Αφανισμός

Κυκλικές μεταστροφές
από κομμάτια διάχυτου πόνου
με διαπερνούν με ρίγη
σα κύμβαλα ανάστροφα.
Αμείλικτα με κομματιάζουν
ρίχνοντάς με τροφή
σε σαρκοφάγους δεινόσαυρους.
Ακινητοποιημένα τα όργανά μου,
η όρασή μου αλλήθωρη.
Απέναντι σε τούτο τον αφανισμό
είμαι αδύναμο ον,
προσπαθώντας ν’ αναρριχηθώ
από παραπετάσματα
θλιβερά και μετέωρα.

* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.

Είναι κοντά αυτή η μέρα

Είναι κοντά αυτή η μέρα
που η υπέρτατη ένωσή μας
θα ξεχυθεί στα διάσελα,
τότε που τα κορμιά μας
θα τρέφονται απ’ τους καρπούς της ζωής.
Αυτό θα είναι το πνεύμα
που θα μας συντροφεύει.

* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.

Ίδιο είναι το σκοτάδι

Ίδιο είναι το σκοτάδι
απ’ όπου κι αν προέρχεται,
απ’ το σβήσιμο του κεριού,
απ’ τη χλομάδα του ήλιου,
απ’ το γκρίζο του ουρανού…

* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.

Εκείνο το ταξίδι

Εκείνο το ταξίδι θα είναι τόσο μακρινό,
μα θα με φωτίζουν τ’ αστέρια
αυτά τα ίδια που χρυσίζουν τα μαλλιά σου.
Το γέλιο μου θα εξαφανίσει τη χλομάδα
κι η έγνοια μου για σένα θα περνάει από πάνω σου
σαν μεσημεριάτικος ήλιος.

* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.

Κάθε νύχτα

Κάθε νύχτα εγώ ματώνω
όταν σε συλλογιέμαι περιμένοντάς σε
στο παράθυρο με θεοσκότεινες κόγχες,
όταν περιμένω το αύριο
αυτό με τα δικά μας αστέρια.
Κάθε νύχτα εγώ ματώνω
όταν προσπαθώ να ξεφύγω
από τις σειρήνες των δρόμων
που με κάνουν και ξεσπάω σε λυγμούς,
όταν θέλω να χορέψω στα κύματα,
όταν περιμένω ν’ αλλάξω
το δρόμο του φεγγαριού μας
ξεπερνώντας τις συνισταμένες που το τεμαχίζουν.
Κάθε νύχτα εγώ ματώνω
όταν συντελώ στη μεταμόρφωσή μου,
όταν κινούμαι χωρίς ίχνη,
όταν αγωνιώ να μην κλείνομαι στα γεγονότα.
Κάθε νύχτα εγώ ματώνω
όταν αφήνω ουρλιαχτά
κοφτερά και μακρόσυρτα
σαν γυαλιά κομματιασμένα με βία.
Αλλά η αγάπη μας αναγγέλλεται με σαλπιγκτές
κι οι ήχοι τους μας έχουν κυκλώσει.

* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.

Εσύ…

Εσύ φεγγάρι ολόγιομο
μέσ’ του πλήθους τις γκρίζες αναλαμπές,
που ξαστερώνεις πάθη.

Εσύ καθάρια ύπαρξη
μέσα στη σφοδρότητα…

Εσύ ανατολή γοργή και σίγουρη,
γλυκιά ζεστασιά
στα σκιρτήματα της αγκαλιάς.

* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.

Δεν είμαι μόνος

Δεν είμαι μόνος σε ταπεινούς ορίζοντες
σε μαύρα σύννεφα με όξινη βροχή,
σε ξύλινα παγκάκια βρώμικων σταθμών
που μυρίζουν σπέρματα αναμονής.
Δεν είμαι μόνος σε θλίψεις
σε ανάσες γεμάτες αιθαλομίχλη…
Συντροφιά μου είναι η μορφή σου
κι η αγάπη μας στο μακρινό μέλλον.

* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.

Ο δικός μου χρόνος

Γελούν οι φίλοι και προσπαθούν
να κρύψουν τους καημούς τους.
Τις νύχτες μαζεύουν δόξα κι αποτσίγαρα
ταξιδεύοντας σε άφωτα λιμάνια
σαν σκαριά που ξεβράζονται
σε θολές κι άναστρες αυγές.
Σκέφτονται, συζητούν και αναθεωρούν.
Φονικά στοιχειά τους βασανίζουν
και δαγκώνουν τα χείλη.
Ο δικός μου χρόνος μετριέται με πόνο
κομίζοντας μηνύματα και κρυφούς κώδικες
για δύο μάτια, για μια θάλασσα γαλάζια.

* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.

Αναζητώ ένα ουρλιαχτό

Τώρα που στην αγρύπνια μου
ματώνουν οι αρτηρίες της καρδιάς
αναζητώ ένα ουρλιαχτό
σαν φλόγα αθωότητας
για να πυρπολήσω τους ορισμούς
και τα φαινόμενα των παραστάσεων.

* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.

Τα όνειρά μου νιώθω να βουλιάζουν…

Τα όνειρά μου νιώθω να βουλιάζουν,
τα βλέπω παράνομα και σφαγμένα
να τρέχουν σε διόδους διαφυγής.
Ινστρούχτορες αναγεννημένοι
βάλθηκαν να τα πετσοκόψουν
και έμποροι ευαισθησιών να τα ταριχεύσουν.
Υποτιθέμενοι φίλοι τα ειρωνεύονται
κι εκκολαπτόμενοι δυνάστες τα ποδοπατούν.
Πώς θα βγουν αυτά τα όνειρα στην επιφάνεια
των δραμάτων που παίζονται γύρω μου;
Πώς θα τα συνοδέψω μέχρι τέλος
στην προσπάθεια ν’ αναδυθούν;
Ποια τύχη θα έχουν στην άλλη γωνία;
Μάλλον θα πρέπει να τα θάψω
κι έπειτα το μόνο που θα με συντροφεύει
θα’ ναι μια ταφόπλακα ονείρων
με τόσες περγαμηνές…

* Από τη συλλογή “Γράμματα σε μια αγάπη” τα ποιήματα της οποίας γράφτηκαν στην Αθήνα στο διάστημα 1990-1992.