Μου έλεγε ότι είχε έρθει από τα μπανλιέ.
Τα βορειοανατολικά.
Είχε ζήσει στο Σαν Ντενί, στο Μπομπινί, και τώρα στο Παντίν.
Ο πατέρας του ήταν από το Μαγκρέμπ
Εκεί που οι μοσχοβολιές από τα μπαχάρια του ταζίν και της ταμπούνα
έφταναν πέρα από την Μεσόγειο.
Φόραγε ένα μαύρο μαντίλι και μια μάσκα για σκι
Μου έλεγε για το πώς ήταν εγκλωβισμένος σε μια ξένη πόλη
καθώς έσπαγε μια βιτρίνα με ένα λοστάρι.
«έτσι θα γυρίσεις πίσω;» τον ερώτησα.
«έτσι θα δημιουργήσω μια άλλη» μου απάντησε.
Και όλα αυτά μου τα ‘λεγε ψιθυριστά
ήρεμα
όπως συνήθως γίνονται οι πολιτικές εξαγγελίες
από το Οτέλ Ματινιόν
για στέγαση, παιδεία και εργασία.
