Η έλλειψη έχει δύο χέρια
δεμένα πάνω στον πάγκο του χασάπη.
Ποιος γνωρίζει την απόσταση μεταξύ τους;

Πιάσε αυτόν τον ήλιο και σήκωσέ τον ψηλά
πάνω από το κεφάλι σου. Εκτίμα την τομή.

Μια ζωή είναι ο χώρος
που λείπει
από το πετάρισμα δύο βλεφάρων.
Η ανάμνηση ενός ουρανού
που συνθλίβεται
μες στο πικρό και στυφό σκοτάδι.
Το ποτάμι που καίγεται
από κάποια αθάνατη θλίψη.
Το βάθρο της αμοιβαίας
ανίας μας.
Το κενό που προεκτείνεται
για να αγκαλιάσει το κενό.
Η πυρίτιδα στα μαλλιά σου.
Τα δόντια μου στην σάρκα μου.

Η επιστροφή του μαρμάρου
στη φλέβα.
Μια πρόχειρη, αβίαστη έξοδος
που δεν θα θυμάται κανείς.