Δημήτρης Τρωαδίτης, κατά μέτωπο

a0e82-mi2bspatalas2bto2bxrono2bsoy

όλα σού έρχονται κατά μέτωπο
η αδράνεια εν είδει δράσης
οι ασπιρίνες συμφοράς για βάλσαμο
οι καθοριστικές τραυματικές σου θυσίες
οι προσποιητοί έρωτες σε εμπορικές δόσεις
τα βρώμικα λιμάνια ποικίλων ψυχοτρόπων
οι θλιβερές χοάνες ψυχών εν αφθονία
οι τόποι οι αλλόφρονες
οι όρκοι οι πεισιθανάτιοι

όλα σού έρχονται κατά μέτωπο
ενώ αποπειράσαι το αδύνατο
ακούς τον αχό της της ζωής σου
και μετά ξερνάς με οργή
περνώντας με ταχύτητα τις διασταυρώσεις

όλα σού έρχονται κατά μέτωπο
στα καλντερίμια που περνάς απαρατήρητος
όταν καμιά σου ανάσα δεν διαχέεται στην ατμόσφαιρα
όταν στις γωνιές σφαδάζεις με σπασμούς εκσπερμάτωσης
όταν στις γιάφκες της ηδονής
συναγωνίζεσαι με θεατρικές μάσκες

όλα σού έρχονται κατά μέτωπο
όταν χορεύεις άσματα προϊστορικών βασιλείων
όταν περιφέρεσαι σε σάλες με δανεικούς γέλωτες
σαν αλλοτινούς πρεζάκηδες
που δεν έλιωσαν για τις αμαρτίες τους
κι επανέρχονται μετά το δειλινό
με παράτες αφασίας

όλα σού έρχονται κατά μέτωπο
όταν αλλοτινοί σύντροφοι ολόγυμνοι
μπροστά σε ξετσίπωτες ντιρεκτίβες
κεντρικών επιτροπών νταβατζήδων
ίδιες φιγούρες σε αλαφιασμένα γήπεδα
με νωχελικές υποκρισίες τα ξημερώματα

όλα σού έρχονται κατά μέτωπο
και θρυμματίζονται σαν κομμάτια τσιμέντου
με ιδρώτα παράταιρο ιερόδουλης
που μόλις τελείωσε τη βάρδια
όμοιος με νυχτοφύλακα νυσταγμένο
πάνω-κάτω στην ερημιά
σαν δημοσιογράφος με υπονοούμενα
σαν την κακιά μητριά
που υποδύεται τη στοργική μητέρα

όλα σού έρχονται κατά μέτωπο
όταν τα παγωμένα νύχια ρουφούν το κρύο
στη σβηστή χόβολη της νύχτας
ξυπόλητα τα πόδια
σαλεμένα τα μυαλά
σαν να μην τρέχει τίποτα
πατάς στις μύτες των ποδιών
να μην ξυπνήσουν οι αράχνες
με τους αποκαμωμένους ιστούς τους

όλα σού έρχονται κατά μέτωπο
να σε κατασπαράξουν
ψαράδες δίχως σύνεργα
διακονιάρηδες της πολιτικής
έμποροι ηθικών αξιών
αγοραστές του τίποτα
υπήκοοι ιπποτών με πλαστικές πανοπλίες
και δεκάλογους ιδανικών ακολουθητών
κάποιων κυριών των τιμών
που επιδεικνύουν τα αστραφτερά δόντια τους
γιατί δεν έχουν τι άλλο να κάνουν

όλα σού έρχονται κατά μέτωπο
να σε αναμορφώσουν
μεθυσμένοι από ανύπαρκτη έξη
μπάτσοι επί σκοπώ
οδοκαθαριστές επί ματαίω
γυμνά καρφιά όρθια σε περιστερώνες
γυμνά τα χέρια
ξεκρέμαστες ξόβεργες
ρομφαίες του κάποτε δεμένες
με φαντάσματα που σουλατσάρουν
σε ερείπια πολιτισμών

όλα σού έρχονται κατά μέτωπο
όταν αγέλες ποδηλατών
και στίφη παραβατών
του κοινού ποινικού δικαίου
εγκυμονούν διαλύσεις
σε τρεκλίζοντα χρονικά όρια
ιοί βρίσκουν καταφύγιο μέσα σου
ως άλλοι πόθοι βιάζονται
με το όποιο τίμημα να σε πεθάνουν

όλα σού έρχονται κατά μέτωπο
όταν η ταινία της ζωής σου
πλάσμα που κοιμάται
στις κρυφές κάμαρες του είναι σου
σε τελετές εξαγνισμού
παραστάσεις εξορίας
των κακών πνευμάτων
που στοιχειώνουν τις πόλεις
ταξιαρχίες μίσους
που επελαύνουν ως εξ εφόδου
να αποδομήσουν τα πάντα
με νερωμένα κοκτέιλ

όλα σού έρχονται κατά μέτωπο
και εξομολογείσαι άρα υπάρχεις
ξεπερνάς άρα κινείσαι
περιφέρεσαι άρα φαντάζεσαι
στη νέα αρχιτεκτονική των κελιών
στις ματαιοδοξίες στην πασαρέλα
προσποιούμενες τις υπέρτατες αρετές
διασπάς τους όποιους πόθους
σε μικρόψυχα τρίμματα
όπως οι προσωπικές βαφές μαλλιών
κι οι εμπειρίες της μιας βραδιάς

όλα σού έρχονται κατά μέτωπο
με τα ταχυφαγεία της ασχήμιας μας
χαμαιλέοντες σερνάμενους
χαραμάδες ανθόκηπων μονότονων
ξυνισμένες ανάσες
με μεταλλαγμένο άρωμα ευωδίας
αγήματα απόδοσης τιμών στο τίποτα
χαιρετισμούς σε ετοιμοθάνατους ιεράρχες
ατάκες φιλήδονες δήθεν
μεταμοντέρνα παιχνίδια
και σχέδια περικύκλωσης
παραλίες της λησμονιάς
κλειστά ξέστρατα
τροπάρια για κυράτσες
με το σαράκι της αυτοπροβολής
να τις κατατρώει
καθώς παίρνουν μυτιές
τελετουργικής μαλάκυνσης
με μάτια κόκκινα που τσούζουν
πατούσες μουχλιασμένες από τη μηκυτίαση

Τελικά τι θέλετε όλοι εσείς
οι κρεμασμένοι στα πρωτοσέλιδα
στους έρωτες των επωνύμων
στα συντριβάνια της απύθμενης βλακείας;
Τελικά τι θέλετε όλοι εσείς
ταχυδρόμοι του χάους
επιτυχημένοι νεκροθάφτες
μηχανές που τρώτε κέρματα
ποιητές με ομοιοκαταληξία
δίποδα κολλεόπτερα;

Δημήτρης Τρωαδίτης, σαν εμμονή αιμορραγούσα

Artwork: garcia - 15

Artwork: garcia – 15

οι ερημιές κυριαρχούν παντού
στα πολύβουα εμπορικά κέντρα
στις λαϊκές αγορές
στις μεγάλες λεωφόρους
στις γιορτές των πολιούχων αγίων
στις ατραπούς της λησμοσύνης
στις αφύλακτες διαβάσεις

εκεί γλοιώδεις έμποροι
καρφώνουν το κεφάλι σου
τεμαχίζουν τις ανάσες σου
παζαρεύουν ακόμα κι αυτά τα ξέφτια σου
με εμπορικές ρήτρες
αλλά και μουσειακή έπαρση

εκεί σηκώνεις για λίγο το βλέμμα
μα κι αποστρέφεις τη θωριά σου
σαν εμμονή αιμορραγούσα.

εκεί αφήνεις το αίμα σου
σε πασσάλους
σε βωμούς
για την απόλυτη δόξα
των ιεροεξεταστών …

*Πρώτη δημοσίευση εδώ: http://inner.gr/1274

Δημήτρης Τρωαδίτης, Όλοι αποστρέφουν το βλέμμα

_._._c.n.couvelis

Όλοι αποστρέφουν το βλέμμα
απ’ τα μελλούμενα
τότε που η θεά οπτασία
θα έρχεται θριαμβεύουσα
και τα κεφάλια μας θα σέρνονται
στα βρώμικα πεζοδρόμια
που οι γυναίκες θα ντύνονται στα μαύρα
ηθελημένα και με σκοπό
εξορίζοντας τα άλλα χρώματα
που οι ώρες θα πέφτουν με έπαρση
στα πλακόστρωτα τα πεπαλαιωμένα
που σονέτα θα κοιτάζουν
να γλυτώσουν ασύνδετα
εν μέσω διασταυρούμενων πυρών
που δευτερόλεπτα θα σφυρίζουν
πέτρινα χρόνια στους κροτάφους μας
σφυρηλατώντας αιώνιες λατρείες
με χιτώνες μισητούς
κι έριδες φωτιάς
ξέμπλεα σωθικά θ’ απλώνονται
παραβγαίνοντας σ’ αγώνες δρόμου
ανάμεσα σ’ ανοιγμένους τάφους…

Δημήτρης Τρωαδίτης, το τίμημα είναι πολυσχιδές

Karampela-akomi-kai-mesa-apo-ti-filaki-me-tin-episimi-adeia-tou-kratois

Παγερά κύμματα αέρα
αναπτύσσονται σε θύελλες
μετουσιώνονται σε λαίλαπες
διασπούν μέταλλα

ένα κερί τείνει ν’ αντισταθεί
σε χιόνια και γητειές
τσακίζεται όμως
μπροστά στο άνισο και κλεψίτυπο παίξιμο
του βιολιού του χαμού

όλα είναι ψυχροπολεμικά
με μεταφυσικές ανταύγειες
οι ψυχές και τα οράματα
δεν σταμάτησαν να φθείρονται
σε μάρμαρα σκουριασμένα
και σήμαντρα εκκλησιών

η αντίσταση πρόδωσε
τον εαυτό της
η απομίμησή της
εξακολουθεί να κάνει
τα ίδια λάθη

το τίμημα είναι πολυσχιδές
με ψηφίδες παρατεταμένου ψεύδους
σαν τους ζητιάνους
στις λερές γωνιές των δρόμων
που σκαρφίζονται κόλπα
για μερικά σεντς
να ξεγελάσουν την πείνα τους.

Δημήτρης Τρωαδίτης, Ξέχασα τη μάνα μου

Nardi-1

ξέχασα τη μάνα μου
λησμόνησα τα πορφυρά μαλλιά της
με τις χρυσές ανταύγειες

κλείστηκα σ΄ απόμερο καταφύγιο
υποχώρησα αμαχητί
στην άλλη άκρη του κόσμου

ακίνητος αγναντεύω
τα πέρατα τα τρεμάμενα
χωρίς κανένα σκίρτημα επιστροφής

δεν συμβουλεύομαι πια χάρτες
οι πυξίδες έπαψαν να μού χρησιμεύουν
οι φράχτες εδώ κι εκεί διάσπαρτοι

στον δικό μου ορίζοντα
όλα είναι ματωμένα στο μεταίχμιο
πληγωμένα από ύπουλα βέλη

οι φαρέτρες στο μεγαλείο τους
την ώρα που σκίζεται η γη
κάτω απ’ τα πόδια μου

Ποίηση στο issuu.com

photo_large

Για όποιον ή όποια ήθελε να δει συγκεντρωτικά τα ποιήματά μου, παλιά, νέα ή όπως αλλιώς, όσα από αυτά τουλάχιστον περιλαμβάνονται σε συλλογές, μπορούν να το κάνουν εδώ:

http://www.issuu.com/dimitristroaditis

Εδώ θα ανεβαίνουν στο εξής όλες οι επερχόμενες, μελλοντικές συλλογές.

Δημήτρης Τρωαδίτης, Η ρευστότητα των πραγμάτων

gezeichneter-1-1

εικόνες
κύμματα
πλανώνται μεταξύ
ορίζοντα και νύχτας
σαν άρρωστο φως
που ρίχνει αναλαμπές

οι ανάσες μας
καχεκτικές
καίγονται
πάνω από στέγες
στο απέριττο σκοτάδι

όλα γκρι
και ακρωτηριασμένα
και σκουριασμένα
θυμίζουν πόσο μακριά είμαστε
από το μέλλον μας
από τις συχνότητες
του εαυτού μας
από παντού

πρέπει να ξεκαθαρίσουμε
πρέπει να βάλουμε
ένα τέλος
στις υστερικές φωτιές

έτσι κι αλλιώς
η ρευστότητα των πραγμάτων
σχετίζεται με την ρευστότητα
του μυαλού μας

Δημήτρης Τρωαδίτης, στο άγνωστο

10958312_10203388442934769_2041968619585602234_n

αυτή η άγνωστη ψυχή
συναγωνίζεται
ενάντια στα χρώματα

αυτή η άγνωστη μυρωδιά
παραβγαίνει
ενάντια στο ρεύμα
αγωνιώντας να είναι
αποτελεσματική και ευχάριστη

αυτή η άγνωστη φωτιά
ανάμεσά μας
τείνει να γίνει ηφαίστειο

όλα είναι άγνωστα
και εμείς αυτοσχεδιαστές
στις καθημερινές μας εξεγέρσεις

Δημήτρης Τρωαδίτης, Τα μουντά πρωινά της Μελβούρνης

melbourne-grey-winter-morning-panorama-cold-loking-over-walk-bridge-towards-city-centre-lots-clouds-56378172

ξεφυλλίζει την εφημερίδα
οι υπάλληλοι προσέρχονται ράθυμοι
στα αφημένα απ’ την αχλή της νύχτας γραφεία
ο ήλιος δεν λέει να ξεμυτίσει

ένα ακόμα απ’ αυτά τα μουντά πρωινά
της Μελβούρνης, της πόλης του Νότου
με τα μεγάλα πάρκα και τα στενά καταστήματα.

κάθε πρωί
ανάμεσα στην κίνηση
κι ένα περιορισμένο καυσαέριο
κατεβαίνει στην ίδια στάση του τραμ

ο ταχυδρόμος δεν φέρνει τίποτα σημαντικό
μόνο τραπεζικά χρεόγραφα
λογαριασμούς
και άχρηστη αλληλογραφία
από αποστολείς που ποτέ δεν γνώρισε
κι από γραφεία
που ποτέ δεν μπήκε

ασήμαντη χαρτική ύλη
ανίκανη να ανατινάξει
την επαναστατική του φαντασία
καθώς προσπαθεί να εξάψει τα πνεύματα
ενάντια στα τέρατα που διεκδικούν
τον άκρατο πολιτισμό μας

Δημήτρης Τρωαδίτης, Το σύμπαν είναι άναρχο

adbusters_120_spain_S

Το σύμπαν είναι άναρχο
κι εμείς επαναστάτες
αδάμαστοι πρωταγωνιστές
συνεχών ανατροπών
πρωτεργάτες παθιασμένοι
ενώσεων παντοδυναμίας
πασχίζοντας να εξουδετερώσουμε
κάθε τραγωδία
στοιχηματίζοντας στο μέλλον
μιας και τα χωράφια του παρελθόντος
έχουν γόνιμα σπαρθεί
αποσυντονίζοντας ξύλινες γλώσσες
αρνούμενοι να ενηλικιωθούμε
ξεδιπλώνοντας την ποίησή μας
στα μήκη και τα πλάτη
με χάδια απαλά
θωπεύοντας τις διακηρύξεις μας
η λάμψη μας προκαλεί
απέραντη φωτοχυσία
κι οι στοχασμοί γίνονται
ιδιοκτησία των πάντων
στο φεγγαρόφωτο