Ευλογημένο ό,τι δεν μπορούμε ν’ αγγίξουμε
Ευλογημένα τα μέρη κι οι αποστάσεις που ποτέ δεν θα πάμε
και το λεπτό απαλό νυχτικό που πεθαίνει στο μπαλκόνι αντίκρυ μας
Ευλογημένος ο θάνατος που θυμάται τις διευθύνσεις
όλων των ανεπίδοτων επιστολών
και οι θεοί που ποτέ δεν φθάνουμε
σαν τον ιστό στη γωνιά ανάμεσα στο κρεβάτι και τον τοίχο
Ευλογημένο το φεγγάρι σερβιρισμένο στον ουρανό
σαν πιάτο ενός από πάντα μοναχικού
κι ο ήλιος που μας θυμίζει
ότι κάποιος μπορεί να αγαπά από μακριά
Ευλογημένη η ελευθερία κι η αυταπάτη μας
ότι την αγγίξαμε
όπως αγγίζουμε τη ζωή μέσα από οθόνες και ράφια
Ευλογημένο το παρελθόν που πάνω μας κολλά
απολειφάδι από κραγιόν διάρκειας στο στόμα
και το μέλλον διάστικτο από κόκκινους λεκέδες
ανθεκτικούς ακόμη και στα πολυδιαφημισμένα απορρυπαντικά
Ευλογημένες οι θάλασσες
που δεν θα βουτήξουμε ποτέ
λόγω των προειδοποιητικών σημάνσεων και των περι ασφάλειας θεωρίων
Ευλογημένη η λεπτή κόμη της κόρης
που σχεδόν ανεπαίσθητα με άγγιξε
στην πολυκοσμία του λεωφορείου
***
Στο σώμα μου
Είμαι τουρίστας στο σώμα μου
και στα χέρια μου χάρτη δεν κρατώ
Κάποιος τυχαία περαστικός
θα μου δείξει τον δρομο για τα μουσεία
τα μεγαλα πάρκα, την πλατεία
τον ποταμό που στο όνομά μου κυλά
Στο μεταξύ
τον καφέ μου πίνω στο ήσυχο καφενείο
και εφημερίδες ξεφυλλίζω
σε μια γλώσσα που δεν θα μάθω ποτέ
Θυμάμαι, πάντα, όταν από ταξίδια επιστρέφω
ο ουρανός είναι λαμπρότερος, κι ο ήλιος πέφτει στους μαρμάρινους αγγέλους
και μόνον τότε παρατηρώ
στα χείλη τους το χαμογέλιο.
*Η Nikolina Andova Shopova γεννήθηκε to 1978 στα Σκόπια όπου και σπούδασε Φιλολογία. Δημοσίευσε τι; ποιητικες συλλογές “The entrance is on the other side” (2013) και “Connect the dots” (2014). To 2013 το πρώτο βιβλίο της τιμήθηκε με το βραβείο της UNESCO Bridges of Struga.
**Τα ποιήματα αυτά, σε μετάφραση Γιώργου Γιαννόπουλου, δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό ‘Ένεκεν”, τεύχος Απριλίου-Μαΐου-Ιουνίου 2017.
