ΦΟΡΤΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Μέρες θανάτου, μετρημένες ανάσες
στο πλέγμα το σιδερένιο
στο στήθος βαθιά,
του ύπνου οι διακοπές ταράξανε
την πραγματικότητα του ονείρου
που σφίγγει με θέρμη το κεφάλι
και το διαβάλλει
στην πολυδιαφημισμένη κλίνη
που πίστεψε πως ολάκερη
η δύναμη του κόσμου
κρύφτηκε στα μάτια σου,
στα δυο σου χέρια.
Μα έκαμε λάθος τραγικό,
δεν υπολόγισε το πνίγος,
τη θηλιά του του απονενοημένου διαβήματος
που επιλέγεις καθημερινά
μέχρι να φτάσεις στο χείλος
των deadlines.

*

ΠΛΕΞΗ ΑΝΑΠΟΔΗ

Είμαι εδώ,
διαβάζω το αποτύπωμα της ερωτικής αποπλάνησης
που κόλλησε στις κλωτσιές,
τυλιγμένες ανάποδη,
από λεπτό νέγρικο χέρι
κάπου στην Αφρική.
Τα δάχτυλα διπλώνουν,
ξετρυπώνουν και μπερδεύουν,
πλέξη του φθινοπώρου
σε περιβόλι με ψηλούς θάμνους.

Παραιτήθηκα.

Μόνο στάθηκα τις θωριές ν’ ακούσω.
Ο ρυθμός είναι άλογο
κάτω από τον ακούσιο θόρυβο της υστέρας,
θέση χειροκροτήματος με ηχώ,
στο βράχο που τυραννήθηκαν οι θεοί
γιατί σου έδωσαν δώρα, νου και λόγο
να μεταβάλλεις την ορμήνια
του πάθους
σε ποίηση.

*Τα ποιήματα αυτά δημοσιεύτηκαν στο βιβλίο “Αντιστί(κσ)εις – Ανθολογία ποιημάτων” της Υπερρεαλιστικής Ομάδας Θεσσαλονίκης, εκδ. Ρώμη, 2018, σελ. 144-145.