The PEN Ten with Karen Emmerich

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

The PEN Ten is PEN America’s biweekly interview series curated by Lauren Cerand. This week Lauren talks to Karen Emmerich, a translator of Greek poetry and prose, and an Assistant Professor of Comparative Literature at the University of Oregon. Her recent and forthcoming books include poetry by Miltos Sachtouris, Yannis Ritsos, and Eleni Vakalo, and fiction by Sophia Nikolaidou, Amanda Michalopoulou, Ersi Sotiropoulos, Margarita Karapanou, and Vassilis Vassilikos. She is the recipient of translation grants and honors from PEN, the NEA, and the Modern Greek Studies Association; her translation of Sachtouris’s POEMS (1945-1971) was a finalist for a National Book Critics’ Circle Award in 2006.

When did being a translator begin to inform your sense of purpose?

I somehow find it much easier to switch those terms, and to say that a sense of purpose has always informed my translating, from the very first book I translated, Margarita Karapanou’s novel Rien ne va plus. It was actually the first book I ever read in Greek, when I was eighteen, and it gutted me. Of all the books I’ve translated, it’s the one I’ve gotten the most emails from strangers about. Knowing that her work now affects people in English as it did me in Greek—that provides an incredible sense of purpose. And of course now that Greece is constantly in the news, portrayed in frustratingly distorted and unfair ways, I feel an increased sense of obligation to keep bringing across as much Greek literature as I can, to counter these media representations and misrepresentations.

Whose work would you like to steal without attribution or consequences?

Well, as a translator, I’m always “stealing,” in a sense, and yet acutely aware of the ethical implications of what I do. I’m also a professor, which makes me sort of a stickler for proper citation.

Continue reading

Δημήτρης Ψαλλίδας, Όμορφες μέρες

1475967_546561862105042_1559438633_n

Θα δεις,
θα ‘ρθουν όμορφες μέρες.

Οι πόλεις μας θα έχουν χρώματα και φως,
και δεν θα τρέχουμε στην εξοχή,
τη βροχή για να μυρίσουμε.
Κάθε σπίτι κι ένας κήπος,
κάθε σκεπή και μια φωλιά χελιδονιών,
και με χαμόγελα θα χαιρετίζουμε
της άνοιξης τους αγγελιοφόρους.

Η ζωή,
θα τρέχει απλόχερα παντού.
Θα περπατάς με βλέφαρα κλειστά
και τιτιβίσματα θα ναι η μουσική σου.
Σε γάργαρα νερά
και δροσερές πήγες
θα ξαποσταίνεις,
κάτω απ’ τις αγκαλιές των πλατανιών.

Μα τη μεγάλη διαφορά,
στους ανθρώπους θα την βρεις.
Τα παιδιά,
σχολείο θα πηγαίνουν με χαμόγελο,
κι οι ζωγραφιές,
θα παριστούν λουλούδια κι αηδόνια,
ωκεανούς και γλαρούς.

Θα σβήσει το κακό,
δόλος και πονηρία
απ’ το λεξικό θα πεταχτούν,
μα πάνω απ’ όλα από τις πράξεις.
Κι αν χρειαστείς βοήθεια,
απλόχερα θα προσφερθεί,
χωρίς αντίτιμο και οίκτο,
έτσι απλά,
από αγάπη.

Γι’ αυτό μη θλίβεσαι,
στην τρικυμία των καιρών,
στης εποχής το γκρίζο.

Θα τον αλλάξουμε τον κόσμο,
χαμογέλα και θα δεις.

Μαχνοβτσίνα (ο ύμνος του Μαχνοβίτικου στρατού – 1918-1921)

Απόπειρα μετάφρασης του ύμνου των Μαχνοβιτών στα Ελληνικά. Για να διατηρηθεί κάποιο μέτρο και ομοιοκαταληξία η μετάφραση έγινε αρκετά ελεύθερα (το νόημα παραμένει). Οποιος γαλλομαθής σύντροφος θέλει ας προσπαθήσει το αποδώσει λίγο καλύτερα (ακούγοντας τον ύμνο).

Μαχνοβτσίνα, Μαχνοβτσίνα
Μαύρα λάβαρα βαμμένα
Μαύρα είναι από τον πόνο
Κόκκινα είναι από το αίμα

Στα βουνά από τα χιόνια
Απ’ τον αέρα στις πεδιάδες
Απ’ την Ουκρανία όλη
ξεφυτρώνουν οι αντάρτες

Ο Λένιν μας έδωσε στους Γερμανούς
Την εποχή που η φύση ανθίζει
Το φθινόπωρο η Μαχνοβτσίνα
στον αέρα τους σκορπίζει

Του Ντένικιν οι Λευκορώσοι
στην Ουκρανία τραγουδούν
γρήγορα οι Μαχνοβίτες
στον αέρα τους σκορπούν.

Μαχνοβτσίνα, Μαχνοβτσίνα
μαύρος στρατός των ανταρτών
μάχεται στην Ουκρανία
στρατούς Κόκκινων-Λευκών

Μαχνοβτσίνα, Μαχνοβτσίνα
μαύρος στρατός των ανταρτών
που ‘διωξε απ’ την Ουκρανία
τους τυρράνους των λαών.

ΣΟΔΕΙΑ τχ.18

τχ.18s

Περιεχόμενα

04 [ΑΠΟΨΗ] Λέξεις τρυφερές και αέρινες του Βασίλη Μίχου (άρθρο)
05 [ΘΕΣΗ] Σκέψη και πράξη του Γιάννη Τόλια (πεζό)
06 [ΘΕΑΤΡΟ] Ο ποιητικός υπερρεαλισμός του Βασίλη Ζιώγα του Κορνήλιου Ρουσάκη (αφιέρωμα στο θεατρικό συγγραφέα)
09 [ΑΓΡΑΝΑΠΑΥΣΗ] Εφιάλτης από το μέλλον από το Ζιζάνιο (σατυρογράφος)
10 [ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ] Meet John Doe – Frank Capra (1941) του Γιώργου Ρούσσου
14 [ΠΕΖΟ] Σεβίγια των Ματθαίου Ματθαιάδη και Μαρίας Ροδοπούλου
16 [ΔΟΚΙΜΙΟ] Μήτσος Παπανικολάου, περί ποίησης του Απόστολου Θηβαίου (αφιέρωμα)
20 [ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ] Κεντρικό Βιετνάμ (από τη Χουέ στη Ντανάνγκ παρακάμπτοντας τα τούνελ) του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη
23 [ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ] Αζίζ Νεσίν σε ελληνική απόδοση της Ισαβέλλας Μήτρου
24 [ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ] Ο δρόμος της Ματίνας Αναγνωστοπούλου
26 [ΘΕΣΗ] Τα δώρα των Χριστουγέννων του Μπατίστα Μαλαματένιου (άρθρο)
27 [ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ] Έκτωρ Κακναβάτος (ανθολόγιο)
28 [ΠΟΙΗΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ] Δημήτρης Τρωαδίτης, Κατερίνα Κατσίρη, Δημήτρης Δικαίος, Κωνσταντίνος Ιωαννίδης, Αλέξης Αντωνόπουλος, Σταμάτης Καβαλλάρης, Τζένη Κουφοπούλου.
31 [ΒΙΒΛΙΟ – ΝΕΕΣ ΑΦΙΞΕΙΣ] Μαρία Α. Κονταλή [Κουπί στο νερό] – εκδ. Γαβριηλίδη Ασημίνα Ξηρογιάννη [Εποχή μου είναι η ποίηση] – εκδ. Γαβριηλίδη

http://www.sodeia.net

Τζούλια Φορτούνη, δεν ξέρω πια

971572_261238127364863_1892361032_n

αν αυτές οι απολήξεις στους ώμους μου
είναι φτερούγες ή σκοινιά
την τελευταία φορά που αιωρήθηκα
ένιωσα ένα τράνταγμα παράξενο
σα μαριονέτα που ξαφνικά
δραπέτευε από το ρόλο της

θυμάμαι όμως καλά πως κάποτε υπήρξα
μικρός κορυδαλλός
σύχναζα σε οργωμένα χωράφια
έπαιζα με τα σκιάχτρα
συνομιλούσα με τα χελιδόνια
πάνω στα τηλεγραφόξυλα

δεν ξέρω πια
αν η αλήθεια θρυμματίζεται
σε χιλιάδες ψέματα

αν φτερωτό υπήρξα όνειρο
ή καράβι παροπλισμένο σε λιμάνι

*Από την ποιητική συλλογή της Τζούλιας Φορτούνη “Φυσικό Αντίδοτο” (εκδ. “Μανδραγόρας”).

Χλόη Κουτσουμπέλη, Αγάπα

the+lovers+tsimpi

Τη Λίλιθ
που κυλιέται στο σκοτάδι
γυμνή και ανασαίνει
με βράγχια αμφίβιου
Άρπυια και δαίμονας και Γάτα
ξεσκίζει, καταστρέφει, καίει, διαλύει
όχι τη μαλακή πειθήνια Εύα
με το κορμί ροδάκινο
αλλά την αλλοπαρμένη, μόνη Λίληθ
που ‘χει δυο πανσέληνους στο στήθος
που κατακόκκινη γίνεται μήλο
που από καταπακτή πέφτει στην Άβυσσο
Τη Λίληθ του Κάτω Κόσμου
που γερνά

*Από την πρόσφατη ποιητική συλλογή της Χλόης Κουτσουμπέλη “Στον αρχαίο κόσμο βραδιάζει πια νωρίς” (εκδ. Γαβριηλίδης)

Stephen Edgar Launches Jakob Ziguras

Chains-of-Snow

From time to time, a genuinely exciting poetry discovery arrives – I was going to say in the letterbox, but more usually now in the email inbox. So it was when Jakob Ziguras first sent me some of his poems, nearly two years ago now. He told me that he had been writing for some fifteen years but had made few attempts to publish his work. I could hardly reconcile the second fact with the first.

It was immediately apparent, when I began to read what he had sent me, that I was not dealing with a mere beginner. Here was someone who had not only pretty well mastered the technical skills of formal verse but could employ them – and this does not always follow – to compose poetry. He was already writing with authority and a clearly individual voice. I urged him to begin sending out his work as widely as possible. His poetry soon began to appear in print and be shortlisted for prizes – and indeed to win the Harri Jones Memorial Prize, which is offered by the University of Newcastle for an outstanding body of work by a younger poet (Ziguras was born in Poland in 1977). And now we have Chains of Snow, his first collection.

Continue reading

ΤΕΦΛόΝ Ποιητικό σκεύος και όχι μόνο – Τεύχος 10 Χειμώνας-Άνοιξη 2014

cover10

Το δέκατο τεύχος-σκεύος κυκλοφορεί!

ΘέΜΑΤΑ
Pat Parker: Νταλίκα, ανώμαλη, περίεργη Με λόγο θαρραλέο, άμεσο, αφοπλιστικό, άλλοτε παιγνιώδη και άλλοτε καυστικό, η Πατ Πάρκερ αποτυπώνει στα ποιήματά της την εμπειρία του να είσαι αγωνιζόμενη μαύρη, εργάτρια, λεσβία, φεμινίστρια στην Αμερική του ’70-’80. Αποφεύγοντας να ιεραρχήσει τις διαφορετικές μορφές καταπίεσης που υφίσταται, αναδεικνύει την ταυτόχρονη άσκηση και την κοινή τους ρίζα, η οποία οφείλει να τρανταχτεί συθέμελα. Κείμενο: Kyoko Kishida, Μετάφραση: Kyoko Kishida, Mmaleficia

Knofo: Ποιήματα από την μπουζού Ο Κνόφο άρχισε να γράφει το 1977, όταν φυλακίστηκε από το γερμανικό κράτος εξαιτίας της πολιτικής του δράσης. Τα μικρά, σαρκαστικά ποιήματά του αποτελούν συγκεκριμένη πολιτική μαρτυρία, οι αντιεξουσιαστικές σκέψεις του διαπερνούν τους τοίχους της φυλακής μεταφέροντας μηνύματα από τους φυλακισμένους για τους φυλακισμένους. Επιμέλεια-Μετάφραση: Jazra Khaleed, Κείμενο: Bert Papenfuß

Vicente Escolar Bautista: Ένας αστικός στοχασμός Ο Καταλανός ποιητής στοχάζεται πάνω στη συστημική μηχανή που απομυζά και συνθλίβει τον σύγχρονο άνθρωπο και προβληματίζεται για τη ζωή στις μεγαλουπόλεις. Μέσω της γραφής του εκφράζει την ανάγκη για μια νέα μορφή κατοικίας και για νέες σχέσεις εργασίας ενάντια στη μοναξιά και την αποξένωση. Κείμενο-Μετάφραση: Κυριακή Χριστοφορίδη

Frank Lanzendörfer: Κυνηγημένο (ζώο) Στο πλαίσιο της έρευνάς μας πάνω στην ανατολικογερμανική αντικουλτούρα, ακολουθούμε τον Φρανκ Λαντσεντέρφερ στην ανταρσία του ενάντια στον λόγο της εξουσίας και την κρατική μηχανή καταπίεσης. Τα κείμενά του έχουν να κάνουν με το αυθεντικό, το στιγμιαίο, συχνά ακόμα και με το αποσπασματικό, ο τρόπος γραφής του περικλείει το πείραμα, ακόμα και με το ίδιο το σώμα. Επιμέλεια-Μετάφραση: Jazra Khaleed, Κείμενο: Peter Böthig

Lisa Suhair Majaj: Γεωγραφίες φωτός Συνεχίζοντας την περιπλάνηση στη σύγχρονη αραβο-αμερικανική λογοτεχνία, μεταφερόμαστε στον ποιητικό τόπο της Λίζας Σουχάιρ Μαζάζ. Η ποιήτρια, μέσα από την αφηγηματική εξομολόγηση, το πάντρεμα ετερόκλητων στοιχείων και την ακτιβιστική θέαση της γραφής, συνθέτει μια προσωπική ανθρωπογεωγραφία όπου κυριαρχεί το φως. Κείμενο-Μετάφραση: Ράνια Καραχάλιου

Χωρίς διαβατήριο: Ολλανδόφωνη ιρακινή ποίηση Μέσα από την ανθολόγηση ολλανδόφωνων ποιημάτων εννέα Ιρακινών ποιητών και ποιητριών, οι οποίοι κατέφυγαν στην Ολλανδία ως πρόσφυγες κατά τη δεκαετία του ’90, εξερευνούμε τους έμμετρους τρόπους επικοινωνίας των φυγάδων στη νέα τους γλώσσα και ερχόμαστε σε επαφή με μερικές δυνατές ποιητικές φωνές. Κείμενο-Μετάφραση: Νάντια Πούλου-Μπλέκερ

Ποιήματα & διηγήματα: Κωνσταντίνα Γεωργαντά, Νικολέττα Γιαννούτσου, Π.Ε. Δημητριάδης, γιώργος δομιανός, Κορίτσι Οξύ, Λεύκιος, Ρένος Μάρτης, Ou ming, Qooonn, Τάσος Σταυρουλάκης, Γιώργος Τσιόγγας, Στράτος Φυντανίδης.

Εξώφυλλο & εικονογραφήσεις: Νεκτάριος Παππάς

Κοπιάστε στα:
Βιβλοπωλείο Ναυτίλος, Χαριλάου Τρικούπη 28
Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο, Θεμιστοκλέους 37
Vinyl Microstore, Διδότου 34
Φαρφουλάς, Μαυρομιχάλη 18
Βιβλιοπωλείο Λεμόνι, Ηρακλειδών 22
Βιβλιοπωλείο Πλειάδες, Σπύρου Μερκούρη 62
Αρχείο 71, Καλλιδρομίου & Ζωσιμάδων
Αυτόνομο Στέκι, Ζωοδόχου Πηγής 95-97
Ελευθεριακή Κουλτούρα, Ερεσσού 52
Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων, Ερεσσού 35
Μπερντές, Aράδου 55

Διανέμεται δωρεάν

Τα σημεία διανομής εκτός Αθηνών θα ανακοινωθούν σύντομα στο http://teflon.wordpress.com

Δημήτρης Τρωαδίτης, Με δανεικό αίμα

577221_10200282145837963_1183147916_n

Πληρότητα ασπασμών
από στόμα σε στόμα
ο ένας διαβάζει τη σκέψη
του άλλου
εκατομμύρια λέξεις
αποτυπώνονται
στους σκληρούς δίσκους
της μνήμης

μουσικές νότες τρέχουν
μ’ ιλιγγιώδη ταχύτητα
στις λεωφόρους
των μεγάλων πόλεων
χάλκινα πλοκάμια
σωστών απόψεων
προσφέρουν πιθανές
μεθόδους θεραπείας
για κάθε αρρώστια

παρέλαση γραμμάτων
κύμματα απόψεων
μέδουσες της επιστήμης
σε απομυζούν
κεφαλές τεράτων
φοβισμένοι τηλεθεατές
που δεν μπορούν να κάνουν
το γύρο του δάσους
γιατί δάσος δεν υπάρχει

καμία επανένωση
δεν έχει προκηρυχθεί

καμιά φιλία
δεν έχει σφυρηλατηθεί

καμιά ρίζα
δεν προβλέπεται
να βρει καταφύγιο
στο σώμα σου
που κινείται
με δανεικό αίμα

μπορείς να ζητιανεύεις εδώ
να παρακαλάς εκεί
να σέρνεσαι πιο πέρα
αλλά δεν θ’ ακούσεις τίποτα
παρά υπόκωφους κρότους

γιατί εδώ είναι τόπος
όπου τίποτα δεν λέγεται
όπου τίποτα δεν ακούγεται
τα πάντα είναι ευτελή
και το αίμα ξεραίνεται
σαν μελάνι

λόγος δεν υπάρχει
το πιο πολυσέλιδο έργο
είναι ένα γράμμα
της μιας σελίδας
κι αυτό δεν αναγγέλει
τίποτα

εδώ οι γλώσσες
παραπετάσματα καπνού
στην οργή της ζωής
στη στιγμή βρίσκεσαι
σε κώμα
σωριάζεσαι με πάταγο
βυθίζεσαι στο άγνωστο
παραβγαίνοντας ιδρωμένος
σε άνισο αγώνα δρόμου
με το αντεστραμμένο
είδωλό σου

εδώ κρύβεσαι
πίσω από χείλη
βαμμένα πρόστυχα
και διαβάζεις φιλοσόφους
της καθολικής ήττας.