1.
Μέσα στό βλέμμα του τυφλού
καρπίζει ένα χωράφι
κι ή άγκαθιά στις αύλακές
τόν κάνει καί δακρύζει
2.
Στά ρούχα του δέν πιάνει κουρνιαχτός,
άφού πέρ’ άπ’ τήν άσφαλτο ποτέ δέν πήγε.
3.
Ποιές μνήμες του νερού
φέρνουν τούς γλάρους στά καμπισοχώραφα
τόσες δεκαετίες μετά τήν άποξήρανση
τής λίμνης Κάρλα;
4.
Όσο ήτανε μικρός προσέγγιζε τό μέλλον
μέ τήν γοητεία πού άσκούν στά μάτια των νηπίων
τά επάνω ντουλάπια τής κουζίνας.
Μεγάλωσε κι ή φαντασία του εντοιχίστηκε
σάν μιά κουζίνα στό παρόν.
5.
Ποτέ τά μάτια μου
δεν πρόκειται νά δουν τά μάτια μου
έξω άπό τούς καθρέπτες.
6.
Έφυγες
κι έμεινα σάν μέσα δρόμος τής Κέρκυρας
τήν ώρα πού κλείνει ή αγορά
κι άποχωρούν οι τουρίστες.
7.
Ή πρώτη μου κόρη, κερασιά στά ριζά του Κισάβου.
Ή δεύτερη κόρη μου, κοχυλάκι στ’ ακρογιάλι του γαλαξία.
Οι δυό μου κόρες, χώρες γνωστές κι ανεξερεύνητες.
8.
Κι αν δεν μπορεί να γράφει ποιήματα
μπορεί νά τά έμπνέει.
9.
0ι λέξεις είναι διανύσματα.
10.
Τό ποίημα.
Ό Ισχυρός αλγόριθμος.
11.
Έκανε την ποίηση επάγγελμα
άφού ποτέ δέν τη σεβάστηκε.
12.
“Ήταν ένας άνθρωπος πού γινόταν όνειρο.
Ήταν κι ένας άλλος πού γινόταν πραγματικότητα.
*Από τη συλλογή “Αμειψισπορά”, έκδοση Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λεβαδειάς 1996. Καταβλήθηκε προσπάθεια να διατηρηθεί το πολυτονικό του ποιητή, μετά την σάρωση. Η φωτογραφία της ανάρτησης είναι πίνακας ζωγραφικής του Σπύρου Κουρσάρη, έργο του οποίου κοσμεί το εξώφυλλο της παρούσας συλλογής.
