Σκουριάζουν τ’ άστρα
Οξειδωμένα από την παγωνιά
Βρέχει παντού, κι εκεί κι εδώ
Ο άνεμος σκορπά πουλιά κομματιασμένα
Και φωνάζει –
Παγωμένη σαν κρατήρας στο φεγγάρι
Είν’ η καρδιά μου
Τα μέλη μου παγώνουν
Καθώς βαδίζω προς το σύμπαν.

*Mετάφραση: Αλέξανδρος Ίσαρης.