Δέκα ποιήματα

XIV

Για το θάνατο
ο κουρέας
ο κουρέας
μού μίλησε

κόβοντας τη
ζωή μου με
ύπνο για να κοντύνει
τα μαλλιά μου-

Είναι μόνο
μια στιγμή
είπε, πεθαίνουμε
κάθε βράδυ-

Κι απ’
τους νεότερους
τρόπους να βγουν
μαλλιά στον

φαλακρό θάνατο-
τού μίλησα
για τη λάμπα
κουάρτζ

και για γέρους
με τρεις
σειρές δοντιών
στο νεύμα

ενός γέρου
που είπε
στην πόρτα-
Λιακάδα σήμερα!

εξαιτίας της οποίας
ο θάνατος τον ξυρίζει
δυό φορές
την εβδομάδα.

*Από τη συλλογή Spring and All, 1923.

*

Νέα γυναίκα σε παράθυρο

Κάθεται με
δάκρυα

στο μάγουλο
το μάγουλο στο

χέρι της
το παιδί

στην αγκαλιά της
η μύτη του

πιεσμένη
στο γυαλί

*

Μια υποσημείωση

Περπατήστε στα λεπτεπίλεπτα μέρη
των απαραίτητων μηχανισμών
και γρήγορα δεν θα έχετε
ούτε φαγητό, ούτε ρούχα, ούτε
καν Κομμουνισμό,
Σύντροφοι. Διαβάστε καλή ποίηση!

*Από τη συλλογή Poems, 1934.

*

Mezzo Forte

Πάρ’ το πανάθεμά σε· κι αυτό!
Να κι ένα τριαντάφυλλο
Για επανόρθωση
Ο θεός ξέρει
Συγγνώμη, Γκρέις· αν και
Δε φταίω εγώ αν θα γίνεις γάτα.

*Από τη συλλογή The Tempers, 1913.

*

Σούζυ – ΙΙ

η ζωή είναι ένα άνθος όταν
ανοίξει θα
κοιτάξεις τρέμοντας μέσα του αβέβαιη

για ό,τι ο παλιός
καθρέφτης μπορεί ν’ αποκαλύψει
ανάμεσα στην ελπίδα και την απόγνωση ενώ

ένας άτολμος γέρος
όλο αμφιβολίες μισο-
στρέφει μακριά το ανόητο κεφάλι του

*

Μικρό ποίημα

Με χαστούκισες
μα τόσο ευγενικά
που χαμογέλασα
με τη φροντίδα

*

Φτέρνα και δάχτυλα ως το τέλος

Ο Γκαγκάριν λέει, σε έκσταση,
θα μπορούσε
να συνεχίσει για πάντα

έπλεε
έτρωγε και τραγουδούσε
κι όταν αναδύθηκε απ’ αυτά
τα εκατόν οκτώ λεπτά έξω
απ’ την επιφάνεια της
γης γελούσε

Έπειτα γύρισε
να πάρει τη θέση του
ανάμεσά μας
από όλη αυτή τη διαίρεση και
αφαίρεση μέτρο
δάχτυλα και φτέρνα

φτέρνα και δάχτυλα
λες και
χόρευε

*

Τοπίο με την πτώση του Ίκαρου

Σύμφωνα με τον Μπρύγκελ
όταν έπεσε ο Ίκαρος
ήταν άνοιξη

ένας γεωργός όργωνε
το χωράφι του
όλη η τελετουργία

του χρόνου είχε
ξυπνήσει μουδιασμένη
δίπλα

στην άκρη της θάλασσας
απορροφημένη
απ’ τον εαυτό της

ιδρώνοντας στον ήλιο
που έλιωσε
το κερί των φτερών

μόλις λίγο πιο έξω
απ’ την ακτή
ακούστηκε

ένας παφλασμός σχεδόν ανεπαίσθητος
ήταν
ο Ίκαρος να πνίγεται

*

Η γυναίκα του υπαρξιστή

Συνήθως ακολουθούσα
τις εποχές
σ’ αυτό το ημι-βόρειο

κλίμα
και τα μεταναστευτικά πουλιά
που έρχονται

τον Μάιο διέκριναν
τον κίτρινο τσιροβάκο
απ’ τη μυρτιά

όταν τον βρήκα
νεκρό στο
γρασίδι δεν υπάρχει

άλλη εποχή εκτός
απ’ αυτή
για μένα τώρα

*

Το κοκτέιλ πάρτυ

Μια νέα γυναίκα
που στην κοιλιά της ποτέ
δεν κοιμήθηκα ενώ άλλοι

κοιμήθηκαν
συναντηθήκαμε σήμερα
σ’ ένα κοκτέιλ πάρτυ

όχι από μέθη
αλλά από αγάπη
αγνοώντας τους άλλους

κοιτάξαμε ο ένας
στα μάτια τον άλλο
αυτιά ευαίσθητα

σ’ ό,τι λέγαμε
μάτια τυφλωμένα
χωρίς ανάσα απ’ αυτό και μόνο

*Από τη συλλογή Pictures from Bruegel, 1962.