Alma mater
έμεινες βουβή να κρύβεσαι
πίσω από κάδους σκουπιδιών
και στοιβαγμένες παλέτες
τ’ Άγια μαλλιά Σου σέρνοντας
να μη Σε βρουν οι ασεβείς
το νέκταρ των ματιών Σου
ν’ αρπάξουν για δικό τους
σήκω Μητέρα, γύρνα στους θεούς
στον κόσμο μην πλανιέσαι
μη τα λιοντάρια που ‘χουν
δόντια μυτερά ή οι μαύροι λύκοι
View original post 143 more words
ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣ ΦΘΑΡΜΕΝΟΥΣ
Δεν αραχνιάσαν δα και όλα τα ηλιοβασιλέματα.
Υπάρχουν και αρυτίδιαστα πρόσωπα ιδανικά
για εναποθέσεις προσδοκιών σε περιόδους ξηρασίας.
Υπάρχω δε κι εγώ μια ατέλεια στο χωροχρόνο,
ένας απρόθυμος διαβάτης τηρουμένων των λασπολογιών.
Αν ακολουθήσεις κατά γράμμα
τις οδηγίες προς φθαρμένους
δε θα συναντήσεις ποτέ σου πρόβλημα αραχνών
αγαπητέ συνοδοιπόρε.
***
ΠΡΟΣ ΛΑΡΙΣΑ
Μια πινακίδα απόγνωση
το βέλος της κατεύθυνση θανάτου.
Μου θυμίζει κάθε πρωί
την απόσταση που διήνυσε το όνειρο
από την αφετηρία ως την επιστροφή.
Μια πινακίδα υπομονή
έξω απ’ την πόρτα του σπιτιού μου.
Μια πινακίδα απόγνωση
το βέλος της κατεύθυνση θανάτου.
*Από τη συλλογή «Συνωμοσία Ταυτοχρονισμού», εκδ. Γαβριηλίδης, 2011.
ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ
Χωρίζουμε στους δρόμους, στα πλάνα, στα συστήματα
κόβουμε τα φτερά του έρωτα και κείνος φεύγει
κρύβεται στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού.
Ξεπλένουμε το αίμα της ιστορίας που ξεχειλίζει
και με το γάλα της μεθάμε.
Χάνουμε στο ζύγι
Χάνουμε το λογαριασμό
το χρόνο
τη ζωή.
(από τη συλλογή Η απεργία των αγγέλων)
***
Δ
Δώμα των λωτών
Τα παράγωγα του έρωτα δισύλλαβα
τα βάφτισα με τ’ όνομά σου
Δε χαιρετάνε πια με νάζι
τα ορμέφυτα.
Έσπασες τα είδωλα της έκστασης
μετενσαρκώνοντας την αποδημία της Αστάρτης
Γίνεσαι κύμα.
Δε συνθέτουν κομμάτια και θρύψαλα τα σύνολα.
Τα μελλούμενα μεσίστιες σημαίες.
Τα λάθη μοιάζουν με τα πάθη
τιμωρούν και κρύβονται στη λήθη
για να επαναληφθούν.
(από τη συλλογή Ολονυχτία ή το Αλφάβητο του Έρωτα)
***
ΑΝΩ ΣΧΩΜΕΝ ΤΑΣ ΚΑΡΔΙΑΣ
Η καρδιά μας σύννεφο στεγνό
στα τσιγκέλια του ήλιου
λουλούδι που δεν άνθισε ποτέ
ταξίδι θανάτου γύρω από τον εαυτό μας
στάση ζωής στα τραγούδια
βουνά χαρτί για μυθικές λειτουργίες
αγρίμι εξουσίας να εξουσιάζεται
κρίνο των πόλεων πριν ξημερώσει
λέξη που καίγεται στο βασίλεμα και την αυγή μας καίει
ό,τι έχει ειπωθεί και δεν αναιρέθηκε
η καρδιά μας ένα ρολόι να παλιώνει
Piazza di Spagna, Ρώμη 28/8/84
(από τη συλλογή Επιβητόρων των Αγίων)
***
ΟΡΘΡΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ ΣΕ ΛΑ ΜΕΙΖΟΝΑ ΦΙΝΑΛΕ
Ο ήλιος χλωμός ανοιγοκλείνει τα βλέφαρα
σταγόνες άγονες οι λέξεις
θρυμματίζουν τη μουσική της σιωπής
Εξουσιαστές ανεπαίσχυντοι
φοράνε χειροπέδες
στα λουλούδια
Βουδαπέστη 1/5/76
(από τη συλλογή Επιβητόρων των Αγίων)
***
ΤΟ ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ
Αυτό το ποτάμι Αξιός και Βαρδάρης
παίρνει μαζί του τη φωνή μας
χύνει τους καημούς στο Αιγαίο
ενώνοντας στην άρμη του τη γύρη των λουλουδιών.
Ταξιδεύει τα βάσανα με τις αποσκευές των ποιητών
γίνονται περιστέρια
πετούν στο Ντουμπρόβνικ, στο Σαράγεβο, στην Κράινα
περνούν τον Αίμο, τις Άλπεις, τα Καρπάθια
αγγίζουν τα υψώματα του Γκολάν,
τον Καύκασο, το Κουέν Λουν, τις Κορδιγιέρες των Άνδεων
με τις ριπές των αστεριών
σβήνουν τις λέξεις του πολέμου.
Το λεξικό της Ειρήνης λέγεται Έρωτας.
(από τη συλλογή Βαλκάνια χώματα και χρώματα)
*Αναδημοσίευση από το Στίγμα Λόγου στο http://stigmalogou.blogspot.com.au/2016/11/3.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed:+blogspot/JkQng+(%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%B3%CE%BC%CE%B1%CE%9B%CF%8C%CE%B3%CE%BF%CF%85)
Ο Μάκης Αποστολάτος (δεξιά)
Αγαπητές φίλες και φίλοι,
σας προσκαλούμε την Παρασκευή 25 Νοεμβρίου στην εκδήλωση «Παθήσεις & διαταραχές: Φύλο, ιατρική και ασθένεια» που διοργανώνουν η γυναικεία ομάδα Μιγάδα και το περιοδικό Τεφλόν με αφορμή το ομότιτλο βιβλίο των φεμινιστριών Barbara Ehrenreich και Deidre English, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις του Αρχείου 71.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην ΑΣΟΕΕ, Αμφιθέατρο Αντωνιάδου, στις 7μμ.
Ποια είναι η σχέση των γυναικών σήμερα με το ιατρικό κατεστημένο; Γιατί ως γυναίκες έχουμε κοινές και συχνά δυσάρεστες εμπειρίες από επισκέψεις σε γιατρούς και γυναικολόγους; Γιατί στεκόμαστε, πολλές φορές, αδύναμες απέναντι στην εξουσία τους;
Η ιατρική έχει ένα παρελθόν στενά συνδεδεμένο με την ιστορία της καταπίεσης των γυναικών. Αυτό το παρελθόν παραμένει άγνωστο, γι’ αυτό και η ιατρική εμφανίζεται σήμερα ως ακλόνητος φορέας εξουσίας, μεταμφιεσμένος σε «αντικειμενική επιστήμη». Κι όμως, χρειάζεται να θυμηθούμε ότι το ιατρικό σύστημα αμφισβητήθηκε με λόγια και έργα από το γυναικείο κίνημα τη δεκαετία του 1970. Φεμινίστριες, όπως οι Ehrenreich και English, ασχολήθηκαν με την ιστορία της ιατρικής και κατέδειξαν ότι οι ιατρικές πρακτικές που αναδύθηκαν τον 19ο αιώνα είχαν εξαρχής εγγεγραμμένους στον πυρήνα τους τον σεξισμό και τον ταξικό ρατσισμό. Αποκάλυψαν μια διαφορετική εικόνα για το ιατρικό σύμπλεγμα: την εικόνα ενός οργανωμένου φορέα εξουσίας που συνέβαλε στην αναπαραγωγή των κοινωνικών ανισοτήτων με όρους φύλου, φυλής και τάξης. Οι φεμινίστριες του 1970 δεν ασχολήθηκαν με την ιστορία της ιατρικής για επιμορφωτικούς λόγους. Η αμφισβήτηση του ιατρικού συστήματος ήταν ζήτημα στρατηγικής σημασίας στον αγώνα τους ενάντια στην καταπίεση των γυναικών.
Η ιστορία της σχέσης ιατρικής και γυναικείου φύλου έχει να μας διδάξει χρήσιμα πράγματα σήμερα. Ο ρόλος της ιατρικής ως πηγής σεξιστικής-ρατσιστικής ιδεολογίας δεν έχει αλλάξει. Σήμερα, οι ιατρικές πρακτικές γύρω από τον τοκετό, τις εκτρώσεις, την αντισύλληψη και τη γυναικεία σεξουαλικότητα συμβάλλουν στην υποτίμησή μας. Το ιατρικό σύμπλεγμα διεκδικεί όλο και πιο επιθετικά τον έλεγχο των σωμάτων μας. Αλλά τα σώματα και οι ζωές μας ανήκουν σε εμάς. Γι’ αυτό, αντί να στεκόμαστε βουβές απέναντι στους γιατρούς, χρειάζεται να τους αντιπαρατεθούμε συλλογικά ως γυναίκες.
Μαύρε ποιητή, ο μυχός μιας μικρής παρθένας
σε στοιχειώνει
ποιητή στυφέ, βράζει η ζωή
και ζεματάει η πόλη,
κι ο ουρανός σουρώνει σε βροχή,
στην καρδιά της ζωής η γραφίδα σου γδέρνει.
Δάσος, δάσος, μάτια βρίθουν
στα πολλαπλασιασμένα κουκουνάρια πάνω·
μαλλιά καταιγίδας, οι ποιητές
καβαλικεύουνε άλογα, σκυλιά.
Τα μάτια λυσσομανούν, συστρέφονται οι γλώσσες
ξεχύνεται μες στα ρουθούνια ο ουρανός
σαν γάλα θρεπτικό και γαλανό·
απ’ τα στόματά σας κρέμομαι
γυναίκες, καρδιές όξινες σκληρές.
*Aπό το βιβλίο “Γάλλοι Καταραμένοι Ποιητές: Απάνθισμα, 13ος – 20ός Αιώνας”, μετάφραση: Ελένη Κόλλια, εκδ. Ηριδανός.
Έρχομαι από μακριά από πολύ πιο μακριά
Από όσο θα μπορούσε κάποιος να πιστέψει
Και τα όρια της νύχτας των ονείρων της πείνας
Ξέρουν μοναχά την ιστορία μου
Με τα νύχια της με τα δόντια της αυτή που είναι παντού Με πόνεσε
Και ειδικά ειδικά το φοβερό λασπερό της βλέμμα
Με πόνεσε
Εάν τώρα κοιμάμαι αγκυροβολημένος στο λιμάνι της δυστυχίας
Είναι που δεν μπόρεσα ποτέ να πω φτάνει
Στην αθλιότητα
Έπεσα στον πάτο του κόσμου
Και χωρίς πυρσό
Βυθισμένος στα έγκατα της λησμονιάς γεμάτης αχρείους οίκτους
Όμορφης μόνο για μένα
*Από το βιβλίο “Γάλλοι Καταραμένοι Ποιητές: Απάνθισμα, 13ος – 20ός Αιώνας”, μετάφραση: Ελένη Κόλλια, εκδ. Ηριδανός.
Εκδόσεις Κοβάλτιο
Ιφικράτους 64 ▪ Αθήνα 116 33
Τηλ.: +30 6945731197
E-mail: kovaltioeds@gmail.com
http://www.facebook.com/ekdoseis.kovaltio
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Περί τρέλας
Εκδόσεις Κοβάλτιο ▪ Νοέμβριος 2016 (α΄ έκδοση)
Μετάφραση: Λαμπριάνα Οικονόμου – Μιχάλης Παπαντωνόπουλος
Αριθμός σελίδων:128 ▪ Τιμή: €12,19
ISBN: 978-618-82781-1-0
Με την κυκλοφορία του βιβλίου «Περί τρέλας» (μτφρ.: Λαμπριάνα Οικονόμου – Μιχάλης Παπαντωνόπουλος) εγκαινιάζεται η σειρά De Natura Hominis από τις Εκδόσεις Κοβάλτιο. Η έκδοση περιλαμβάνει επιστολές των Αντονέν Αρτώ, Βιρτζίνια Γουλφ, Φρήντριχ Νίτσε, Έντγκαρ Άλλαν Πόε και Μαίρη Σέλλεϋ.
Πέντε από τις σημαντικότερες διάνοιες της παγκόσμιας λογοτεχνίας και φιλοσοφίας αποκαλύπτουν, αποτυπώνουν, εμβαθύνουν ή βυθίζονται στην ψυχική τους κατάρρευση με εξομολογητικό τόνο.
Ο Αρτώ γράφει από την ψυχιατρική κλινική του Ροντέζ, όπου νοσηλεύεται, στους γιατρούς και στη μητέρα του (1943-1945). Η Γουλφ αποτυπώνει την εμπειρία της ψυχικής διαταραχής στη φίλη της Έθελ Σμάιθ (1930), ενώ με τα σημειώματά της στον Λέοναρντ Γουλφ και στην αδελφή της Βανέσσα Μπελ, λίγες μέρες πριν αυτοκτονήσει, δηλώνει αποφασισμένη «να βάλει τέλος σε αυτή την τρέλα». Ο Νίτσε συντάσσει τα περίφημα «Γράμματα τρέλας» τις πρώτες μέρες του 1889, μετά την κατάρρευσή του στο Τορίνο, υπογράφοντας άλλοτε ως Διόνυσος και άλλοτε ως Εσταυρωμένος. Ο Πόε αποκαλύπτει το «τρομερό κακό» που έχει παραλύσει τη συνείδησή του − για μοναδική φορά στο πλαίσιο της ιδιωτικής του αλληλογραφίας. Η Σέλλεϋ, με την ήδη κλονισμένη ψυχική της υγεία, σκιαγραφεί τον εφιάλτη της κατάθλιψης μετά τον θάνατο του συζύγου της και Άγγλου ποιητή Πέρσυ Μπυς Σέλλεϋ.
Τριάντα τέσσερις επιστολές που συνθέτουν την αγωνιώδη κραυγή του απόκληρου πνεύματος προς την κοινωνία.
Την έκδοση συμπληρώνει «Αντί προλόγου» η «Επιστολή στους Ιατρικούς Διευθυντές των Ψυχιατρείων», που δημοσιεύθηκε το 1925 στο περιοδικό των Γάλλων υπερρεαλιστών «La Révolution Surréaliste».
Φ.Σ. Έδεσσας « Μέγας Αλέξανδρος»
Αγίου Δημητρίου 7
(58200) Έδεσσα
Ε-mail:megasalexandrosedessas@gmail.com
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Μάρκος Μέσκος: Εν Βοδενοίς (Κείμενα εκτός εμπορίου από την ενδοχώρα της Έδεσσας), εκδ. ΔΗ.ΚΕ.ΔΕ., Φ.Σ.Ε. «Μ.Αλέξανδρος», Έδεσσα 2016.
Στο βιβλίο αυτό συγκεντρώνονται δώδεκα κείμενα τα οποία είχε κυκλοφορήσει ιδιωτικά ο Μ.Μέσκος. Σημεία αναφοράς οι άνθρωποι (επώνυμοι, ανώνυμοι), οι τόποι και τα σημεία της γενέτειράς του Έδεσσας (παλιά Βοδενά). Ψηφίδες του πολύχρωμου μωσαϊκού της πόλης, των ανθρώπων και της ιστορίας της, συνυφαίνονται με τον τρόπο που μόνο ένας ποιητής μπορεί ν΄απεικονήσει, παραδίδοντάς μας ένα, εν κινήσει, ζέοντα πίνακα, όπου όλα βρίσκουν την σωστή τους θέση. Με το βλέμμα να χάνεται στης μνήμης το πηγάδι.
Τίτλοι ενδεικτικά: Ο ‘Δυσσέας Γιαννόπουλος (Όμηρος Πέλλας) στην Έδεσσα, Ο ποιητής Θανάσης Πάσχος, Το σπαραγμένο σώμα του Χρήστου Νέπκα, Οι κλοσάρ των Βοδενών, Ο Πασίφιλος, Τα καφενεία των Βοδενών, Πορεία προς την ποίηση, Μνήμες ζωής ο θάνατος κ.ά.
To Koskino 