ένα έτσι, δύο ποιήματα

Φωτογραφία: Hannes Caspar

τους δίνεις το ταμπούρλο
τους δίνεις τη σημαία
τους δίνεις τον θεό
τους δίνεις την απαιτούμενη ασφυξία
ώστε τα νεύρα να τεντώσουν

τους δίνεις το χώμα
για το οποίο θα σκοτώσουν
και θα σκοτωθούν

όλα τα υπόλοιπα
είναι καθαρά θέμα τύχης

ο εχθρός
η έκβαση της μάχης
οι συνέπειες
η μνήμη όλων αυτών

κάτι για να στεγνώσει το αίμα
μέχρι ο πόνος να γίνει μια ευχή
και η παρέλαση ξεκινήσει ξανά
πιο λαμπρή και πιο περήφανη από ποτέ

*

στα νιάτα σου
θες να σώσεις τον κόσμο

στα τριάντα σου
θες να σώσεις την κοινωνία
στην οποία ζεις

στα σαράντα σου
ήδη
σε μια αναπάντεχη στροφή της ύπαρξης
θες πρωτίστως
να σώσεις τον εαυτό σου

στα πενήντα σου
προσποιείσαι πως θες
να σώσεις τα παιδιά σου
ή οποιονδήποτε στέκεται εκεί κοντά
τόσο κοντά
ώστε να δικαιολογείς
κάθε αξίωση επάνω του

στα εξήντα σου
θες να σώσεις την ημέρα

στα εβδομήντα σου
βάζεις μισό ποτηράκι
και σου αρκεί
να σωθεί η στιγμή

στα ογδόντα σου
αν τύχει να φτάσεις μέχρι εκεί
κλείνεις τα μάτια
και ξέρεις πως ο θάνατος
θα κάνει τα υπόλοιπα

σε ορισμένες εξαιρετικές περιπτώσεις
η πορεία αυτή
λειτουργεί αντίστροφα

και κάπου εκεί
ό,τι είναι να σωθεί
επιτέλους σώζεται

*Σχετικός σύνδεσμος: https://enaetsi.wordpress.com/

Leave a Reply