Πικροδάφνες
Χθες τα μεσάνυχτα με ξύπνησε αγριεμένη η μεγάλη
μου μέγαιρα, για να μου παραδώσει στα χέρια μου
τα καλύτερα της δώρα, ένα χρυσό δισκοπότηρο,
απ’ αυτό που δίνουν στους φτωχούς για την έξοδο,
μια μεγάλη πυρκαγιά κάποιου πικρού Αυγούστου,
γι’ αδελφικό ενθύμιο κι ένα ζευγάρι αρβύλες ολοκαίνουριες,
απ’ το εργοστάσιο της κατανάλωσης,
τις χρειάζεσαι, μου είπε,
για τις μεγάλες ανηφόρες.
1997
Πελαγίσια όραση
Μεγάλος φανερώθηκε ο λόγος σου
σ’ αυτή την κουρασμένη οδοιπορία.
Πώς να ξεχάσω και τις τέσσερις κατά σειρά
απανωτές εμπειρίες που χαράκωσαν βαθιά
την ψυχή με τα από μέσα μάτια.
Αν είναι πεσμένος, όπως λες, είν’ επικίνδυνο
μόνο τα σύννεφα του χρόνου τρέχουν
στα μάτια του σίφουνας.
Αν είσαι ξύπνιος, μετανιώνεις την ώρα
που σηκώθηκες όρθιος και ξεδιακρίνεις
ένα προς ένα τα απάνθρωπα σκοτάδια.
2010
Ορφικά μυστήρια
Περασμένων αιώνων
μνημονεμένες εποχές
στις ανοξείδωτες ακτίνες
του πνεύματος.
Φαντασία αχνοδιάφανα πλασμένη
προγόνων μας ιερά μυστήρια
μιας ξένης φευγαλέας μουσικής
οι απόηχοι.
Αιώνια ανανεωμένη θάλασσα
το νου πλημμυρίζοντας η άμπωτις
σ’ ανεξερεύνητες βιωμένες πηγές
τα ορφικά μυστήρια
λησμονημένα στ1 απέραντο
διάστημα του χρόνου,
Σέρνοντας παντοτινό χορό
πιασμένα σφιχτά,
στις αδελφές μας,
τις πνευματικές ερμηνείες.
1981
*Τα ποιήματα αυτά δημοσιεύτηκαν στο ελληνικό λογοτεχνικό περιοδικό «Ο Λόγος» (Νο 24, 2011) που εκδίδεται στη Μελβούρνη από το Σύνδεσμο Ελλήνων Λογοτεχνών και Συγγραφέων Αυστραλίας.
