Η ΠΑΡΑΔΟΣΗ

Surgeons must be very careful
When they take the knife.
Underneath their fine incisions
Stirs the culprit, life. Emily Dickinson

Μόνο με την παράδοση γίνεται οτιδήποτε,
μόνο με την εγκατάλειψη.
Αφήνοντας τα τραύματα, τις επαφές,
τις μνήμες να καρποφορήσουν στο Διηνεκές.

Τρέμοντας στην πολυθρόνα, βλέποντας
παλιές σκουρόχρωμες Ελληνικές ταινίες.
Καλλιεργώντας μιαν ήρεμη θλίψη,
η απογοήτευση άνθισε πάνοπλη.

Εγκαταστάθηκε-συσσώρευση υλικών εκεί έξω
στην αυλή της εμπειρίας-τη σκοτεινή ετούτη-
όχι, δεν με συντρίβει όπως νόμιζα
όταν δεν ήξερα ο πλούτος τι σημαίνει-

*

ΟΛΟ ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ

Όλο το Άγνωστο, όλο το Απροσδόκητο
συσσωρευμένο πάνω μου.
Βολευόμαστε όπως μπορούμε.
“La Complaisance dans le Malheur.”

Προέρχονται διαμάντια μέσα από οδυνηρές συμπιέσεις.
Μες στην Παγίδα χωμένος.
Έξω φυσάει αέρας.
Κλεισμένος μέσα μου.

Βελτιώνονται οι ρυθμοί, βελτιώνονται οι λέξεις,
οι αρμονίες, το ζητούμενο.
Δεν προσπαθώ, ρέει από μόνο του.
Έξω από μένα.

Αντιμέτωπος με τη λευκή σελίδα.
Ξύπνησα. Κατόρθωσα.
Μικρές κοφτές φράσεις.
Στο τέλος μόνο λέξεις, ρήματα.

Ότι θυμάμαι έρχεται πίσω. Γυρίζει πίσω.
Με θυμάται. Εκείνο που ήξερες.
Το εργόχειρο. Μην το κόβεις.

Περιπατητής, δίπλα στα μαγαζιά, ηλιόλουστα,
Αναζητάς ή απλά απολαμβάνεις.
Ξαναγύρισα αλλά δεν βρήκα τίποτα.
Εκείνο το σπίτι που μου άρεσε λιγάκι,
που ταίριαζε λίγο πολύ με τη θλίψη μου.

Κι εκείνοι οι γεννήτορες οι καταραμένοι,
οι καταπιεστικοί, οι στερημένοι,
μου στέρησαν και μένα τη ζωή , τη χαρά, την ολοκλήρωση.
Τη συνέχεια της Ύπαρξής μου. (Going on Being).
Και ξαναζωντάνεψε η καταδίκη.

*Από το βιβλίο “Ποιήματα 2009-2013”.