Θεόδωρος Μπασιάκος, 3 ρομάντζες σε μι μπεμόλ…

Θεόδ. Μπασιάκος

ΣΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ…

Άρα

υ π ά ρ χ ω

σ’ αυτήν εδώ την κάμαρα

ένα φως τρεμάμενο αχαμνό

σ’ αυτήν την πόλη

σ’ αυτό τ’ αστέρι

σ’ αυτό τον έναστρο ουρανό

σ’ αυτό το σύμπαν 

το άπειρο

που ολοένα διαστέλλεται και διαστέλλεται

μες στο προαιώνιο τίποτα

και δεκάρα δεν δίνει αν υπάρχω / και σε σκέφτομαι
και δεκάρα δεν δίνει για την υπαρξιακή μου ανατριχίλλα

απόψε

(χίλια τόσα κοσμοτέρμινα μετά το ξακουστό BIG BANG

άλλα τόσα πάνω-κάτω πριν το big buff).

ΜΑΡΓΑΡΙΤΕΣ

Είναι πόχω πουλήσει την ψυχή μου στο Διάβολο

μ’ αντάλλαγμα τί άλλο τη νιότη

την ατελείωτη νιότη

στο θλιβερό ετούτο δωμάτιο

με τα βιβλία και με τα τσιγάρα

με τ’ αλλόκοτα όνειρα

ακατανόητα ολωσδιόλου για τον μέσο αστό

με ξεκούμπωτο πουκάμισο και σηκωμένα μανίκια

εντελώς ανοιξιάτικος

με σένα στην αγκαλιά μου

με τ’ αγγούρια 

(τουρσί)

κι’ αυτά στο πρόγραμμα μέσα

με τη ζωή μπροστά μου όλη κι’ όλη δική μου

όλη δική μας, αγάπη μου.

ΡΟΜΑΝΤΖΑ
(ΥΠΟ ΤΟ ΣΕΛΗΝΟΦΩΣ)

Δες!

Στο φεγγάρι φύτρωσ’ ένα λουλούδι

Όμορφο σαν την αγάπη μας

ή σαν μια επανάσταση

(π.χ. τον Μάη του ’68 ή τον Ισπανικό εμφύλιο…)

Ίσως σύντομα μαραθεί, δεν αντέχουν τα λουλούδια

στο φεγγάρι…

Αφού φύτρωσε όμως

θα πει πως μπορεί να υπάρξει ζωή στο φεγγάρι.

Αφού αγαπιόμαστε
κι’ αφού οι λαοί ξεσηκώνονται

θα πει πως μπορεί να υπάρξει ζωή και στη γη. Μπορεί.

(και μια ρομάντζα… ματζόρε:)
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΡΩΤΙΚΗ

Ι.
Χρυσοκοντυλιά πάνω σε όμπρα

το φεγγαρόφωτο της γρίλιας πάνω στη γυμνή σου πλάτη.

Στο κωλομέρι σου το σπέρμα μου ωσάν δάκρυ / σε εικόνα θαυματουργή.

Ιδωμένη από πίσω η αγαπημένη μου – ίδια η Παναγιά κλπ. κλπ.

ΙΙ.

Τ’ αστέρια στον ουρανό

Οι λέξεις στο χαρτί

Τα χύσια στα σεντόνια –
όλα την αγάπη μου τραγουδούν.

Αργύρης Μαρνέρος, Ποιήματα

consent-is

Όχι σ’ αυτούς που τύφλωσαν τον ουρανό
και κάνανε τον ήλιο μας ζητιάνο
Όχι σ’ αυτούς που τραγουδούν τους πόνους μας
πάνω σε χαλασμένο πιάνο.

Κανένας δεν θα τολμήσει
να σου περάσει αλυσίδα στο πόδι
αν δεν του δώσεις την ευκαιρία
να σου πάρει να σου πάρει τα μέτρα.

Οι περισσότερες Κυβερνήσεις
Χρειάζονται την αντιπολίτευση
Για να δικτατορεύουν δημοκρατικά.

Αυτός που είναι κακός μαθητής
της ιστορίας δεν έχει δικαίωμα
να γίνεται δάσκαλός της.

ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΑΣΥΛΟ

Σταματήστε
Τους φώναξα
Η πόρτα που χτυπάτε
Είναι κληρονομιά
Πανάρχαια
Σταματήστε
Τους φώναξα
Θα καλέσω το 100
Χαχανιτά
Χτυπήματα
Μ’ αξίνες και λοστούς
Σκέπασαν τη φωνή μου
Σταματήστε
Τα πριόνια κόβαν κιόλας
Τις κλειδαριές
Σταματήστε τους φώναξα
Κι άκοιξα όλες τις βρύσες
Να τους πνίξω.

ΠΑΥΛΑ

Κάθησε κάτω
Και γράφε
Κάνε κατάλογο
Κάθε γράμμα
Και μιά λέξη
Στο Φ
Μου είπαν να βάλω
( – )

Μα υπάρχει τους είπα
Μπορούμε να γράψουμε

ΦΩΣ

Μέσ’ το σκοτάδι
Με έπνιξαν
Όπως όπως
Δίπλα στην παύλα
Ανοίξανε παρένθεση

ΦΩΣ (Άχρηστη πολυτέλεια).

Εγώ συνέχισα.

Φ Καρφί μέσα στο στόμα
Ω Άγρυπνο μάτι
Σ Αναγκαστικό σιωπητήριο

Ο ΓΥΑΛΙΝΟΣ ΘΕΟΣ

Μου πρόσφεραν ένα θεό
Καμωμένο από γυαλί
Και μου είπαν προσκύνα
Προσπάθησα
Να συζητήσω να μάθω
Και μου είπαν προσκύνα
Αρνήθηκα γέλασα
Έκλαψα πικράθηκα
Και μου είπαν προσκύνα
Τότε άρπαξα το ομείωμα
το πέταξα στη γη

Και τό ‘κανα κομμάτια
Μέσα σε κάθε κομμάτι
Ένας μικρός θεός
Μέσα σε κάθε θεό
Ένα χαμόγελο
Μέσα σε κάθε χαμόγελο
Η εικόνα του εαυτού μου
Έπεσα και προσκύνησα

Τους μικρούς θεούς μου
Κ εγώ παρέμεινα
Ο ένας
Ο μοναδικός

Ποίηση στο issuu.com

photo_large

Για όποιον ή όποια ήθελε να δει συγκεντρωτικά τα ποιήματά μου, παλιά, νέα ή όπως αλλιώς, όσα από αυτά τουλάχιστον περιλαμβάνονται σε συλλογές, μπορούν να το κάνουν εδώ:

http://www.issuu.com/dimitristroaditis

Εδώ θα ανεβαίνουν στο εξής όλες οι επερχόμενες, μελλοντικές συλλογές.

Νεκταρία Μαραγιάννη, Πίπτοντες

βροχή-γυαλί-σταγόνες-φωτογραφίες-nb15161

δάκρυα βροχής
σε σμιλεμένα πρόσωπα
καυτηριάζουν τις γραμμώσεις
χαραγμένες από τον ήλιο

δάκρυα αίματος
από τη μήτρα της παπαρούνας
βάφουν το χώμα

εκπνοή δίχως εισπνοή

Νέττα, 21/7/2015

Τζούλια Φορτούνη, ξεκαθάρισμα λογαριασμών

malamataris.2009.2.5

να βρέχει κι εγώ να γράφω

να με λένε

να κατοικώ

στο φωταγωγό

να αφαιρώ τις μονώσεις

να με βρίσκω ανάσκελα
να βρέχει
να μη βλέπω
στην οθόνη μου
να βρέχει
να μην σώζομαι με τίποτα

***

δήγμα γραφής
έφτασα
πρόλαβα
είδα
τις λέξεις
το δηλητήριο
κανείς δεν ήταν εκεί

***

ήδη
τα μάτια σου νεκρά πουλιά
κινείσαι αργά
τραυματισμένος κι όλο φως
κατά πάνω μας
τα μάτια σου νεκρά πουλιά
κοίταξε με
το ράμφος σου
σκυλεύει
το κορμί μου
κοίταξε με

***

πολεμική τέχνη
η αγάπη είναι αυτή που δεν αντέχεις
αυτή που αμύνεσαι
συστρέφεσαι γύρω από το οχυρό σου
καμιά φορά επιτίθεσαι κιόλας
η αγάπη είναι αυτή που δεν αντέχεις
γενναίος πελταστής
ενίοτε ρίψασπις
εσύ πάντα
γυμνός

*Από τη συλλογή “δήγμα γραφής”, εκδ. Μανδραγόρας 2015

Γιώργος Γκανέλης, Τρία ανέκδοτα ποιήματα

358753-thalassaop

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Επιτυχής επέμβαση ανοιχτής μνήμης
Στα πλοκάμια του σκότους κοιμάται
Κατάστηθα φορώντας την έρημο
Πολεοδομικό τρίγωνο θανάτου
Ανισόπεδος κόμβος ταχείας φθοράς
Παρατηρώ το ξυσμένο σου μολύβι
Να σχεδιάζει κύκλους στον ουρανό
Κι η γόμα να συμμετέχει στη λήθη
Τραύματα προχωρημένου οργασμού
Εκπίπτουν σε δίχτυ ασφαλείας
Παραπαιδεία ακόμη και στον έρωτα
Δε σε υπολογίζω στη μοιρασιά
Θολή ατμόσφαιρα πίσω απ’ το τζάμι
Τσίπουρα ριζώνουν στον οισοφάγο
Στάζει και λίγο ξεκούμπωτο αίμα
Επιλαχούσα κατάθλιψη υπό διωγμό
Διαπραγματεύεται ηρωική έξοδο
Κάτω τα περιπολικά εκδίδονται
Για δυο χειροπέδες και μια σειρήνα
Λιπόθυμοι οι φωταγωγημένοι δρόμοι
Ψάχνουν αποκούμπι σ’ ένα λαγούμι
Μέσα στο πλήθος περιφέρεσαι
Με γυαλιά και μπαλωμένο φουστάνι

Πάλι τη σώσαμε την επανάσταση
Ασχέτως αν αυτή μας μουντζώνει.

***

Η ΚΑΛΠΗ

Κάτω απ’ το μαξιλάρι
Ο προεκλογικός αγώνας
Δημοσκόποι ολκής
Με ανοιχτό τετράδιο
Καταγράφουν τις τάσεις
Άοσμο αποσμητικό
Για τα κουνούπια
Γυαλιστικό επίπλων
Για τις ονειρώξεις
Πίσω απ’ το παραβάν
Ο έρωτας μαινόμενος
Λύνει σταυρόλεξα
Οριζοντίως η ζωή
Καθέτως ο θάνατος
Διαγωνίως ο Θεός
Αναποφάσιστος
Κι εγώ σε επιφυλακή
Με φόρμα αγγαρείας
Και χωρίς ψυχή
Πάνω στο κρεβάτι
Ρίχνω στην κάλπη
Όλα μου τα ποιήματα.

***

ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ

Σε τεντωμένο σκοινί το παρελθόν

Προεξοφλεί τη βέβαιη πτώση του

Όχι σε δίχτυ ασφαλείας

Ούτε σε στρώματα με αφρολέξ

Αλλά πάνω σε γυαλιά ξυράφι

Το ξέρω πως δε θ’ αγγίξω ξανά

Την αθώα παιδική μου μνήμη

Τους τοίχους του παλιού μου σπιτιού

Όλα ξεπουλήθηκαν σ’ ένα βράδυ

Το κείμενο της συμφωνίας έτοιμο

Απομένουν μόνο οι υπογραφές

Κι ο γραμματέας το καλλωπίζει

Με αίμα της τελευταίας στιγμής

Από αύριο θα τρέφεσαι με αριθμούς

Η ζωή σου έξω από μια τράπεζα

Θα επαιτεί ψήγματα χαράς

Χαμόγελα υπό αυστηρή επιτήρηση

Θα ερωτεύεσαι μόνο με προϋποθέσεις

Και μην ξεχάσεις πριν πεθάνεις
Να ενημερώσεις τους φύλακες.

Από αύριο σε αποστειρωμένο δωμάτιο

Θα γράφεις ποιήματα μόνο για νεκρούς.

[13-7-2015]

Πολιτιστικός Όμιλος Φοιτητών Πανεπιστημίου Αθηνών Κινηματογραφικός Τομέας – Έναρξη προγράμματος σεμιναρίων και προβολών για το ακαδημαϊκό έτος 2015-2016

Ίρις 2015-16

Πολιτιστικός Όμιλος Φοιτητών Πανεπιστημίου Αθηνών
Κινηματογραφικός Τομέας
 
Έναρξη προγράμματος σεμιναρίων και προβολών για το ακαδημαϊκό έτος 2015-2016
Παρασκευή 30 Οκτωβρίου στις 21.00
 
Θα θέλαμε να σας γνωστοποιήσουμε την έναρξη του προγράμματος σεμιναρίων και προβολών του Κινηματογραφικού Τομέα του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο οποίος δραστηριοποιείται στην Πανεπιστημιακή Λέσχη (Ιπποκράτους 15 και Ακαδημίας).
 
Οι δραστηριότητές μας λαμβάνουν χώρα κατά βάση, στο κινηματοθέατρο «Ίρις», που βρίσκεται στο ισόγειο της Πανεπιστημιακής Λέσχης  (είσοδος από Ακαδημίας 55) και περιλαμβάνουν καθημερινά σεμινάρια, προβολές και workshops, ανοιχτά στο κοινό.
 
Οι εγγραφές πραγματοποιούνται στο γραφείο μας στον ημιώροφο της Λέσχης (τηλ.: 210-3688275), καθημερινά 11.00-14.00 και 17.00-20.00 έως και τις 30 Οκτώβρη, οπότε και θα πραγματοποιηθεί η πρώτη μας συνάντηση για τη νέα ακαδημαϊκή χρονιά στις 21.00 στην Ίριδα. Κατόπιν, οι εγγραφές θα πραγματοποιούνται καθ’όλη τη διάρκεια της χρονιάς στις ώρες των σεμιναρίων.
 
Για περισσότερες πληροφορίες, η επίσημη ιστοσελίδα μας, όπου μπορείτε να δείτε το εβδομαδιαίο πρόγραμμα δραστηριοτήτων, όπως και τις προσεχείς προβολές, είναι:
http://kinimatografiko.gr/

Στον αξιοθαύμαστο ορίζοντα……..

yorona's avatarγια τη φωτογραφία και την κριτική

Οι μεγάλοι δρόμοι

κοιμούνται στον ίσκιο των χεριών της.

Βαδίζει στο μαρτύριο.

Αύριο.

Σαν μια γραμμή μπαρούτι..

ΖΩΝΤΑΝΗ ΑΥΡΙΟ 

Από την μεγάλη οπή του τοίχου

σε δέχτηκα ανάθημα από τα χέρια του χειμώνα.

Σε κοίταζα να διασχίζεις τους δαχτύλιους άμμου

των θωράκων.

Όπως η γενιά των μελαγχολικών στο περιβόλι

των παιχνιδιών.

Πάνω στο χορτάρι του μολύβδου

Πάνω στο χορτάρι των μεταλλικών υπολειμμάτων.

Πάνω στο χορτάρι που δε λαχανιάζει ποτέ .

Εκτός του οποίου η ομοιότητα των εγκαυμάτων με το

μοιραίον τους δεν είναι ποτέ τέλεια.

Ας κάνουμε έρωτα.

René Char

«Το αδέσποτο σφυρί»

View original post

sean o’callaghan, some

BG32 - Eicher's shop5       Faceless dolls

some were not some wore basball caps backways
some had an orange
some ate fried fish
some had cappuccino
some had latte
some were good at toetaps
some were living in houses
some were obsessed with cardboard
some never had electric
some seen the orybori alice #some quoted pulp fiction
some ate kippers
some had kaki pants
some had jeans
some had slacks
some walked
some took the car to the shop
some did washing
some farted
some were cordial
some were gay and repressed
some had crabs
some had not enough toilet role
some were getting it on
some had apples
some had angry birds
some read books
some made buildings
some had time
some had muffins
some were tired
some were speeding of theyre nut
some were green purple and blue 4sme were orange
some jumped into the pool at the shallow end
some dumped shit roadside
some had terrible grammar but great syntax
Some wanna go on for ages
some farted after beans
some after cabbage
some after pints of guinness
some grew up in the same place as martin mc guniess
some shaved twice a week
 some wanked there brains out
 some wrote poetry
Some retaliated with shards and sharts
some did things they hated for money
some ate soft cheeses
some smoked shards and shards
 some were alone in the garden shed
some listened to brian eno
some stayed in bed
some scattered in the meadow
some fornicated verily
some might think it jack kerowaky
some knew and recited the jaberwoky
some ostensibly fornicated
some questioned the veracity of accusations of their previous night’s fornicatin
some thought hugo chavez was cathullu
some saw chavez and lenin and tutankhamun as the same person
some liked perry como
some might’ve left the conversation after some said some liked perry como
 some were in burger king
some were at the burger king inside the shopping centre
some were inside the toilet inside the burger king inside the shopping centre
some were in the library
some wanted the shopping centres to be giant librarys
some ate broccili
 some cut there lawn with sissors
Some shave their nether regions with lawnmowers
some studied lacan
some liked bacon
some like francis bacon
some said shaksphere was francis bacon
some went to sydney to see the francis bacon paintings
some coudnt afford it and were mad
some liked dovavan better than dylan
some posted comments on links while neglecting tons of work
some just didn’t give a fuck
some would rather be painting
some thought chavez a hero
 some would rather be writing
 some would rather be shitting
some feel as though its christmas everyday
some were on zoloft and anti physcotics
some that are the maddest were running the place
 some are not christians
some like to look up the skirts of woman and imagine whats there
some like to be the one who says things first
some dont fucking care
some pretend to fucking care
some do and get there daughter a doughnut on saturday mornings
 some don’t wanna be the smartest man in the room
 some are back from the shops
some are coming from the shops
some are thinking about shops
some may even have a shop
 some were deodorant
some do not
some pine over cannibals and dance with delight
some were fans of the fine young cannibals
some in this world are outright animals
some are fantastic and some are incredible
to sum this all up
two kids were in a field watching clouds
one said did you see the dragon
the other said no i see a rabbit
some see dragons
some see rabbits
some would say they are both there anyway
it