The Yi Sha, Shu Cai and Yang Xie collection

Vagabond_Press_Asia_Pacific_Poetry_3_1024x1024

Translated by Ouyang, is now available


This third volume in Vagabond’s Asian Pacific Writing Series brings together a selection of poetry from three key contemporary Chinese poets Yi Sha, Shu Cai & Yang Xie translated from Chinese and introduced by Ouyang Yu, with cover art by Xifa Yang.

Yi_Sha_small



Yi Sha was born in 1966 in Chengdu, and moved with his family at the age of two to the central Chinese city of Xi’an in Shaanxi province. He published his first poems while still at school, studied Chinese at Beijing Normal University, and became a noted figure among China’s university student poets. He has worked on literary magazines, as a TV presenter and independent publisher, and is now an assistant professor at the Xi’an International Studies University.



Shu_Cai_small

Born in 1965, in Fenghua, Zhejiang, Shu Cai was originally Chen Shucai. He graduated with a BA in French literature from the Department of French Language and Literature, Beijing Foreign Languages University in 1987. From 1990 to 1994, he worked as a diplomat in the Chinese Embassy in Senegal and has since been working as a research fellow in Foreign Literature Research Institute, Chinese Academy of Social Sciences. He won the Medal of Academic Palm Knight in France in 2008. His publications include such collections of poetry as Solitaire (China, 1997) and Short Poems by Shu Cai (Hong Kong, 2004) and his translations of French literature include A Selection of Poems by Pierre Reverdy (China, 2002), Selected Poems by René Char (China, 2002) and Selected Poems by Nine French Poets (Shanghai, 2009).

Yang_Xie_small



Yang Xie, born in 1972 in Zhejiang, China, is an award-winning poet whose poems have been published in China, Australia and America in the Age, Kenyon Review and Indiana Review a few years ago.  

Ouyang_Yu_small





Ouyang Yu, now based in Melbourne, came to Australia in early 1991 and, by 2013, has published 71 books of poetry, fiction, non-fiction, literary translation and literary criticism in the English and Chinese languages. He also edits Australia’s only Chinese literary journal, Otherland (since 1995). His noted books include his award-winning novels, The Eastern Slope Chronicle (2002) andThe English Class (2010), his collections of poetry, Songs of the Last Chinese Poet (1997) and New and Selected Poems (Salt Publishing, 2004), his translations in Chinese, The Female Eunuch(1991), The Ancestor Game (1996) and The Man Who Loved Children (1998), and his book of literary criticism, Chinese in Australian Fiction: 1888-1988 (Cambria Press, 2008).



Alexandra Pizarnik, Το κουφό φανάρι

Man Ray, Rayogramme (1926)

Man Ray, Rayogramme (1926)

Οι απόντες φυσάνε κι η νύχτα είναι πυκνή.
Η νύχτα έχει το χρώμα των ματόκλαδων του νεκρού.
Όλη τη νύχτα φτιάχνω τη νύχτα. Όλη τη νύχτα
γράφω. Λέξη τη λέξη γράφω τη νύχτα.

*Μετάφραση: Ρήγας Καππάτος

Nanja Noterdaeme, Οι μέρες που ακολούθησαν

1380233_207102722795951_2078407323_n

Οι μέρες που ακολούθησαν
σταμάτησε η βροχή
να μου πει στο αυτί
αυτά τα πράγματα
που έλεγε στο θεατράκι

Φύσαγε ένα ανάλαφρο αεράκι
Μου χάιδεψε τα αυτιά και μίλησε:

«ψιθυρίζουν εδώ ακακίες
που η βροχή τις μεγαλώνει».

Ο ήλιος χαλαρός κατέβαινε
πίσω από το λοφίσκο για να δει τι
υπάρχει από την άλλη πλευρά.

Μαρία Κατσοπούλου, Από «Τα ποιήματα της τρελής»

1376419_475924022505265_627228702_n

Ανήκω σε μένα
Κι όμως δεν ανήκω
Δεν είναι δικές μου οι σκέψεις μου
Δεν υπάρχω δεν υπάρχω δεν υπάρχω
Είμαι αποτέλεσμα της φαντασίας μου
Αναπνέω αναπνέεις αναπνέει
Γελάω γελάς γελάει

Τραγελαφική εικονική πραγματικότητα
Πιρούνια πέφτουν απ’ τον ουρανό
Άγριες σκοτεινές οπτασίες
Από τα βάθη της αβύσσου
Κρέμομαι από το σύμπαν σαν μαριονέτα
Κινούμαι κυκλικά στο χάος
Πετάω πετάς πετάει

Αιωρούμαι στο κενό
Που είναι γεμάτο μαύρο πύον και καυτή λάβα
Είμαι ένας μαγικός αυλός
Ένα κείμενο που χαράχτηκε σε έβενο
Με κυνηγάει ο Κυανοπώγων
Και το βιολί συνεχίζει
Συνεχίζει να παίζει Μότσαρτ
Κι εγώ πέφτω πέφτω πέφτω

Το κρασί τελείωσε
Πέφτω
Το κουδούνι χτυπάει
Πέφτω
Ανοίγω την πόρτα
Σηκώθηκα
Ένα γαλάζιο σύννεφο μπήκε μέσα
Μπήκε μέσα μου σαν μεταμορφωμένος Δίας
Κι εγώ είμαι μια ξένη
Ξένη
Υπάρχω μα δεν υπάρχω
Δεν αναπνέω δεν αναπνέεις δεν αναπνέει
Ρέω σαν σκέψη στον εγκέφαλό σου
Κλείσε το βιβλίο
Κλείσε το βιβλίο
Κλείσε το βιβλίο
Κλείσε το βιβλίο
Κλείσε το βιβλίο


*«Τα ποιήματα της τρελής», εκδ. Γαβριηλίδης, 2009

Δημήτρης Τρωαδίτης, Βαλτοτόπια

palinodiae.com_

Μάθαμε να διασχίζουμε
τα βαλτοτόπια των ακατάληπτων
εμμονών μας
στις μεγάλες λίμνες
των απατηλών ονείρων
τα θολά νερά
ν’ απειλούν να
μας πνίξουν
και τα ρείκια
ως άλλοι όφεις
να πασχίζουν
να μας περιορίσουν
ακρωτηριασμένους…

*Το ποίημα και η εικόνα της ανάρτησης δημοσιεύτηκαν αρχικά στο ηλεκτρονικό περιοδικό “παλινωδίαι” στη διεύθυνση http://palinodiae.com/%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B7%CF%82-%CF%84%CF%81%CF%89%CE%B1%CE%B4%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B2%CE%B1%CE%BB%CF%84%CE%BF%CF%84%CF%8C%CF%80%CE%B9%CE%B1/

Β. Λεοντάρης, Συνοικίες

1377391_541672912569162_567689120_n

Οι πολιτείες της αδικίας είναι κυκλωμένες
E τις κυκλώνουν
συνοικισμοί, νεκροταφεία και φυλακές,
βλέφαρα, που έχουν λιώσει από όνειρο και κλάμα,
δάχτυλα πεινασμένα που παλεύουν με τη νύχτα
για ένα φεγγάρι δαγκωμένο,
οι πολιτείες της αδικίας είναι κυκλωμένες…
Όμως κανείς δεν ξέρει
πότε γίνονται ηφαίστεια οι πληγές, πότε οι ανατριχίλες γίνονται σεισμοί
κι ο πόνος ο ανθρώπινος δεν είναι μια εύκολη στιγμή για να
ξελογιαστεί
δεν είναι ούτε καρδιά ούτε συνείδηση για να τον αγοράσετε…
…Όταν κόμπαζε ο θάνατος
τσαλαπατώντας πολιτείες και σπαρτά,
όταν όλες οι πόρτες είχαν κουφαθεί και βουβαθεί,
αυτοί βγήκαν στους ναρκωμένους δρόμους,
βγήκανε να τον αντιμετωπίσουν,
ξέροντας πολύ καλά πως δεν ήταν ένα λουλούδι
να σκύψουν, να το κόψουν και να το καρφώσουν στο στήθος τους.
Έτοιμοι για το μέγα ρίγος,
όρμησαν μέσα σε γρανάζια και τροχούς
να σταματήσουνε το μακελειό,
να στομώσουν την έκρηξη…

Μανόλης Αναγνωστάκης, Δρόμοι Παλιοί

Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα

κάτω απ’ τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώ

νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή.

Την ασήμαντη παρουσία μου βρίσκω σε κάθε γωνιά

κάμε να σ’ ανταμώσω κάποτε φάσμα χαμένο του πόθου μου κι εγώ.

Ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ

κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες.

Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα χωρίς να γνωρίζω κανένα

κι ούτε κανένας κι ούτε κανένας με γνώριζε με γνώριζε.

Poetry@FedSquare in Melbourne at 2-4pm on Saturday 16 November 2013

The Poetry Reading

Dear poets and lovers of poetry.

16 November 2013 marks the last poetry at Federation Square event for 2013 and brings in the scene another group of wonderfull poets to close enthusiastically this year.

Featured poets this time are John Stokes, Rose Lucas and Michael Farrell followed by an open mike.

JOHN STOKES is an international poet and author who has won or been shortlisted for many prizes including the Blake, Newcastle and Rosemary Dobson Prizes for Poetry. Publication credits include Antipodes, Meanjin, Island, A River in the Dark and Dancing in the yard at Eden. His poem, The View from the sold house, is available on the RedRoom Company’s free poetry app. His third major collection: “Fire in the Afternoon” has been accepted by Halstead Press for release early in the new year.
ROSE LUCAS is a Melbourne poet, writer and academic, currently teaching poetry and editing at Victoria University, Melbourne. Her poetry collection Even in the Dark (UWAP) appeared in July 2013. She is co-author of Bridgings: Readings in Australian Women’s Poetry (Oxford UP, 1996) and has published widely in the scholarly areas of women’s poetry, feminism, psychoanalysis, literary theory and cinema studies. Her poems have appeared in a range of journals and anthologies and she was shortlisted for the ABR Poetry Prize in 2009. Lucas previously taught in the English Department at Monash University for twenty years. She is also currently Chair of the Western Australian Premier’s Book Awards. Her poems have appeared in Heat, Meanjin, Hecate, Best Australian Poems 2007 and 2009. Even in the Dark is her first collection of poetry.

MICHAEL FARRELL is originally from Bombala, NSW, now living in Melbourne. He co-edited the anthology Out of the Box: Contemporary Australian Gay and Lesbian Poets which was published by Puncher & Wattmann in late 2009. He has completed a PhD at the University of Melbourne on poetics in the nineteenth century and, in 2013, was a creative fellow at UNSW Canberra at the Australian Defence Force Academy. He recently won ABR’s Peter Porter Poetry Prize. He has published several books, most recently open sesame (Giramondo) (2012) and the e-chapbook enjambment sisters present (Black Rider).

We also need around 10 open mic readers. Please drop me a line at poetryfedsquare@gmail.com
or troaditisdimitris@gmail.com or come see me on the spot.

Facebook account http://www.facebook.com/PoetryAtFedSquare

Twitter account @poetryfedsquare

Finally, you’ll be notified almost a week prior whether or not the event will be in Beer DeLuxe upstairs again or in The Atrium.

See you there and then!

fed-square-corporate-logo-external-use-1

01

Τάσος Λειβαδίτης, Δύο ποιήματα

Ο Τάσος Λειβαδίτης έφυγε σαν χθες, 30 Οκτώβρη του 1988

ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ

Οι ονειροπόλοι στέκονται πάντα στην άκρη γιατί μόνον
Από κει θα περάσει
οι φτωχοί που τους ελεούν προσφέρουν μεγαλόψυχα τον
εαυτό τους
οι λέξεις μεγαλώνουν μέσα σε βράδια λησμονιάς
γυναίκες σιδερώνουν τα ξένα ασπρόρουχα κι ύστερα
πηγαίνουν στην πόρτα και κλαίνε
κι αυτός που κάνει έναν μεγάλο κύκλο πριν πάει στο
σπίτι του, γιατί δε θέλει ακόμα να το παραδεχτεί
– όχι, μη με ρωτάς, τίποτα δε θα επανορθωθεί
παιδιά έρημα που φεύγουν αθόρυβα απ’ την παιδική
ηλικία
ανέμελα πουλιά που βρίσκονται ένα ολόκληρο χρόνο
σε άδεια
τ’ αγάλματα έχουν κι αυτά τις μλαγχολικές τους
ώρες
ποιήματα – κλειδιά για την τρέλα ή τον ουρανό
η φήμη – αυτό το σφαγείο
ονειρεύομαι ένα νοσοκομείο για τ’ άρρωστα παραμύθια,
κύκνους μες στα καπέλα των κατάδικων, δάφνες
για νικημένους
εμείς οι ξεχασμένοι που μας αρκεί ένα χαμόγελο για
να περάσουμε τα σύνορα του κόσμου.
Αντίο, αντίο… Τίποτα δε θα επανορθωθεί…

Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΜΑΡΤΙΑ

Οπωσδήποτε θα είχα κάνει μεγάλα πράγματα
στη ζωή μου, αλλά είχα γεννηθεί πολύ απασχολημένος,
θέλω να πω (τι να πω και ποιος να καταλάβει)
– έμενα τότε σ’ ένα άθλιο ξενοδοχείο κοντά στο σταθμό,
τα τρένα φεύγαν γρήγορα σαν τις Εποχές, τα βράδια
ακουγόταν άξαφνα ένας πυροβολισμός απ’ το
παρελθόν κι η νοσταλγία με σκότωνε, ενώ η μαραμένη
καμαριέρα έστρωνε τα σεντόνια, τυλιγμένη μες στο
πυκνό μυστήριο μιας ζωής που σπαταλήθηκε άδικα, και
θυμόμουν τη μητέρα που μού ‘λεγε πως μια είναι η
μεγάλη αμαρτία, “παιδί μου” έλεγε κι εγώ καταλάβαινα,
γιατί υπάρχουν πολύ λίγα λόγια στον κόσμο –
όπως κι οι πιο ωραίες ιστορίες θα ειπωθούν για μας
όταν δε θά ναι πια κανείς να τις ακούσει.

Denise Levertov, Κοιτώντας, περπατώντας, όντας

Denise+Levertov

90 χρόνια από την γέννησή της
Denise Levertov (24/10/1923 – 20/12/1997)

«Ο Κόσμος δεν είναι κάτι να  
κοιτάς,  είναι κάτι εντός του να υπάρχεις»

Mark Rudman

Κοιτάζω και βλέπω.
Το κοίταγμα είναι ένας τρόπος ύπαρξης: γίνεται κανείς,
κάποιες φορές, ένα ζευγάρι περιπατητικά μάτια.
Που πάνε όπου το βλέμμα πάει τον καθένα.

Τα μάτια
σκάβουν κι ανοίγουν λαγούμια μες τον κόσμο.
Ψηλαφίζουν
το σάλπισμα, τ’ ουρλιαχτό, το μαδριγάλι, την κραυγή.
Ο Κόσμος και το παρελθόν του,
τόσο
ορατά  παρόντα,  στέρεα και σκιώδη  
που κοιτάζουν εκείνον που κοιτά .

Κι η γλώσσα; Οι Ρυθμοί
του αντίλαλου και της παρεμβολής ;
Αυτή είναι
ένας τρόπος αναπνοής.

Αναπνοής  που συντηρεί    
την αναζήτηση,
να πορεύεσαι  και να θωρείς ,
διαμέσω του κόσμου,
εντός του.


Denise Levertov (1923-1997): Μια από τις σπουδαιότερες ποιητικές φωνές του 20ού αι. Βρεττανή πολιτογραφημένη αμερικανίδα  και αυτοσυνειδητοποιημένη ποιήτρια από πολύ νεαρή ηλικία, διακρίνεται για το ιδιαίτερο ενός στοχαστικού λυρισμού  και την ικανότητα περιγραφής του ζοφερού και του  ανυπόφορου από μια άνευ, φόβου η πάθους, θέση ποιητικής παρρησίας και εποπτείας του καιρού της. Εκφράστηκε ενεργά κατά του πολέμου στο Βιετνάμ και πήρε μέρος σε αρκετές  δράσεις κατά του. Υποστήριξε θερμά την ικανότητα των ατόμων να αλλάζουν τις αρνητικές συνθήκες της ζωής τους  με κοινή οργανωμένη προσπάθεια καθώς και την αξιοπρέπεια των γυναικών ως υποκειμένων . Ένα μεγάλο μέρος του έργου της διαπνέεται από θέματα οντολογικά και θεολογικά και πολλά από αυτά αποτελούν φιλοσοφική σπουδή σχετικά με το θείον. Εξέδωσε 24 ποιητικές συλλογές ενώ βραβεύτηκε επανειλημμένα για το έργο της από διάφορους οργανισμούς.  

*Μετάφραση-επιμέλεια βιογραφικού σημειώματος: Αθανασία Δανελάτου.
**Αναδημοσίευση από τη Θράκα http://thraka-magazine.blogspot.gr.