Κωνσταντίνα Ζαγάρη, Φόβοι

Φόβοι με νύχια ακονισμένα
Γέμισαν τις τσέπες μου
Φθαρμένο το πανωφόρι
Παλιό όσο κι η φτώχεια
Με τη γυαλάδα της απόγνωσης
κρατιούνται οι ξηλωμένες του ραφές
Γέμισαν τις τσέπες μου οι φόβοι
οι πανάρχαιοι
Βαρίδια που με κρατούν σκυμμένη
Ένα με το χώμα γίνομαι
κουλουριασμένη σε στάση εμβρύου
Αναζητώ την επιστροφή στη μήτρα
που με γέννησε
Με νίκησαν οι φόβοι της απώλειας
αγαπημένων
Μη γεννηθώ επιλέγω

23/7/2018

Ντέμης Κωνσταντινίδης, Της μοναξιάς καλή συνέχεια

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ντέμης Κωνσταντινίδης
ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ
Ποίηση, ISBΝ: 978-960-9441-91-9, διάστ. 17Χ12, σελ. 64, τιμή 8,00 €

Της μοναξιάς καλή συνέχεια

Κι εσύ που με καμάρι την υψώνεις
κι εσύ που οργισμένος την πατάς
κι εσύ που με διαβεβαιώνεις
κάποια σημαία ακολουθάς.

Κάπου, οπωσδήποτε, πρέπει ν’ αρέσεις
την επιβράβευση κι εσύ επιζητάς.
Σε μάθανε να ζεις με τις προσθέσεις
μα ν’ αποστρέφεσαι το πλην της μοναξιάς.

*O Ντέμης Κωνσταντινίδης γεννήθηκε το 1976 στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει. Σπούδασε Αρχαιολογία και Μουσειολογία στο Α.Π.Θ. Έχει εργαστεί ως αρχαιολόγος πεδίου, ως επιμελητής εκθέσεων και παιδαγωγός. Δημοσιεύει στο skorpieslekseis.blogspot.gr, ενώ έχει συνεργαστεί με τα διαδικτυακά λογοτεχνικά περιοδικά Βακχικόν και Χίμαιρα, καθώς και με σημαντικά ιστολόγια και ιστοσελίδες λογοτεχνικού ενδιαφέροντος. Έχει εκδώσει τις συλλογές: Διαθέσεις (University Studio Press, 2008), Ιχθύων λόγος (University Studio Press, 2011), Κι όμως, γελούν καλύτερα οι τζίτζικες (University Studio Press, 2013), Ευλύγιστες μελαγχολίες (Βακχικόν, 2014), Εφημερόπτερα (24γράμματα, 2015), H ασφαλής ομήγυρη (Αυτοέκδοση, 2015), Περίπολος για τους εναπομείναντες (24γράμματα, 2016), Σε κλειστά βιβλία (24γράμματα, 2017).

Ενέζα Μαχμίτς (Enesa Mahmić), Δύο ποιήματα

SHE EXISTS

There is an invisible history
Hipparchia, the wife of the Crates of Thebes
Life without property, without conventions
Naked bodies in the squares
Disturbing as the truth itself
In the squares mobs are lynching
Hypatia of Alexandria
Peeling off her flesh and skin with sharp shells
Sinestus,
You can not question your beliefs
I have to.
Conical sections, neoplatonic books
Vanishing in flames
Rosa Parks refuses to get up on the bus
For a White man
There is a violent history
Life and death in Sorghaghtan’s hands
Great Emirs and Mongolian troops
They were not allowed to step out of the line
Which she set out.
Ahhotep, empress of all lands
She guarded the soldiers, returned the deserters,
Transformed the prisoners
Zoe with the poison
Lucrezia Borgia, more poison
Magic, revenge and meaningless fights
The latest archaeological discoveries
The bones of a mighty Viking warrioress
Age: 30 years, Height: 170 cm
There is an unwritten history
Saartie Baarkman, Venus Hotentotkin
An exotic behind exposed
In the cage, in London
Black skin, myths of savages
Woman cunt
All possibilities vanish
All she could have been
Before they pushed her into the cage
There were human gardens
In Brussels in 1958
Nineteen fifty-eight!
Like a monkey, a child tries
To get milk from a skinny tit.
The elite observes
The ticket is cheap.
There is Nadia Anjuman
Verses alienated by the hands of a husband
Professor of Literature
Without any penalty and judgment.
There is my courage
To live as if I did not know anything
To shake hands with people as if
Any human never harmed another.

ΕΚΕΙΝΗ ΥΠΑΡΧΕΙ

Υπάρχει μια αόρατη ιστορία
Η Ιππαρχία, σύζυγος του Κράτη του Θηβαίου
Ζωή χωρίς περιουσία, χωρίς συμβάσεις
Γυμνά κορμιά στις πλατείες
Ενοχλητικά όπως η αλήθεια
Στις πλατείες ο όχλος λιντσάρει
Την Υπατία από την Αλεξάνδρεια
Γδαίρνοντας τη σάρκα και το δέρμα της με αιχμηρά κοχύλια.
Σίνεστε,
Δεν μπορείς να αμφισβητήσεις τις πεποιθήσεις σου
Εγώ πρέπει να το κάνω.
Κωνικές τομές, νεοπλατωνικά βιβλία
Χάνονται στις φλόγες
Η Ρόζα Παρκς αρνείται να σηκωθεί στο λεωφορείο
Για έναν λευκό
Υπάρχει βίαιη ιστορία
Ζωή και θάνατος στα χέρια της Σοργκακτάν
Μεγάλοι Εμίρηδες και μογγολικά στρατεύματα
Δεν επιτρεπόταν να φύγουν από τη γραμμή
Που εκείνη όριζε.
Η Αχοτέπ, βασίλισσα όλων των εδαφών
Αστυνόμευε τους στρατιώτες, γύριζε πίσω τους λιποτάκτες
Μεταμόρφωνε τους αιχμαλώτους
Η Ζωή* με το δηλητήριο
Η Λουκρητία Βοργία, περισσότερο δηλητήριο
Μαγεία, εκδίκηση και ανούσιες μάχες
Οι πιο πρόσφατες αρχαιολογικές αποκαλύψεις
Τα οστά μιας τρομερής πολεμίστριας των Βίκινγκ
Ηλικία: 30 ετών, Ύψος: 170 εκ.
Υπάρχει άγραφη ιστορία
Σάρα Μπάρτμαν, Βένους Χότεντοτ,
Εξωτικά οπίσθια εκτεθειμένα
Σε κλουβί, στο Λονδίνο
Μαύρο δέρμα, μύθοι περί αγρίων
Καριόλα
Όλες οι πιθανότητες εξαφανίζονται
Όλα όσα θα μπορούσε να είχε γίνει
Προτού τη χώσουν στο κλουβί
Υπήρχαν ζωολογικοί κήποι με ανθρώπους
Στις Βρυξέλλες το 1958
Χίλια εννιακόσια πενήντα οκτώ!
Σα να ’ταν μαϊμού, ένα παιδί προσπαθεί
Να πιει γάλα από ένα αποστεωμένο βυζί.
Η άρχουσα τάξει παρατηρεί
Το εισιτήριο είναι φτηνό.
Υπάρχει η Νάντια Άνζουμαν
Στίχοι αποξενωμένοι από τα χέρια ενός συζύγου
Καθηγητή Λογοτεχνίας
Χωρίς καμιά ποινή και δίκη.
Υπάρχει το κουράγιο μου
Να ζω σαν να μην ξέρω τίποτα
Να δίνω το χέρι μου σε ανθρώπους σαν
Κανένας άνθρωπος να μην έχει κάνει ποτέ κακό σε κανέναν.

***

LETTER FROM SYRIA

My friend,
One complately plain morning
While drinking tea and carelessly reading the newspaper
The dogs of war knocked on my door

From that moment on there are no newspapers
No bread, no tea on my desk anymore
The laughtter of my children is gone

Now
In the middle of the chaos we are constantly trying to find
New survival tactics

Here-
Death steadily increase
There –
Heartless politicians
And academics bury their heads in the sand.

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΡΙΑ

Φίλε μου,
Ένα εντελώς κοινό πρωινό
Ενώ έπινα τσάι και διάβαζα αμέριμνος εφημερίδα
Τα σκυλιά του πολέμου χτύπησαν την πόρτα μου

Από εκείνη τη στιγμή δεν υπάρχουν πια εφημερίδες
Ψωμί, τσάι στο τραπέζι μου
Το γέλιο των παιδιών μου χάθηκε

Τώρα
Στη μέση του χάους προσπαθούμε συνέχεια να βρούμε
Νέες τακτικές επιβίωσης

Εδώ-
Ο θάνατος συνεχώς αυξάνεται
Εκεί-
Άσπλαχνοι πολιτικοί
Και ακαδημαϊκοί κρύβουν τα κεφάλια στην άμμο.

#Η Ενέζα Μαχμίτς (Enesa Mahmić, 1989) εμπνέεται από τα ταξίδια και είναι μέλος του Κέντρου PEN της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Έχει εκδώσει τέσσερις ποιητικές συλλογές. Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γερμανικά, γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά, τουρκικά, σλοβενικά, αλβανικά και ουγγρικά, και έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες, όπως: Social Justice and Intersectional Feminism, University of Victoria(Καναδάς), I am strenght(ΗΠΑ), αντιπολεμική και ειρηνευτική ανθολογία IFLAC (Ισραήλ), QUEEN Global voices of 21th century female Poets (Ινδία), Writing Politics and Knowledge Production (Ιρλανδία/Ζιμπάμπουε), Διαχύστε ποίηση, όχι φόβο(Σλοβενία), Ποιητές από ξύλο (Κροατία), Le Voci della poesia; Imagine &Poesia (Ιταλία), World for peace, World Institute for Peace (Νιγηρία) κ.α. Έχει επίσης λάβει διεθνή βραβεία: χρυσό μετάλλιο Neigbour of your shore 2017καλύτερης ποίησης για τους μετανάστες, Ratković’s Evenings of Poetry 2016,και Aladin Lukač Award 2016 καλύτερης πρώτης ποιητικής συλλογής.

*Μετάφραση: Χριστίνα Λιναρδάκη
**Αναδημοσίευση από το http://stigmalogou.blogspot.com/2019/03/blog-post_13.html

Αντώνης Μπουντούρης, Δύο ποιήματα

ΔΙΑΤΡΙΒΗ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ

μνήμη Αρη Αλεξάνδρου

Είχες δίκιο
“Τρίφτηκε πολύ η νύχτα στους αγκώνες”

Οι στίχοι σου εκτορνεύονται ακόμη.

Σ ΄αυτούς
που κόλλησε στον ουρανίσκο μια χολή
μην ξαναστείλεις γράμμα.

Στους άλλους
με τα μουλιασμένα μάτια
τ΄αληθινό σου όνομα να στείλεις.

***

ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ

Ι

Καλύτερα θύματα της φαντασίας μας
παρά χαφιέδες που συνάζουν βιός

ΙΙ

Κρίνα χωρίς άμμο

Μαρμαρόπλακες ανωνύμων

Παρ΄ολα αυτά
ενωμένοι κατάστηθα
σε ένα χρέος.

Όλοι δεσμοφύλακες ανέμων.

Γρηγόρης Σακαλής, Ανάταση

Στη δικιά μου ποίηση
δεν θα βρεις πολύ φως
ήλιους κι αστέρια
στη δικιά μου ποίηση
δεν θα βρεις λουλούδια
και ηλιοβασιλέματα
θα διαβάσεις για τη μοναξιά
που σε διαλύει
που σε τρελαίνει
θα διαβάσεις για τη φτώχεια
και την καταπίεση
που σε εξαθλιώνει
για γυναίκες που τις δέρνουν
οι ¨σύντροφοί¨ τους
για παιδιά που βασανίζονται
απ΄ τους “γονείς” τους
στην ποίησή μου θα βρεις
όλες τις μειονότητες
που βολοδέρνουν στην κοινωνία
της πλειοψηφίας
γι΄ αυτό αν θέλεις να νιώσεις
ψυχική ανάταση
με ήλιους και φεγγάρια
καλύτερα να μη διαβάσεις
την ποίησή μου.

Έρμα Βασιλείου, Δύο ποιήματα

Όσα δεν λένε οι κυρίες

Τίποτε δεν είναι παρθένο
σου ψιθυρίζω πάντα στο
πούπουλο του χεριού σου
οι λέξεις που δεν ακούς
ήταν κυρίες
καμώνονταν πάντα
μια αιώνια παρθενία
αναρωτήθηκα πώς έγιναν τα δυο τρία παιδιά τους
με κρίνο, φύσημα αέρα
θεότητα αποχής;
εμένα, εμάς τα δικά μας γίνανε με έρωτα
ισχυρό πυρετό, κουβάρια κουβέρτες
φωνές πυθίες να εξηγήσεις τι λέγαμε
όσα δεν λένε ποτέ οι κυρίες
εμείς φτώχεια χαρά και μεροδούλι
εμείς αύριο και πολλά πουλιά
εμείς λάχανα ζεστά και κρύα χέρια
με φιλί που αργεί να νυχτώσει στο στόμα
με έρωτα, καυτό έρωτα
               
***

Victoria Market

Σε είδα με το χάραμα
τέσσερις θα  ήταν
στην αγορά για δυο γεμάτα πλαστικά
με σκόνη
πιπερόσκονη
μέσα μου μένει ξύπνια η απορία

οι τοίχοι που βλέπεις είναι όλοι βαμμένοι το ίδιο

oι πράκτορες
τα μυστικά
σε κάνουν και φταρνίζεσαι,
τι να την κάνεις;
δεν φτάνει εύκολα το φεγγάρι εδώ
μα εγώ δεν φοβήθηκα κανένα σου λάθος

μαυρόασπρα όλα εκτός
από το μπλε ψαράδικο
ό,τι αγόρασες πέρσι από την Καλλονή
οι απόλυτες λέξεις στα χέρια τρέμουν
τις βλέπεις
σαρδέλες, ψάρια που θανατίζεις

χρειάζεσαι πούπουλα ξενυχτισμένα φώτα
εγώ περιμένω να δεις κι άλλα
με τα μάτια που χάιδευε η μάνα σου

βρισιές σου μαθαίνουν οι γλάροι
εύκολο μαθητούδι δεν είσαι
χρειάζεσαι μια γερασμένη λέξη
μια λέξη σαν γυναίκα να σου δίνεται

*Από τη συλλογή “Ιδού η Γυνή”, Εκδόσεις Αφροδίτη, 2012.

Δημήτρης Φιλελές, Δύο ποιήματα

Πρόσκαιρη παρουσία

Ο χρόνος ροκανίζει
τις αρθρώσεις της μνήμης
σαν το αλάτι της θάλασσας που σαπίζει
τους σιδερένιους μεντεσέδες
και τρώει τα ξύλινα παραθυρόφυλλα
φέρνει την αίσθηση της φθοράς
μαζί με τα κύματα των αναμνήσεων
που παφλάζουν αδιάκοπα
σπρωγμένα από το αόρατο χέρι
του βροχερού αέρα

στον οξειδωμένο καθρέφτη
οι ρυτίδες αυλακώνουν το μέτωπο
σαν αδέξιες τομές από νυστέρι
οι μαύροι κύκλοι των ματιών
μοιάζουν ανεξίτηλες σφραγίδες
η ανίκητη έλξη της βαρύτητας
καμπουριάζει τους ανυπεράσπιστους ώμους

η πρόσκαιρη παρουσία νιώθει
τη ματαιότητα της αντίστασης
σπάει τα χαλινάρια της
αφήνεται στη ζητεία στιγμών
από τους αμέριμνους περαστικούς
που επιμένουν να ξοδεύουν άσκοπα
το ευεργέτημα της νιότης
πόσο γλυκός ακούγεται ο ήχος των κερμάτων!

***

Άρνηση

Η κλινική εικόνα του ασθενούς
είναι άριστη
η καρδιά πάλλεται
χωρίς ερωτηματικά
οι πνεύμονες εκτελούν το καθήκον τους
αδιαμαρτύρητα
το πεπτικό σύστημα
λειτουργεί υποδειγματικά
το ήπαρ μεταβολίζει πλήρως
το αλκοόλ
οι νεψροί αποβάλλουν εγκαίρως
τα πλεονάζοντα υγρά
η αφόδευση εκτελείται
σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Μόνο ο εγκέφαλος
αρνείται πεισματικά να επικοινωνήσει
με το υγιές περιβάλλον.

Αλλά ας μην ασχολούμαστε
με λεπτομέρειες…

*Από τη συλλογή “Θρ… ίαμβοι και απώλειες”, Εκδόσεις Απόπειρα, 2018.