Or if I shelter my heart
in the same body of water
that chokes me
will my liberty
become a final prayer
from you to me
or will this
sea crying before me
set me free
from you
for another eternity.
Σαν να ήμουν η Νεκρά Θάλασσα,
με ξέχασες
και με άφησες να διαβάζω
την παλάμη μιας νεκρής πόλης
ψάχνοντας το πεπρωμένο μου.
Ακόμα αναπνέω τη λαχτάρα μου
για σένα, και ακόμα μου λείπεις.
Πώς περιμένεις από μένα
να διδάξω σε μια πνιγμένη πόλη
πώς να κολυμπήσει μαζί μου
προς εσένα, ή πώς να πάρει
εμένα αντί για εσένα.
Αν μάθω τη γλώσσα
αυτής της νεκρής πόλης
που με ικετεύει,
ή αν κρατώ το κλειδί
για την τελευταία αιωνιότητα,
αν ζήσω ποτέ σαν καναρίνι
στο δάσος
του μυστηρίου σου,
ή αν προστατεύσω την καρδιά μου
στο ίδιο νερό
που με πνίγει
θα γίνει η ελευθερία μου
μια τελευταία προσευχή
από σένα προς εμένα
ή μήπως αυτή η
θάλασσα που κλαίει μπροστά μου
θα με ελευθερώσει
από σένα
για μια άλλη αιωνιότητα.
**Απόδοση: Δημήτρης Τρωαδίτης
