Βίκυ Δερμάνη, Τρία ποιήματα

Ζωή χαλασμένη

Άνθρωποι σφάγια σαρκοβόρων
κυματορροές φοβισμένων
στα σπίτια κλείστηκαν
τάχα σε ζώνη ουδέτερη
σε μιαν άδεια παντέρημη πόλη
σκοτεινή και ανίερη
που τις πομπές της κρύβει
τυφλοπόντικες
τους δρόμους της σκάβουν
χτυπιούνται οι μέρες της
σαν πορτοπαράθυρα
ζωής ανεπισκεύαστης

άνθρωποι που ησύχως πεθαμένοι
αναρωτιούνται με πόσα καρφιά
ο ήλιος στον ουρανό στεριώθηκε
τις ώρες που έμπαιναν όλο και πιο βαθιά
μες το πικρό του τάφου τους σκοτάδι

*

Μικράνθρωποι

Θανάσιμα ανέμελοι συρρέουν
σε δρόμους, πλατείες και θεάματα
ως ανδρείκελα σαθρά που υπνοβατούν
ως μαριονέτες σε σκηνή ξεδιάντροπη
σ’ ένα τσίρκο ή ένα καρναβάλι
σε μια πλαδαρή φτηνή υποκρισία

τυφλοί μουγγοί ζητιάνοι
γκρίζες σκιές αδιαπέραστες
αλκοόλη πίνουν
γελούν αιθέρα
αποσύνθεση βρωμούν
κι αθλιότητα

δεν υπάρχει βροχή
των μισανθρώπων τη ντροπή
να ξεπλύνει

*

Δελτίο καιρού

Μαύρος καιρός νεφελώδης
λόγω καταιγίδας όξινης διατάραξη επήλθε
κεραυνοί κι αστραπές τις πόρτες χτύπησαν
γέμισαν των σπιτιών τα δωμάτια πουλιά νεκρά
στα δέντρα κρέμονται κεφάλια κομμένα

μαύρος καιρός νεφελώδης
παρατεταμένη σιτοδεία τους δρόμους μαστίζει
άρθηκαν δια νόμου των ανθρώπων οι ανάσες
απ’ το λοιμό της απείθεια όσοι μολυνθούν
στα σφαγεία θανατώνονται αυτομάτως

καιρός μαύρος
κ α τ ά μ α υ ρ ο ς

*Από τη συλλογή “Μικρές ταριχεύσεις”, ΑΩ εκδόσεις, Αθήνα 2021.

Leave a comment