Αγγελικούλα

Ημέρα Τετάρτη
Φορέσαμε τις πανοπλίες μας
και σήμερα.
Εσύ την πατρική σου υπόσταση
κι εγώ την εμμονή μου ν’ αγαπηθώ.
Δώσαμε,
όπως ήμαστε μαθημένοι
και σώσαμε τη μέρα.
Χαμογελούν εκείνοι.
Κανένας δεν τολμάει από τους δύο
μας να ρωτήσει.
Εμάς;
Ποιος θα μας σώσει εμάς;

*

Ραδίκια

Άγρια και πικρά
σαν επαφή που στεγνώνει.
Μια στιγμιαία τόνωση ποθούν
κι έπειτα στην ανούσια ζωή τους
επιστρέφουν.

*

Αγιόκλημα

Το νιώθει:
εκείνος δεν τη θωρεί
όπως το αγιόκλημα τη νύχτα αντικρίζει.
Κι εκείνη,
που της λαχτάρας τη μυρωδιά
σαν νύχτα πεθυμά,
αρχοντικά στον εαυτό της κλείνεται.

*

Μη με λησμόνει

Αλάνθαστη πυξίδα των δεσμών,
το βλέμμα.
Κι αν τα μάτια μας δε συναντιούνται πια,
έχει ήδη ειπωθεί θαρρώ,
ό,τι με λέξεις σωπαίνει.

*

Χαμομήλι

Κι αν σου μέλλει ν’ αγαπήσεις
ας είναι κάθε σου βήμα ανάλαφρο
σαν να διασχίζεις λιβάδι απέραντο
από χαμομήλι.

*Από τη συλλογή “De planis et anemis”, εκδ. Ενύπνιο, 2026.