Η τραχύτητα κι η ανακατοσούρα της αυλής του σχολείου
είναι πάντα μια ευπρόσδεκτη ανακούφιση απ’ ό,τι ένα δωμάτιο
που συγκαλύπτεται με ψιθύρους, όπου κάθε βράδυ
θα πρέπει να δοκιμάσει το αλμυρό μέλι του πόνου του
ή αλλιώς να ακούσει τη χορωδία των ψεμάτων
που σφυρίζει ο ένας στον άλλο στο σκοτάδι.
Όταν δεν μπορεί να τον πάρει ο ύπνος σε τέτοιες σκοτεινιές
το βλέμμα του πέφτει εκεί που ξέρει ότι το κατώφλι
τελειώνει σε μια συστάδα πασχαλιών- εκεί βρίσκεται
το μυστικό του, εκεί μπορεί να καταφύγει από το δωμάτιό του
και να υποκριθεί ότι ξεφεύγει από τον πόνο
και να προσποιηθεί ότι δεν τρέμει μέσα στη νύχτα.
Και τρέμει, αν όχι κάθε βράδυ,
τότε τουλάχιστον όταν οι κυμματισμοί της σκοτεινιάς
και οι σφυριχτοί ψίθυροι και ο πόνος
τον αναγκάζουν να ξεχνά προς στιγμήν την αυλή
και ν’ ακούει ξανά την ηχώ που μεγεθύνει το δωμάτιο
και όλα εκείνα τα αδιάκοπα ψέματα.
Στο σχολείο, φυσικά, όλοι λένε ψέματα,
αλλά ασύστολα, όχι ψιθυριστά όπως μέσ’ τη νύχτα
ή στη γλυκόπικρη μοναξιά του δωματίου
ή στις διαυγείς λάμψεις της σκοτεινιάς –
είναι διαφορετικά στο παζάρι της αυλής του σχολείου
όπου οι φωνές αποκρύπτουν τα λόγια του πόνου.
Το άλσος με τις πασχαλιές είναι το καταφύγιό του, κανείς πόνος
δεν μπορεί να τον φτάσει εκεί, και όλα τα ψέματα
εξανεμίζονται σε αυτό το μαγικό κατώφλι
στη γωνία που αγναντεύει επίμονα από την καρδιά της νύχτας
όπου ο ίδιος μπορεί να μπλεχτεί μέσα στο σκοτάδι
των ατίθασων κλαδιών, και υπάρχει πάντα χώρος
για το μέλι της σιωπής μέσα στο δωμάτιο
για την αποβολή του φόβου και του πόνου του
και σε αυτές τις σκιές προστατευμένος από το σκοτάδι
έτσι όπως κάθεται τυλιγμένος απ’ τις πασχαλιές ή που ξαπλώνει
μπρούμητα και τρίβεται στο γρασίδι μέχρι το βράδυ
όντας έτοιμος να κατέβει καθώς πρέπει να εγκαταλείψει την αυλή.
Πρέπει να επιστρέψει στο δωμάτιό του, όπου ξαπλώνει
στον πεντάχρονο πόνο του, περιμένοντας την νύχτα
να τελειώσει και τη σκοτεινιά να του δώσει πίσω την αυλή του.
*Μετάφραση: Δημήτρης Τρωαδίτης
**Ο Alex Skovron γεννήθηκε το 1948 στο Chorzow, κοντά στο Katowice της Πολωνίας. Εβραϊκής καταγωγής, έζησε με την οικογένειά του από το 1956 στο Ισραήλ, αλλά το 1958 μετανάστευσαν στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, όπου σπούδασε στα Πανεπιστήμια Sydney και New South Wales. Εργάστηκε σε εγκυκλοπαίδειες και εκδοτικούς οίκους. Το 1979 εγκαταστάθηκε στη Μελβούρνη. Άρχισε να γράφει ποίηση από τα τέλη της δεκαετίας του 1960. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές:
– The Rearrangement. Melbourne: Melbourne University Press, 1988.
– Sleeve Notes. Sydney: Hale and Iremonger and Galvan Arts, 1992.
– Infinite City: 100 Sonnetinas. Wollongong, NSW: Five Island Press, 1999.
– Chess and other Poems. Warner’s Bay, NSW: Picaro Press, 2002.
– The Man and the Map. Wollongong, NSW: Five Islands Press, 2003.
– Autographs: 56 Poems in Prose. Ormond, Vic.: Hybird, 2008.
Πρόσφατα εκδόθηκε το βιβλίο The Attic με μεταφρασμένη ποίησή του στα γαλλικά από τον Jacques Rancourt.
Έχει, επίσης, εκδώσει τη νουβέλα The Poet (2005). Ποιήματά του έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά, ανθολογίες, ιστολόγια και αλλού.
