ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΩΝ ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Δύσκολα γράφω πια ποιήματα.
Δεν υπάρχει τίποτα που ναι το ‘χω
ξαναπεί.
Τα χέρια μου βρίσκουν ευχαρίστηση μόνο
στην αφή,
μ’ αυτόν τον τρόπο λησμονούν
ό,τι τα βασανίζει.

Το μυαλό μου έρχεται άξια
εκμηδενίζοντας τη σκέψη.
Με μια νέα, ιδεώδη τεχνική
αποφεύγει τις διασταυρώσεις.

Σε οδούς μου μιλάνε
για χρέος, για καθήκον
και άλλα τέτοια περισπούδαστα,
προσφέρω μια γκοφρέτα.

Είναι κι αυτός ένας τρόπος
να τους χαρίσω την απόλαυση
-και με πιο σίγουρο αποτέλεσμα.

Αγαπητοί μου φίλοι,
δεν κρέμεται ο κόσμος απ’ το στόμα μας.

Άλλωστε εγώ -καθώς και όλοι-
δεν κάνω τίποτ’ άλλο
παρά να επαναλαμβάνω αδιάκοπα
το ίδιο άεργο
μονότονο
Τραγούδι.

*

ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Ιστορίες για τη θεϊκή υπόσταση των πραγμάτων.
Ιδιότητες, λες, που παραγνωρίζουν οι λογικοί.
Φωτεινές ενδείξεις ότι στην επαφή
χαρίζουν μιαν ανθεκτική ουσία,
λίγο από το δικό τοὺς συστατικό θαύμα
να επιβιώνουν από καταστροφές.

Το άγγιγμα τα καθιστά πιο ισχυρά
στην ανταπόδοση.
Και πρέπει να είναι φτιαγμένα απαραιτήτως
από ξύλο,
ή κάποιο άλλο σταθερό υλικό.

Περίεργο πνεύμα αυτό – περίεργο
που χρειάζεται το σώμα
για να υπάρχει.