Η ανετοιμότητα του αγνώστου

Η λάμπα αποκαλύπτει
ένα σκοτεινό κομμάτι στη νύχτα,
Ξαφνικά
ένας κύκλος φωτός πάνω στο τραπέζι
φανερώνει την άκρη ενός σταχτοδοχείου,
μια γαλάζια κούπα, ένα μολύβι
και ένα φύλλο χαρτιού με ένα κείμενο
άγνωστο.

Μένει πολύ ακόμα για το τίποτα, σαν να ‘χουμε
μονάχα ανακαλύψει ένα μικρό κομμάτι της ύπαρξης.

***

Η υπόσχεση

Μες στη κουζίνα η ευτραφής νεαρά
τεμαχίζει την κότα κι έκθαμβη
ανακαλύπτει ένα τσαμπάκι από χλωμά αυγά
σε μια κοιλότητα του σκελετού της.
Η νύχτα πλησιάζει στο παράθυρο
αναζητώντας την τροφή της
και γέρνει με όνειρα
πάνω στην φλόγα που ξεπροβάλλει
απ’ το τζάκι.

*Από το βιβλίο Χοακίν Χιανούτσι, Ποιήματα”, Εκδόσεις Θράκα, Λάρισα 2014, στη Σειρά Αργεντίνοι Ποιητές (σελ. 34 και 37).

Έχουμε αναφερθεί ξανά στην τάση της έκδοσης βιβλίων αποκλειστικά σε ηλεκτρονική μορφή (e-book), μια τάση, που τείνει να εξελιχθεί σε αναγκαιότητα λόγω του υψηλού κόστους της έντυπης έκδοσης. Τούτη η αναφορά είχε γίνει σε μια παλιότερη κριτική για τον Δήμο Χλωπτσιούδη και το βιβλίο του «Η οργή της πεταλούδας». Πιστός στην συγκεκριμένη μορφή έκδοσης ο ποιητής εξέδωσε και δεύτερο βιβλίο αποκλειστικά σε ηλεκτρονική έκδοση. Πρόκειται για μια ποιητική συλλογή με τίτλο: «Κατάστιχα», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις: «Τοβιβλίο» και περιλαμβάνει ποιήματα ολιγόστιχα με οικονομία λέξεων και συμπυκνωμένα νοήματα.

Τα «Κατάστιχα» του Δήμου Χλωπτσιούδη χωρίζονται σε έξι μέρη-θεματικές ενότητες.

Το πρώτο μέρος φέρει τον τίτλο: «Πολιτική, ανθρώπων φύσις» και περιλαμβάνει ποιήματα πολιτικού προβληματισμού. Να τονίσουμε, ότι όταν μιλάμε για πολιτική ξεχωρίζουμε χοντρικά δύο κατηγορίες ανθρώπων. Είτε είναι άνθρωποι πάμπλουτοι, που δεν τους έλειψε ποτέ τίποτα και βλέπουν την πολιτική ως ένα παιχνίδι εξουσίας, είτε είναι άνθρωποι, που βίωσαν τη φτώχεια, την ανεργία και την κρίση και αγωνίζονται μέσα από την πολιτική για έναν καλύτερο κόσμο. Ο Δήμος Χλωπτσιούδης ανήκει στους δεύτερους. Με την οικονομία του λόγου, που τονίσαμε και πιο πάνω και με μια λεπτή ειρωνεία θα γράψει: «το χαμόγελο προβάρει σε καθρέφτη μαγικό / «καθρέφτη, καθρεφτάκι μου, / ποιος είναι ο πιο αγαπητός;» / «Εσύ, κύριέ μου, όλες οι δημοσκοπήσεις / εσένα δείχνουν νικητή».

Το δεύτερο μέρος φέρει τον τίτλο: «Σιγά μη φοβηθώ» και περιλαμβάνει ποιήματα αντιρατσιστικά και αντιφασιστικά. Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα, οι πυροβολισμοί εναντίον των μεταναστών εργατών στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας, οι σιδερόφραχτες παρελάσεις, ο τρόμος των μεταναστών από τις ρατσιστικές επιθέσεις είναι μερικά από τα θέματα, που θίγονται: «τρύπιες ιδέες / με θυρεό μεσίστιο μίσος / χορεύουν στου ρατσισμού / το ανέμισμα».
Continue reading →

Σαν έρθει το χινόπωρο με τ’ άγριο το δρολάπι,

θα μαραθεί τ’ ανθόγελο στα χείλη σου, ω καλή μου,

κι εγώ σε μια άκρη θα θρηνώ για τη χαμένη αγάπη,

ενώ η βροχή θε ν’ αντηχεί θλιμμένα στην ψυχή μου…

Σαν έρθει το χινόπωρο με τ’ άγριο αστροπελέκι,

θα ιδώ τα ροδοπέταλα σκόρπια μες στην αυλή μου,

κι η φαντασία μου κίτρινα στεφάνια θε να πλέκει,

ενώ η βροχή θε ν’ αντηχεί θλιμμένα στην ψυχή μου…

Σαν έρθει το χινόπωρο με τον πρωτοβροχάρη,

θα πάψει το τραγούδι μου να κρούει τα ουράνια, αλί μου,

και γω θα σέρνομαι στη γη, σκυφτός, έρμο κουφάρι,

ενώ η βροχή θε ν’ αντηχεί θλιμμένα στην ψυχή μου…

*Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαιδεία», τχ. 84, στις 26 Ιουνίου 1927.
 Από το βιβλίο: Γιωσέφ Ελιγιά, «Άπαντα», εισαγωγή – επιμέλεια – σημειώσεις Λέων Α. Ναρ, τ. 1, Εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αθήνα 2009, σελ. 209.

ομπρέλες φθείρουν τον ήλιο
σε μια αναπόφευκτη πορεία επιστροφής

μαύρη μάζα συμπυκνωμένη
προς μια επερχόμενη αγιάτρευτη πτώση

επίγειο άρωμα του μετέπειτα για το άυλο που πορεύεται

άνοστες σάρκες ξεβρασμένες στην οικουμένη

Νέττα, 25/8/2015