ΟΠΩΣ Ο ΕΡΩΤΑΣ ΣΤΙΣ ΠΕΛΟΥΖΕΣ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ

Έτσι κι ο πόλεμος δεν γίνεται
χωρίς ανάπαυλες

Θέλει να σταματάς
και να θυμάσαι

για τί πολεμάς
Αν το ξέχασες

αν στο εικονοστάσι σου
δεν αχνοφέγγουν οι γαλήνιες μορφές

κι αν μόνο από σίδερο
ανεβοκατεβάζει η μέρα τα ρολά της

τότε
μήπως καλύτερα
τον πόλεμο
να χάσεις.

*

LA MONNAIE VIVANTE

Μ’ έχει πάρει το μάτι μου
σε μακρινό καθρέφτη
φευγαλέα

Τα άνω βλέφαρα αντίσκηνα

Κάτω απ’ τα μάτια
όπου οι παλιάτσοι ζωγραφίζουν δάκρυα
ρόδακες περιστρέφονται

Λαός στην προκυμαία, καιρός θαυμάσιος
Φωνήεντα αποπλέουν απ’ τα χείλη

Κι ύστερα διάσπαρτα τρίγωνα φωτός

Αλλά ώς εκεί
αφήνω
τη μνήμη
να με ξεγελά

Στις καθημερινές συναλλαγές
κερδίζει η σταθερότητα
Το είδωλό μου κεφαλή σε ασημένιο τάλιρο
στοιβάζεται στ’ αμπάρια

*

ΜΠΕΤΟΝ ΒΕΝΖΙΝΗ

Αλλάζω τον κόσμο: Εξομολογούμναι
τα εγκλήματα που δεν
Διέπραξα.

*Από τη συλλογή “η ρήξη – δενδρίτες και άλλα ποιήματα”, εκδ. Περισπωμένη, 2023.