Στην Ανατολία πέρασα τα παιδικά μου χρόνια.
Εκεί και τη ζωή μπορούσε η τιμή να σου στοιχίσει.
Τα νιάτα μου τα πέρασα στην Ιστανμπούλ,
η τιμή εκεί δεν ήταν θέμα.
Απ’ το ’74 ζω μες στην Ευρώπη,
κρυφά και ύπουλα η τιμή μ’ ακολούθησε
«SEN ΒΕΝIΜ NAMUSUMSUN».
Είσαι η τιμή μου.
Και τώρα σου στοιχίζει και πάλι τη ζωή
μες στον πολιτισμό
μες στην Ευρώπη.
«SEN ΒΕΝIΜ NAMUSUMSUN».
Είσαι η τιμή μου.
Η φαμελιά μας,
οι άντρες μας αποφασίζουν τον θανατό μας.
Και οι μανάδες μας υφαίνουν την τριχιά
μακρόβια, γερή.
Η τιμή δένει τον κόμπο
μειλίχια, απαλά.
Κι εμείς πιστεύουμε σ’ αυτά.
Εμείς, τα κορίτσια, οι γυναίκες.
Εμείς, η Τιμή.
Σαφής η ριπή, αναντίρρητη.
Το πέσιμο ασαφές απ’ το μπαλκόνι.
Σαν δεν υπάρχουν μάρτυρες, η πράξη δεν υπάρχει.
Πήδηξε μόνη της; Τη σπρώξανε;
Εμποδίστηκε
το τελευταίο στο κάγκελο
γάντζωμα.
Απορρίφθηκε
το τελευταίο στον πατέρα
γάντζωμα,
στ’ αδέρφι.
Κανείς δεν άκουσε
την τελευταία κραυγή.
Εμείς, του μπαλκονιού τα κορίτσια,
εμείς, η τιμή τους,
πιστεύουμε σ’ αυτά.
Βίασε ο θείος το κορίτσι;
Αυτή τον προκάλεσε.
Στρογγυλεύει η κοιλιά της;
Αυτή τον παρέσυρε.
Μπορεί να μας κουτσομπολεύει ο κόσμος.
Το στόμα δεν είναι σακί,
δεν μπορείς να το δέσεις.
Σήμερα το ξέρει μόνον αυτή,
αύριο θα το ‘χει ακούσει η φίλη της
μεθαύριο όλοι θα το ‘χουνε μάθει:
Η οικογένεια, η υπόληψή μας
πάει η τιμή.
Τι θα γίνει μ’ αυτό το κορίτσι;
Το ξεσκάλωμα του χεριού απ’ το κάγκελο
σιωπηλό, αναίμακτο.
Δεν μιλάει το μπαλκόνι.
Οι μανάδες μας περνάν στον λαιμό την τριχιά,
ο Πατήρ ημών—
η οικογένεια ημών
αποφάσισαν τον θάνατό μας.
…………………………………………
(θα συνεχιστεί)
*Από το βιβλίο “Τα κορίτσια του μπαλκονιού ή Έχω την τιμή, κυρία!”, σε δίγλωσση στα γερμανικά και ελληνικά έκδοση, Εκδόσεις Ένεκεν, Θεσσαλονίκη 2016 (κυκλοφόρησε ως ένθετο στο τεύχος 41 του ομώνυμου περιοδικού). Απόδοση στα Ελληνικά: Νίκη Eideneier.
**Η Arzu Toker (Αρζού Τοκέρ) γεννήθηκε το 1952 και είναι Τουρκάλα συγγραφέας, δημοσιογράφος και μεταφράστρια. Από το 1974 ζει στη Γερμανία και μαζί με την Νίκη Eideneier εκδίδουν την τρίγλωσση Ανθολογία “Καλημέρχαμπα”.
