ΜΑΡΙΑ

Mια ελιά στο λαιμό,
είναι
κληρονομιά
από τη γιαγιά.
Ένα άλλο
σημάδι στο πόδι,
χαρισμένο
από τον παππού.
Το πρόσωπο
στο στήθος
δεν σου ανήκει,
είναι ανεξίτηλο
από βελόνι,
η αυτόχειρας καρδιά
όμως
δεν είναι
δική μου
είναι μόσχευμα
δικό σου.

*

ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ

Όπως οι τρύπες
των αυτιών σου
που κλείσανε,
έτσι
οι μελωδίες μου.
Ασφαλισμένες
στο σεντούκι τους,
μου κλείνουν
το μάτι μόνο κάποιες
Παρασκευές απογεύματα.
Στην αρχή νόμιζα
ότι με γουστάρουν,
μετά κατάλαβα ο αβρός
ότι έτσι σκοτώνουν.
Τα σκουλαρίκια
που θα φορέσεις
για να ξανανοίξουν
οι τρύπες,
κοίτα να είναι αληθινά
αλλιώς
θα πάθεις
πάλι μόλυνση.

*Από τη συλλογή “Διαπόμπευση, εκδ. Βακχικόν, β’ έκδοση, 2013.