ΠΟΡΕΙΕΣ ΖΩΗΣ

Μια άβυσσος γεμίζει σταδιακά με νερό.
Η άβυσσος γεμίζει, αλλά δεν ξεχειλίζει.
Παραδίπλα,
Ένας βαλτώδης νερόλακκος
Σημαίνει κίνδυνο.
Στη μέση
Ο άνθρωπος βαδίζει σύμφωνα με το είδος του.
Η εικόνα της αβύσσου και του νερόλακκου
Επαναλαμβάνεται σε όλες τις πορείες της ζωής.
Ο καθένας
μέσα σε αυτή την επανάληψη
Με μικρές αποφάσεις συμπληρώνει
Την προοπτική της διαφυγής του.
Μερικοί
μένουν εγκλωβισμένοι
Μέσα σε νερόλακκους
Ή σε φράκτες φτιαγμένους
από τα δικά τους αγκάθια.
Άλλοι
κρέμονται ανήμποροι σε χάσματα.
Όλοι
θέλουν ένα πέρασμα
ή πιο απλά
περιμένουν να ανοίξει
Ο δρόμος μόνος του.

*

ΕΞΑΓΝΙΣΜΟΣ

Η καρδιά του σκότους είναι η φρίκη.
Η λεία της φρίκης είναι οι κραυγές
οι ρουφηγμένες από την δύναμη του σκότους.
Όταν βλέπεις παιδιά
αποστεωμένα και χωρίς κραυγή
είναι παιδιά που νοιώθουν τον πόνο
κάθε ανάσα, κάθε αργό βήμα,
που ένα συγνώμη δεν αρκεί,
ούτε μια αγκαλιά,
τότε να μασάς καλά την τροφή σου,
να μετράς μια-μια τις γουλιές σου,
την ίδια ώρα παιδιά
εξαγνίζονται
μέσα στον πόνο.

*Από τη συλλογή “Φίλοι στ’ άχυρα”,