ΔΑΝΙΑ Η ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ

Σταμάτησε ένα λεπτό στην Ντένια
με τις αβικενίες να του κεντούν τα μάτια

Πώς ωχριούσε πλάι στον άσπρο βυθό αντικρύ του, πώς ωχριούσε κατά τον ουραν
και τρέμιζε
Κι ο θόρυβος του ωκεανού παλινδρομούσε
συνεχώς

Ύστερα μπαίνει στον καφενέ ορμητικά
το ύφος του δεν παραλλάσσει
στέκεται πίνει καφέ καπνίζει
το είδωλό του βλοσυρό τον επιβλέπει

Κι η μέρα παλινδρομούσε διαρκώς μαζί μου

Ντένια, Φλώριδα, Νοέμβριος 1967

*

ΧΩΡΙΟ ΤΩΝ ΗΠΑ

Τρέμιζε χλόη βαθυκύανη προς τη φορά του ανέμου
άσπρος ο δρόμος απ’ τα δάση ως τα σπίτια
κι εκείνοι οι μοναχικοί δρυμοί κι οι μετρημένες
κατοικίες

Κάποτε, είχες πει, «ζούσα σ’ ένα χωριό»
αυτό σου δείχνω

Βόρεια Φλώριδα, Ιούνιος του 1968

*

ΣΥΜΠΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ

Αυτοί που τον κοιτάζαν ήξεραν σε τι κόσμο ζούμε
δεν έβλεπαν ωστόσο ότι εκείνος τον άλλο κόσμο
κουβαλούσε τον δικό του
στους λιγνούς του ώμους;

Ειδομένη, Μάιος του 1973 (επιστρέφοντας)

*Από τη συλλογή “Το ημερολόγιο ενός ουρανοδρόμου”, εκδ. Δήγμα 2014.