Wandering
where we are,
some say not having a job
creates a lack of identity,
have you seen us lately
walking up and down,
situationist’s vacant.
Some say that most of us
are lost,
it depends where you are found,
some stunned into silence,
some in the nightshot sparkle.
Visions of one day
colliding with the next,
the secret is distraction
different winds blowing,
calling one another.
All summer
space is eternal,
we find gradually
that somethings are never there.
In groups
of solitary walkers,
in dreamtime
we don’t give a damn,
this world has shifted
a million miles,
telescopes seek new horizons.
We carry on shuffling through,
sometimes taking the wrong turn
spiralling monk like
out of
control.
All battlefields are the same
it’s never an easy road,
all this is work
where there is none.

Ι
σε ένα παράλληλο έκδοχο της αναπόφευκτης ζωής,
το εικαστικό παράθυρο ενός ονείρου,
υπερέβη τη χρήση:
τα ρούχα γίναν σύνορα
-έτσι θλιβερά που εγκαταλείπονταν
προς τον κίτρινο ουρανό-
δίχως άγκυρες κορμιών
ή δακρύων,
στις πιο σημαντικές στιγμές τους/
κι όση δίψα,
κι όση πείνα,
από όλα τα αλεξίσφαιρα χρόνια/
όση αγωνία/
να συντηρηθεί η περιούσια ουδετερότητα,
η εκφορά των θαυμάτων κατάντησε/
ένα αχόρταγο κοράκι που τσιμπολογάει το ήπαρ μας,
ή μια νύχτα με ανεμοβρόχι που
τα χέρια της μάνας σε σκεπάζουν,
φτερά παγονιού περισσότερο/
παρά οχυρώματα
του κρύου.
ΙΙ
σε αυτόν τον αγώνα
με ερυθρές στρουθοκαμήλους,
την ερμητική μοναξιά της τροχιάς
των άλμπατρος/
πάνω απ’ τις ταράτσες της Καισαριανής
με τα αγριοπερίστερα,
και την αγωνία του σκότους, να μη διακορευτεί από το φως/
το μέταλλο θώρακος
των κατάμαυρων πόντων,
βρήκε μια κοίλη ανάπαυση
σε έναν σπειροειδή γαλαξία/
-αυτά για τα πετεινά
και τα άστρα-
όλοι οι υπόλοιποι
γονυπετείς,
ένθεοι και…

ξεχείλιζα,
γέμιζα με τη
σιωπή
που καθαρόγραφε ρυτίδες,
και ανέμεναν
οι λέξεις 
στα
φρύδια,
~
έκλεβαν το χρώμα
οι ταπεινώσεις,
σε αναμέτρηση και τα χείλη,
μάτωναν
στην υποταγή,
έσταζε
πτώσεις και ο λαιμός,
χρωστούσε,
~
η αφοσίωση, 
από το κεφάλι στο μάτι,
στη σκέψη
μετά,
για να κατρακυλήσει ως ντροπή,
ως
αμοιβή
 ~
(alexmil)
για τη photo: James Ensor

Μιχαὴλ Μήτρας

Ἡ ἐκ­δο­χὴ μιᾶς συ­νάν­τη­σης

ΗΜΕΡΑ βρο­χε­ρὴ μὲ γκρί­ζο φῶς πί­σω ἀ­π’ τὸ τζά­μι τῆς κα­φε­τέ­ριας

Βγά­ζον­τας ἀρ­γὰ τὰ μαῦ­ρα της γάν­τια τὸν κοί­τα­ξε

Ἕ­νας ἀ­δέ­ξιος δι­ά­λο­γος μὲ δι­α­στή­μα­τα σι­ω­πῆς καὶ βλέμ­μα­τα

Στὸ φλυ­τζά­νι πά­γω­νε τὸ τσά­ι, μὲ χρῶ­μα ποὺ σκού­ραι­νε

Ἕ­νας συ­νε­χὴς θό­ρυ­βος: συ­νο­μι­λί­ες, σερ­βι­ρί­σμα­τα, τη­λε­ο­πτι­κὸ ρε­πορ­τὰζ γιὰ τὸν πό­λε­μο, κι­νη­τὰ τη­λέ­φω­να, μαρ­σά­ρι­σμα μο­το­συ­κλέ­τας

«Δὲν εἶ­ναι αὐ­τὸ ποὺ νο­μί­ζεις», τοῦ εἶ­πε χα­μη­λό­φω­να

Ἔ­νι­ω­σε σὰν νὰ βρι­σκό­ταν σὲ ἄ­δει­ο δω­μά­τιο

Πρὸς στιγ­μὴν τρά­βη­ξε τὴν προ­σο­χή του ἡ πρω­το­σέ­λι­δη εἴ­δη­ση τῆς ἐ­φη­με­ρί­δας ποὺ δι­ά­βα­ζε κά­ποι­ος δί­πλα τους

Μιὰ φω­τει­νὴ λω­ρί­δα στὸ δά­πε­δο

Ὅ­πως ἡ αἰφ­νι­δι­α­στι­κὴ ἀ­νά­μνη­ση ἑ­νὸς γε­γο­νό­τος: πρὶν δε­κα­ο­κτὼ χρό­νια σὲ ὑ­πε­ρα­στι­κὸ λε­ω­φο­ρεῖ­ο, δι­α­σχί­ζον­τας τὸ ὀ­ρει­νὸ το­πί­ο ἑ­νὸς νη­σιοῦ κα­θὼς τέ­λει­ω­νε τὸ κα­λο­καί­ρι

Ἀ­πὸ τὴν τσάν­τα ἔ­βγα­λε τὸ κρα­γιὸν κι ἄρ­χι­σε νὰ βά­φει τὰ χεί­λη της, κλεί­νον­τας τὰ μά­τια

Κα­θὼς ἡ πό­λη ἔ­παιρ­νε τὴ νυ­χτε­ρι­νή της ὄ­ψη

Τὸ πρω­ὶ τῆς ἴ­διας μέ­ρας στὴν μπὲζ ἀ­τμό­σφαι­ρα τοῦ γρα­φεί­ου, ὅ­ταν τῆς τη­λε­φώ­νη­σε…

Poètes grecs du 21e siècle (vol.4)

Katerìna Anghelàki-Rooke, Aryìris Hiònis, Dimìtris Kalokyris, Andònis Fostièris, Yòrgos Vèis, Stàthis Koutsoùnis, Dimìtris Kosmòpoulos, Vassìlis Amanatìdis, Dimìtris Anghelis, Evtyhìa Panayòtou.

196 pages