Με μία λέξη
εξυψώνεις τη ζωή:
Αντιστέκομαι.
Ελπίδα αιχμής:
Δε ζουν οι λαοί χωρίς
την ουτοπία.
Αρκούν δυο λέξεις
κι όλο τον πλούτο δρέπεις:
Μην υποκύπτεις.
Αρκεί μια σκέψη
να σκοτώσει τη φτώχεια:
«Γιατί πεινάνε;».
Δε χρειάζεται
«Σωτήρες» ποτέ, καμιά
Δημοκρατία.
Κόψτε το ρεύμα
στους φτωχούς και θα λάμψει
η αδικία.
Ομιλία Χλόης Κουτσουμπέλη στην Πανελλήνια Ένωση Μεταφραστών
Ας φανταστούμε πως βρισκόμαστε στην ανοιχτή θάλασσα, πως οι τοίχοι αυτής της αίθουσας γίνονται ρευστοί κι εμείς πλέουμε στο πέλαγος και μέσα στην νύχτα ξάφνου ακούγεται ένα τραγούδι, το πιο μυστικό, το πιο απόκρυφο, το πιο σαγηνευτικό, ένα αρχαίο τραγούδι που διασχίζει τον χώρο και το χρόνο, το τραγούδι της φάλαινας…
Ποιος μπορεί να μεταφράσει το τραγούδι της φάλαινας; Τι ζητά άραγε αυτή η αρσενική καμπουροφάλαινα, τι ψάχνει, τι χρειάζεται, τι θέλει, αναζητά το ταίρι της, προσπαθεί να γοητεύσει, να προσελκύσει, μήπως ονειρεύεται, μήπως πονάει, μήπως ερωτεύεται;
Όλες οι φάλαινες του κοπαδιού μοιράζονται το ίδιο τραγούδι, ίσως η μια αντιγράφει το τραγούδι της άλλης. Τι πληροφορίες άραγε μοιράζονται οι φάλαινες του κοπαδιού, τους άγριους εφιάλτες τους, τα όνειρά τους, τρόπους επιβίωσης, αναγγελία του καθημερινού δείπνου;
Winter of gleaming buildings
cold of the colorless walls
illustrative boredom
class castles
second hand materials
an example of high architectural
the turning points
nowadays.
Εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά
που κάνουν τραμπάλα στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών
Εξάρχεια Πατήσια Μεταξουργείο Μέτς.
Κάνουν ότι λάχει.
Πλασιέ τσελεμεντέδων και εγκυκλοπαιδειών
φτιάχνουν δρόμους και ενώνουν έρημους
Διερμηνείς σε καμπαρέ της Ζήνωνος
επαγγελματίες επαναστάτες
παλιά τους στρίμωξαν και τα κατέβασαν
τώρα παίρνουν χάπια
και οινόπνευμα για να κοιμηθούν
αλλά βλέπουν όνειρα και δεν κοιμούνται.
Εμένα οι φίλοι μου είναι σύρματα τεντωμένα
στις ταράτσες παλιών σπιτιών
Εξάρχεια Βικτόρια Κουκάκι Γκύζη.
Πάνω τους έχετε καρφώσει εκατομμύρια σιδερένια μανταλάκια
Τις ενοχές σας αποφάσεις συνεδρίων
δανεικά φουστάνια
σημάδια από καύτρες περίεργες ημικρανίες
απειλητικές σιωπές κολπίτιδες
ερωτεύονται ομοφυλόφιλους
τριχομονάδες καθυστέρηση
το τηλέφωνο το τηλέφωνο το τηλέφωνο
σπασμένα γυαλιά το ασθενοφόρο κανείς.
Κάνουν ότι λάχει.
Όλο ταξιδεύουν οι φίλοι μου
γιατί δεν τους αφήσατε σπιθαμή για σπιθαμή
Όλοι οι φίλοι μου ζωγραφίζουνε με μαύρο χρώμα
γιατί τους ρημάξατε το κόκκινο
γράφουνε σε συνθηματική γλώσσα
γιατί η δικιά σας μόνο για γλείψιμο κάνει.
Οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά και σύρματα
στα χέρια σας. Στο λαιμό σας.
Οι φίλοι μου.
Μέλη του Δ.Σ. του ΕΑΠΣΜ, συντελεστές της εκδήλωσης και παρευρισκόμενοι βραβευθέντες ποζάρουν μετά το πέρας της εκδήλωσης
Με αφιέρωμα στις Ελληνίδες ποιήτριες και λογοτέχνιδες της Αυστραλίας
Σε μια λιτή και σεμνή, αλλά αρκετά επιτυχημένη εκδήλωση, παρουσιάστηκε την Κυριακή, 2 Οκτωβρίου, στην αίθουσα του Παναρκαδικού Συλλόγου “Ο Κολοκοτρώνης”, το 57ο τεύχος του ετήσιου λογοτεχνικού-μορφωτικού περιοδικού του Ελληνο-Αυστραλιανού Πολιτιστικού Συνδέσμου (ΕΑΠΣΜ) “Αντίποδες”.
Την εκδήλωση άνοιξε ο γ.γ. του Πολιτιστικού Συνδέσμου, Δημήτρης Τρωαδίτης, που είχε και την ευθύνη της όλης παρουσίασης. Στη συνέχεια σύντομο χαιρετισμό απηύθυνε η πρόεδρος του Πολιτιστικού Συνδέσμου, Καίτη Αλεξοπούλου, η οποία αναφέρθηκε εν συντομία στα δρώμενα της χρονιάς από το Σύνδεσμο και ευχαρίστησε κάθε συντελεστή, μέλη του Δ.Σ. του οργανισμού, χορηγούς, υποστηρικτές κ.ά.
Ακολούθως, σύντομο χαιρετισμό απηύθυνε ο νέος Συντονιστής Εκπαίδευσης στο Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στη Μελβούρνη, κ. Βασίλειος Γκόκας, ο οποίος υποσχέθηκε να κάνει ό,τι δυνατόν για την προώθηση της Ελληνομάθειας.
Μετά η πρώην πανεπιστημιακός και νυν εκδότρια, κ. Ελένη Νίκα, παρουσίασε το τεύχος 57 του περιιοδικού “Αντίποδες”.
Ακολούθησε η ανακοίνωση των Αποτελεσμάτων του Ετήσιου Λογοτεχνικού Διαγωνισμού και η επίδοση των διπλωμάτων σε όσους από τους βραβευθέντες παρευρίσκονταν.
Η εκδήλωση έκλεισε με την προσφορά των καθιερωμένων γλυκισμάτων, ροφημάτων και αναψυκτικών.
Το Δ.Σ. του ΕΑΠΣΜ προσέφερε στον κ. Β. Γκόκα, τρεις τόμους των τευχών του περιοδικού “Αντίποδες” των πρώτων είκοσι χρόνων της κυκλοφορίας του.
Ένα ακόμα ιστορικό τεύχος του περιοδικού “Αντίποδες” βρίσκεται ήδη στα χέρια των αναγνωστών-εραστών της λογοτεχνίας και των φιλότεχνων της παροικίας, μιας και σε 60 περίπου από τις σελίδες του παρουσιάζεται εκτενές αφιέρωμα στις ελληνικής καταγωγής ποιήτριες και λογοτέχνιδες της Αυστραλίας, επιχειρώντας μια ακόμα ιστορική καταγραφή από την πλευρά της λογοτεχνίας, αυτή φορά με την αποφασιστική συνδρομή της τέχνης και της επιστημονικής ανάλυσης. Το θέμα αναπτύσσουν τέσσερις πανεπιστημιακοί και άνθρωποι των Γραμμάτων, οι Γιώργος Καναράκης, Έρμα Βασιλείου, Ελένη Νίκα και Κωνσταντίνα Ντούνη. Υπάρχει δε μια ισορροπία όσον αφορά τη γλώσσα των τεσσάρων αυτών δοκιμίων, δύο στην ελληνική και δύο στην αγγλική. Επίσης, δημοσιεύεται ένας πρώτος κατάλογος-καταγραφή των ονομάτων των γυναικών ελληνικής καταγωγής που καταπιάστηκαν και εξακολουθούν να ασχολούνται με τη λογοτεχνία στην Αυστραλία.
Το μεγαλύτερο μέρος των σελίδων του παρόντος τεύχους καταλαμβάνουν οι συνεργασίες των μελών του ΕΑΠΣΜ σε ποίηση, πεζό, δοκίμιο και σκέψεις-γνωμικά.
Δημοσιεύεται, επίσης, ειδικό μικρό αφιέρωμα στην πρόσφατη βράβευση από την Αυστραλιανή Κοινοπολιτεία της Ντίνας Αμανατίδου.
Οπωσδήποτε, όμως, το πλέον καινοτόμο και αισιόδοξο στοιχείο στο τεύχος αυτό είναι η δημοσίευση και ο εμπλουτισμός του τεύχους –και οφείλουμε να πούμε με την καλλιτεχνική ευθύνη και αρτιότητα που διακρίνει το Φρίξο Ιωαννίδη, καλλιτέχνη του ιδίου και μέλους του Δ.Σ. του Συνδέσμου- με τα έργα των ζωγράφων και εικαστικών καλλιτεχών που πήραν μέρος στην Έκθεση Τέχνης που διοργάνωσε ο ΕΑΠΣΜ στη Γκαλερί Steps τον περασμένο Ιούνιο, μια καλλιτεχνική οργάνωση που στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία και θα συνεχισθεί και τον επόμενο χρόνο.
Τα αποτελέσματα του Λογοτεχνικού μας Διαγωνισμού για το 2011 ανακοινώθηκαν σήμερα (2-10-2011) στην παρουσίαση του ετήσιου λογοτεχνικού μας περιοδικού “Αντίποδες”.
Ο Διαγωνισμός χωρίστηκε σε δύο σκέλη, ένα για τις συμμετοχές από την Αυστραλία και ένα για τις συμμετοχές από την Ελλάδα και την Κύπρο, με δύο διαφορετικές κριτικές επιτροπές.
Σας παρακαλώ να τα προωθήσετε ή δημοσιεύετε, ειδικά όσοι/ες είχατε δημοσιεύσει σε ιστοσελίδες και μπλογκ την ανακοίνωση για τη διεξαγωγή του Διαγωνισμού μερικούς μήνες πριν. Συγχαρητήρια σε όσους/ες βραβεύτηκαν. θα ήθελα να ενθαρρύνω όσους/ες έστειλαν συμμετοχές τους να το ξανακάνουν τον επόμενο χρόνο.
Σας ευχαριστώ. Δημήτρης Τρωαδίτης
Γεν.γραμ. ΕΑΠΣΜ/Συντονιστής περιοδικού “Αντίποδες”
Eίμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης
Με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια.
Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι.
Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας
Κι ολλούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου.
Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει.
Εμείς ερωτευτήκαμε την ουσία του είναι μας
Κι σ’ όλους με τους έρωτες αυτής αγαπούμε.
Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές.
Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο κι δεν είμάστε τίποτα απ
Αυτόν τον κόσμο
Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο.
Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων.
Είμαστε οι προάγγελοι του χάους
Λένα Τσούχλου
1946
Λένα Τσούχλου
Η Τσούχλου ήταν στην παρέα του Μακρή όταν αυτός έγραψε την περίφημη προκήρυξη του «Συνδέσμου Αισθητικών Σαμποτέρ Αρχαιοτήτων», όπου μεταξύ των άλλων «έθετε ως στόχο» την ανατίναξη του Παρθενώνα «…Πρώτη καταστροφή ορίζεται η ανατίναξη και η τελεία κατεδάφιση του Παρθενωνα, που μας έχει κυριολεκτικά πνίξει…»
Αυτό το ερώτημα-πρόταση βρίσκει απάντηση στο ότι ο Παρθενώνας είχε καταλήξει ένα σύμβολο για κάθε ιδεολογική χρήση. Δεν υπήρχε πορεία αριστερών ή δεξιών που να μην είχε πανό με την εικόνα του Παρθενώνα.
Όλα αυτά συνέβαιναν στη διετία 1944-1946. Η «κίνηση των Ανεύθυνων» όπως ονομάζονταν εκείνη την εποχή μια μεγάλη παρέα από διανοούμενους, καλλιτέχνες κ.λπ. με άξονα το Κολωνάκι μεταξύ των οποίων ήταν και οι Γιώργος Μακρής, Λένα Τσούχλου, Ναταλία Μελά, Τάκης Βασιλάκης, Φώφη Τρέζου, Μίνως Αργυράκης και πολλοί/ές άλλοι/ες.
Μέσα από αυτή τη νεολαία της εποχής του πολέμου, που δεν συμβιβαζόταν με τις επιταγές της μιας ή της άλλης πλευράς πρόεκυψαν πιο «κλειστές παρέες».
Η Λένα Τσούχλου ονομάζει την παρέα της «Προάγγελους του Χάους». Η φίλη της Φώφη Τρέζου, αυτοονομάζεται «ανεύθυνη» και λίγα χρονιά αργότερα, γράφει το θεατρικό έργο «Οι Ανεύθυνοι», όπου περιγραφεί την ψυχολογία της έξαλλης αυτής παρέας.
Οι Ανεύθυνοι μπορούμε να πούμε ότι είναι το πρώτο «ροκ εν ρολ φαινόμενο» το οποίο όμως περιορίζεται στην Αθήνα. Είναι κυρίως πλουσιόπαιδα του Κολωνακίου που προσπαθούν εν μέσω κατοχής και εμφυλίου να αρνηθούν την καταγωγή τους. Έχουν εξαιρετική μόρφωση και τα γνωστότερα δείγματα της κουλτούρας τους είναι:
– Η προκήρυξη των «Αισθητικών Σαμποτέρ»
– Τα ποιήματα και τα γραπτά του Γιώργου Μάκρη
– Και το ποίημα της Λένας Τσούχλου «Εμείς οι λίγοι».
Το ποίημα της Λένας έχει τεράστια σημασία για την ιστορία της νεανικής κουλτούρας στην Ελλάδα. Δείχνει πια καθαρά τις πρώτες φωνές που αρχίζουν να ορθώνουν έναν ανεξάρτητο νεανικό λόγο. Δείχνει ότι έχει αρχίσει να σχηματίζεται η σκέψη για ζωή, σε λίγους βέβαια, αλλά έστω σε αυτούς τους λίγους έχουμε τα πρώτα καθαρά σημάδια που οδηγούν πολύ μακριά από όλες τις «καθοδηγήσεις». Οι «μεγάλοι ενθουσιασμένοι» και οι «μεγάλοι αρνητές» γραφούν στα παλαιοτέρα των υποδημάτων τους τις επιταγές μιας σχιζοφρενικής «κομμουνιστικής» ηγεσίας και τους ασφυκτικούς περιορισμούς μιας «εθνικόφρονας» δεξιάς.
(Απόσπασμα από το «Ελληνικό Ροκ» του Μανώλη Νταλούκα, εκδόσεις Άγκυρα).
* Η φωτογραφία είναι από το poiein.gr
Χρωστάμε μόνον
σε κείνους που πολύ αγάπησαν
και ζήσανε την πίκρα
χρωστάμε μόνον
σε κείνους που πολύ αγωνίστηκαν
και ζήσανε την ήττα
χρωστάμε μόνον
σε κείνους που πολύ ονειρεύτηκαν
και ζήσανε τον εφιάλτη
χρωστάμε μόνον
σε κείνους που περιφρονήσανε τον θάνατο
και πέθαναν κι είναι νεκροί κι ανθίζουν
και μυρώνουνε το χώμα
χρωστάμε μόνον
το φως του κόσμου
Αυτό είναι το δικό μας χρέος…
* Απο την ποιητική συλλογή “Αναρχικά” (1979)
Παρουσίαση του περιοδικού «Αντίποδες» 57
Την Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2011
Το Δ.Σ. του Ελληνο-Αυστραλιανού Πολιτιστικού Συνδέσμου Μελβούρνης βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσει ότι το 57ο τεύχος του ετήσιου λογοτεχνικού του περιοδικού «Αντίποδες» θα παρουσιαστεί την Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2011, στις 3.30 μμ., στην αίθουσα του Παναρκαδικού Συλλόγου Μελβούρνης «Ο Κολοκοτρώνης», 570 Victoria Street, North Melbourne, 2ος όροφος.
Το αφιέρωμα του φετινού τεύχους αφορά τις ποιήτριες και λογοτέχνιδες της Αυστραλίας ελληνικής καταγωγής, θέμα που καλύφθηκε από εργασίες πανεπιστημιακών οι οποίοι προσέφεραν άκρως εμπεριστατωμένα και εμπνευσμένα κείμενα και ντοκουμέντα για το φετινό μας αυτό αφιέρωμα.
Επίσης, το τεύχος για μια ακόμα φορά είναι διακοσμημένο με έργα ζωγραφικής και άλλα έργα τέχνης συμπαροίκων καλλιτεχνών.
Την παρουσίαση του τεύχους θα κάνει η πανεπιστημιακός και εκδότρια κ. Ελένη Νίκα.
Στην εκδήλωση θα ανακοινωθούν όπως πάντα και τα αποτελέσματα του φετινού Λογοτεχνικού Διαγωνισμού.
Η είσοδος είναι δωρεάν και όλοι είναι ευπρόσδεκτοι.
Launch of “Antipodes” periodical
Sunday, 2 October 2011
The Management Committee of the Greek-Australian Cultural League of Melbourne is pleased to announce that the 57th edition of the annual literary and arts periodical “Antipodes” will be launched on Sunday, 2 October 2011, at 3.30 pm at the function room of the Panarcadian Association of Melbourne “O Kolokotronis”, 570 Victoria Street, North Melbourne, 2nd Floor.
This year’s issue is dedicated to the Greek-Australian women poets and writers, a subject covered and presented by Australian academics who provide very detailed and inspirational articles.
Also in this issue the usual submitted works by members and friends of the Greek-Australian Cultural League are published, as are the works of the artists who took place in the Art Exhibition in June this year.
Mrs Eleni Nikas, former university lecturer and publisher will launch this year’s Antipodes periodical.
During this event and the results of the annual Literary Competition will be announced as well.
Admission is free and everyone is welcome.
Ήρθε η ώρα της ανατροπής
με μια εκρηκτική αναθέρμανση ανθρωπιάς.
Ήρθε η ώρα να τραγουδήσουμε
με τονισμούς εξέγερσης.
Δυνατούς σαν καταιγίδα.
Σίγουρους σαν ανατολή.
Μακρινούς σαν άστρα.
Ήρθε η ώρα ν’ αναδείξουμε την ορμή μας
στις πύλες του χρόνου.
* Από την ανέκδοτη συλλογή “Σκόρπια Ποίηση” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα τη δεκαετία του 1980.
To Koskino 