Η λάμψη στα μαλλιά των κοριτσιών
χορηγείται με υπερωρίες,
σαν προφίλ στο φως που τρέμει
στα κεριά στις μπυραρίες.
Κορίτσια δανεικά στους οίκους ανοχής
με χείλη μεθυσμένα μεσ’ την αγκαλιά μας,
σε μια διαρκή μετάγγιση σπέρματος,
σαν ταπεινά κυπαρίσσια με κάλπικη έπαρση.
Τι ήλιος είν’ αυτός που σταμάτησε
ν’ ανασαίνει της ζωής του την ελπίδα;
Τι ήλιος είν’ αυτός που στέγνωσε
τις παλιές χρωματιστές κουβέντες
στη φαντασία παραμυθένιων ακτών;
Μέσα σε βουή άδειων κοχυλιών
μόνες ελεύθερες μένουν οι απομιμήσεις.
* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.
Θα σε νανουρίσω κρυφά,
ω, ιέρεια του λογισμού μου
καθώς αγάπησα τις μικρές θεές σου,
τ’ άλογα της σκέψης σου
που τρέχουν στα λιβάδια.
Δεν σ’ έχω, μα είσαι δίπλα μου
ούτε σε βλέπω
μα είσαι παντού και πάντα.
Δροσοσταλίδες στα μαλλιά σου
δώρο της φύσης
στόλισμα στην ομορφιά σου.
* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.
Μέσα σε χοάνες παράλιων πορνείων
το σώμα μου να καλύψω
με χώμα και γαζίες δεν μπορώ,
αστραπές καθώς με διασχίζουν…
Όχι, δεν ανήκω στην κατηγορία
των ζωντανών νεκρών.
* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.
Πρόσφυγας των δρόμων είμαι
κυνηγημένος από μέρες
δαρμένες από την αδιαφορία της ιστορίας.
Οι αντένες μου σύννεφα
που άλλοτε λάμπουν σαν όνειρα
κι άλλοτε ξεχνιούνται απογοητευμένα,
ζηλιάρικα κι εγωιστικά
κενά και χωρίς χρώμα…
όσο διαρκεί ένα χαμόγελο…
* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.
Άφησα την ψυχή μου ανυπεράσπιστη
στα κελεύσματα αγεριών,
σ’ ανεπαίσθητες δίνες κυμάτων.
Σεργιάνισα τις σκέψεις μου σε καμπύλες βουνοκορφών,
σ’ ανταύγειες από ηλιοβασιλέματα
σε πύρινα πάθη βραδινών στιγμών.
Φυγάδευσα το βλέμμα μου σ’ έναστρους ουρανούς,
έστειλα τα όνειρά μου σε παραδεισένια νούφαρα
με περιρρέουσες φωτοσκιάσεις,
σε προτροπές και ηδονικές εξάψεις.
Ίδιος κι εγώ με γέρικο πλατάνι,
μ’ ορμητικό χείμαρρο,
μ’ ασάλευτο βράχο,
με σταθερή κορυφογραμμή
και με αστέρα διάττοντα…
Ίδιος με μικρό παιδί που προσπαθεί
να κάνει την αθωότητά του
ιδανικό τρόπο ζωής και πλεύσης…
* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.
Οι νύχτες εδώ μου τρυπούν την καρδιά
κι εγώ εντρυφώ στο κέντρο των δινών τους.
Πότε γίνομαι ένα μαζί τους
και πότε ξαπλώνω στα υγρά τους γρασίδια
έχοντας τις ροές τους για προσκεφάλι.
Κάθε παρέκκλιση ίσως φέρει παγετώνες
που θα δολοφονήσουν τις άγριες προκλήσεις τους.
Το γυμνό μου κορμί αιωρείται
σαν λεπτεπίλεπτο εκκρεμές
σε υπόγειες διαβάσεις νυχτερινών τοπίων…
Ο ερχομός των αστεριών της αγάπης
είναι αναπόφευκτος.
* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.
Πόσα ηλιοβασιλέματα πρέπει να μετρήσω
για να σ’ έχω κοντά μου;
Πόσα αγναντέματα απέραντων πελάγων
πρέπει να μετρήσω
για να χαϊδέψω ξανά τα μαλλιά σου;
Πόσα βλέμματα σ’ όλους τους ορίζοντες
πρέπει να μετρήσω
για να φτιάξω και πάλι εικόνες
στα ρόδινα χείλη σου,
για να ζητήσω και πάλι τον αέναο
χρυσοπόρφυρο έρωτα
στις χίλιες υποστάσεις του;
* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.
Πλάι στο κύμα,
πλάι στον ήλιο,
πλάι στην καυτή άμμο
έμαθα να φτιάχνω όνειρα.
Πλάι στα γάργαρα ποτάμια,
στη σερενάτα των πουλιών
έμαθα να βιώνω τη μοναξιά μου.
Ωστόσο, μέσα απ’ όλα αυτά
έμαθα και να βλέπω τη μορφή της.
Κι αν ακόμα η φύση στερέψει
θα είμαι εκεί και θα την αγαπώ.
* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.
Δίνομαι ολόκληρος ψυχή τε και σώματι
στο γάργαρο των ποταμών,
στους ήχους της μουσικής των τζιτζικιών,
στη δροσερή άμμο και στους βράχους.
Εκεί βλέπω την όψη σου χαμογελαστή,
αισθάνομαι το απαλό σου χέρι
να μου χαϊδεύει τα μαλλιά,
σε φιλώ στο στόμα,
γεύομαι τους χυμούς σου,
δυό φιλιά σου μ’ αναριγούν
όταν τα χέρια σου τυλίγουν το σώμα μου.
Πώς να τα ξεχάσω όλα τούτα;
Πώς να γίνω καπνός και ν’ αφήσω συντρίμμια;
Πώς να ξεχάσω τη γεύση σου δοκιμάζοντας άλλες;
Είμαι αποφασιστικά ταγμένος στο είναι σου
γιατί είναι και το δικό μου.
* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.
To Koskino 