Poetry@FedSquare, Saturday 21 September 2-4pm

Poetry@FedSquare,

Saturday 21 September 2-4pm

Federation Square – Atrium

Entry: Free
(located near the Flinders Street entrance of The Atrium)

The-Atrium-Federation-Square

Dear poets, poetry lovers and fellow travellers to the poetic roads

Under the full support of Federation Square and the auspices of Multicultural Arts Victoria we are pleased to announce that poetry@fedsquare is on again in 21 September, 2-4pm

Poetry@fedsquare is a free program of poetry, music and performance at Federation Square.
Each month a group of different poets present their new (or not) works in a public setting to an ever-changing audience. It is an opportunity to hear new words and voices. September together with Spring brings you the wonderful words of two amazing poets who are

Chris Mansell

and James WF Roberts

There is also an open mic section for those wanted to share their lovely stuff for just 5 minutes each.

Please do not hesitate coming forward asking to read by dropping a line at poetryfedsquare@gmail.com or troaditisdimitris@gmail.com or just tell me on the spot.

CHRIS MANSELL (born 1953) is an Australian poet and publisher. Born in Sydney, grew up on the Central Coast of New South Wales and in Lae, Papua New Guinea, later studying economics at the University of Sydney. She was active in Sydney in the 1970s and 1980s as an editor and poet and since the 1980s has lived in regional Australia where she continues to write, perform, publish and edit. In 1978 she and Dane Thwaites began a magazine called Compass Poetry & Prose which published many of the young Australian poets of the time. She closed the magazine in 1987 and soon after, was a member of the collective (which included David Reiter among others) who founded Five Islands Press. She now runs PressPress, a small independent poetry press she founded in 2002.Like many poets of her generation, Mansell makes her living by performing her work, publishing and teaching writing at various institutions. Although primarily a poet, she has also written a number of plays including Some Sunny Day. Her collection Mortifications & Lies has been described as a ‘groundbreaking work’ because of its experimentation with form and its overtly political content. Love Poems is less political, a livre composé which takes subtler formal risks. Always interested in experimentation with form, she now also works in digital media. She directed the Shoalhaven Poetry Festival in 2002, 2003 and 2005. She was winner of the Queensland Premier’s Literary Award (poetry) and has been shortlisted for the NSW Premier’s Literature Award, and the Banjo Award (Victoria).She has published 12 poetry collection, one fiction book and one children’s book. She runs http://www.chrismansell.com/

250px-ChrisMansell9920

JAMES WF ROBERTS
James WF Roberts, Aka the Red Wolf. From Bendigo and Melbourne, a poet and a radio broadcaster on http://www.phoenixfm.org.au. Runner up, 2012 Page Seventeen Poetry prize. Highly commended, John Shaw Nielson Poetry Prize 2009/10 Fellowship of Australian Writers. Short listed for the Fermoy international poetry prize (Ireland) 2012. Recently released his first book of poetry, Blue Electric Dusk, Numen Books, 2013. Recent publications include: Bone Orchard Poetry (UK) (2013), The Art of Being Human (Europe. 2013), Song of Sahel (UK 2012) Page Seventeen Volume 10, (Aus. Busybird 2012). Painted Words (BRIT 2012) Spirit of Poe Anthology (USA) (2011. Verandah 26 (Deakin Uni. 2011)

COLOUR-JAMES-WF-ROBERTS-IMAGES-COURTESY-AMANDA-SENDY

See you all there
Join us via facebook
http://www.facebook.com/PoetryAtFedSquare
and/or Twitter @poetryfedsquare

For more Info: http://www.fedsquare.com/events/poetry-at-fed-square/ and http://www.multiculturalarts.com.au

Fed Square Corporate Logo- External use

01

Pierre Reverdy, Το πύρινο νήμα

Photo-30-Mind-Blowing-Space-Photos-from-2012-01

Η γη κυλάει στην παρακμή της
Η γη πλημμύρισε από σκόνη
Φώτα γαλάζια της πρωίας
Στις σπίθες του κρατήρα
Στη θερμή κόρη του ματιού που ξετυλίγει την αιχμή της
Στα βλέφαρα τα φτιασιδωμένα με όνειρα που καταρρέουν
Μια λάσπη παραισθήσεων κατακλύζει το πεζοδρόμιο
Μέσα στην αθλιότητα των χεριών
Η κενή ομιλία που κρέμεται
Το βαθουλό βάζο όπου διατηρείται η καρδιά
Όλο το αίμα μου σαν ξίδι
Πάνω στης δυστυχίας το σκοινί με τους κόμπους
Είχα λάβει όλα τα μέτρα μου
Και τώρα κοιμούμαι ως το καινούργιο σύνθημα
Μέσα στο τούνελ που διακόπτεται από ψεύτικα ανοίγματα
Στη βαρειά νύχτα τη γεμάτη ωμότητες
Τιποτένιες λύπες που με περιμένουν

*Μετάφραση: Τάκης Βαρβιτσιώτης
**Από το βιβλίο «Pierre Reverdy, εκλογή ποιημάτων 1915-1966» εκδόσεις Αρμός 2007.
http://ppirinas.blogspot.com

Δημήτρης Π. Κρανιώτης, Παζλ

PAZL

Να γεννιέμαι στο δάσος 
από νερό και χώμα. 
Δέντρο να γίνομαι
σκορπίζοντας τα φύλλα.
Να αιωρούμαι ανίερα 
ως παζλ στον αέρα.
Να με τρώνε τα πουλιά
ως ρυτίδες με χρώμα.
Ν’ αναζητώ
με “Silver Αlert”
δίχως όνομα, 
εμένα.

*Το ποίημα και η εικόνα της ανάρτησης αναδημοσιεύονται από το http://greekpoetics.blogspot.gr/2013/08/blog-post_31.html

Γρηγόρης Σακαλής, Κάθε μέρα

imagesβ1

Ο θάνατος
έτσι κι αλλιώς είναι μέσα σου
ο θάνατος
είναι μια καθημερινή πιθανότητα
καθώς γυρνάς
στους κουρασμένους δρόμους
στα στεγνά γραφεία
στους στοιβαγμένους ανθρώπους.
Η μοναξιά
έτσι κι αλλιώς είναι μαζί σου
κάθε μέρα
καθώς ψελλίζεις δυο λόγια
με τρεμάμενα χείλη
μέσα στο δωμάτιο
και δεν μπορείς να ξεχωρίσεις
το θάνατο απ’ τη μοναξιά.

*Από τη συλλογή “Θαμμένος στην άμμο”. Εκδ. Πλανόδιον, Αθήνα 2010.

Δημήτρης Τρωαδίτης, Στις ράγες του τέλους…

1238811_654662981233908_852888736_n

Κομματιασμένα πλάνα
οργίλες διαστάσεις χρησμών
δεν ορίζονται
από κανέναν ουρανό
γιατί οι σύγχρονες Πυθίες
δεν έχουν να δώσουν τίποτα

καμία γαλήνη
καμία πολυφωνία
κανένα όνειρο

το είναι τους
κάτοικος πλέον
του πυθμένα
εκεί που οι αλήθειες
τεμαχίζονται
σε ιερούς βωμούς
του εμπορίου

στις ράγες του τέλους…

*Ευχαριστώ τη Σοφία Αντωνακάκη για την εικόνα της ανάρτησης.

Nanja Noterdaeme, Λόγια

1000353_10201666305400925_2027536011_n

Λόγια φονικά
Λόγια γλυκά,
Λόγια του χθες
Λόγια του σήμερα,
Λόγια βρισιές
Λόγια αγκαλιά,
Λόγια του αύριο
πάνω σε ποδήλατα.
Λόγια φτερά,
σαν χέρια απαλά,
Λόγια κόκκινα
γεμάτα κεράσια,
Λόγια της τζαζ,
Λόγια ρεμπέτικα,
Λόγια pour toujours
Λόγια à jamais
Λόγια d’amour
Λόγια d’adieu
Λόγια τεράστια
σαν τα κολοκύθια
Λόγια τραχανά
και λόγια σάπια,
Λόγια σπάνια
et de tous les jours,
Λόγια σιωπής
Λόγια χορού,
Λόγια θυμήσου,
Λόγια λησμονιάς.

Πόλυ Χατζημανωλάκη, Ο wild west wind…

Ω Ζέφυρε σκληρότατε
Άγριε Δυτικέ άνεμε
Που γυρνάς
Κοίτα να με ξεχάσεις
1185362_10200608620393474_225370934_n

Θα ήθελα να ήμουν φύλλο νεκρό
Όμοιο με φάντασμα
Να στροβιλίζομαι
Στα πόδια των αγαλμάτων
Μικρή μαύρη μούχλα που ανεβαίνει
Μέχρι το φρύδι το σηκωμένο του Στρατηγού
Που έχει πια πεθάνει

Να δραπετεύω
Τις πολεμικές τις σάλπιγγες
Να μην ακούω
Την διαρκή επανάληψη
τον εφιάλτη
Μόνο το μισοδαγκωμένο μήλο
– πέντε δόντια από παιδάκι –
Σκουντουφλώντας στο σκοτάδι να βρίσκω…

Έντγκαρ Λη Μάστερς, Νόουλ Χοχάιμερ

1239948_516365991787485_401946956_n

Ήμουν από τους πρώτους καρπούς της μάχης
του MISSIONARY PRIDE

Σαν ένοιωσα το βόλι να μου τρυπά την καρδιά
πόθησα να βρισκόμουν στο χωριό μου και στη
φυλακή κλεισμένος
επειδή έκλεψα τα γουρούνια του Κερλ Τρέναρυ
κι όχι να το ‘χα σκάσει και να γινόμουν
στρατιώτης.

Χίλιες φορές καλύτερα σ’ επαρχιακή φυλακή
παρά να βρίσκεσαι κάτω από τούτη τη φτερωτή
μαρμάρινη μορφή
και το γρανιτένιο τούτο βάθρο
με την επιγραφή ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ.

Τι σημασία ΄χουν όλ’ αυτά τέλος πάντων;

*Αναδημοσίευση από το αναρχοκομμουνιστικό δελτίο “Κοινωνική Αρμονία”, τεύχος 13 (V 1997). Μετάφραση: Σ.Κ.

Δημήτρης Ψαλλίδας, Ο γίγαντας

5e516-popular-taifun

Ένα ποίημα για τον αγώνα των εκπαιδευτικών

Άνοιξε τα μάτια σου. Ξέρω, θα τυφλωθείς από το φως.

Αυτό παθαίνει όποιος κινείται στα σκοτάδια για 15 μήνες.

Άνοιξε τα μάτια σου.

Πρέπει να βλέπεις τον εχθρό,

αν θες να αμυνθείς.

Κλείσε τ’ αφτιά σου.

Όσα σου ψιθυρίζουν τα ερπετά δεν είναι τίποτα παρά εντυπώσεις.

Αυτά σε κράτησαν σκυφτό, αμήχανο και τρομαγμένο.

Μην τους ακούς.

Αυτοί εφεύραν το ψέμα

και ξέρουν καλύτερα από τον καθένα

στις καρδιές πως επιδρά,

και πως τη λάμψη σβήνει απ’ τη ζωή

κι αφήνει μια θαμπάδα.

Continue reading →

Πέθανε ο Seamus Heaney, βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας

arts-graphics-2007_1181158a

*Αναδημοσίευση από το “Εντευκτήριο”.

Πέθανε, σε ηλικία 74 ετών, ο Ιρλανδός ποιητής Σέιμους Χήνυ, ο οποίος θεωρούνταν από πολλούς ως ο σημαντικότερος ποιητής της χώρας του από την εποχή του Γέητς.

Ο Χήνυ γεννήθηκε το 1939 στην επαρχία Μόσμπον, στην κομητεία του Ντέρι (Βόρεια Ιρλανδία). Πρώτο παιδί εννεαμελούς αγροτικής οικογένειας καθολικών, σπούδασε στο Columb’s College του Ντέρι και έπειτα στο Πανεπιστήμιο Queen’s του Μπέλφαστ, στο οποίο αργότερα δίδαξε ο ίδιος. Το 1972 αποφάσισε να εγκατασταθεί στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας και μοίραζε τον χρόνο του ανάμεσα στο Δουβλίνο και τη Βοστόνη, όπου δίδασκε λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Διετέλεσε καθηγητής ποίησης στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης από το 1989 ώς το 1994.

Το 1995 του απονεμήθηκε το Νομπέλ Λογοτεχνίας. Η είδηση της βράβευσης τον βρήκε σε ένα ταξίδι στην Ελλάδα· συγκεκριμένα στην Αρκαδία, στην οποία, όπως δήλωνε ο ίδιος, επέστρεφαν τόσο αυτός όσο και τα ποιήματά του.

Στα ελληνικά έχουν κυκλοφορήσει τα έργα του: «Η κυβέρνηση της γλώσσας» (Πατάκης), «Η ελληνική εμπειρία» (Νεφέλη), «Το αλφάδι» (Ερμής) και «Τα ποιήματα του βάλτου» (Καστανιώτης).

Continue reading →