Αλήτις Ταλαχούρη, Δύο ποιήματα

Σπίτια στη Σελήνη – Ο πιο μοναχικός άνθρωπος στη Γη- Σύμφωνα με τους λίγους συγγενείς-Πριν επιστρέψει στο Σύμπαν από αρρώστια-Συμβολαιογράφο καλεί-Και παρ’ όλες τις αντιρρήσεις και τα εμπόδια-Για την αξιοπιστία τέ- τοιας διαθήκης-Αφήνει στα τρία αδέλφια της και τέσσερα ανίψια-Τα φανταστικά της Σπίτια στη Σελήνη-Που από μι- κρή έχει χτίσει-Για να κατοικεί μόνο εκείνη-Μακριά απ’ της ανθρωπότητας την ταραχή και τη φρίκη-Στις δύο αδερφές της αφήνει τα Σπίτια στη Θάλασσα των Βροχών-Στη Θάλασ- σα των Κρίσεων-Και στη Λίμνη της Λησμοσύνης-Στα τέσ- σερα ανίψια-Τα Σπίτια στων Καταιγίδων τον Ωκεανό-Στη Θάλασσα των Κυμάτων-Και στη Λίμνη της Ελπίδας-Και στο μεγαλύτερο αδερφό-Τα σπίτια στη Θάλασσα της Ηρεμίας και στη Λίμνη της Καλοσύνης-Όταν ο συμβολαιογράφος ολοκληρώσει την ανάγνωση της παράξενης διαθήκης-Οι κληρονόμοι ούτε θα ξαφνιαστούν ούτε θα αισθανθούν αμηχανία-Αλλά θα το αποδεχτούν σαν του πιο μοναχικού ανθρώπου τη διαθήκη-Και θα αποχωρήσουν σιωπηλοί-Για να επιστρέψουν στο επίγειό τους σπίτι-Και στην καθημε- ρινή ρουτίνα-Που δεν περιλαμβάνει-Δυστυχώς-Καμία της Σελήνης τοποθεσία-

Η Κλέφτρα του Χρόνου – Από παιδί κλέβει το Χρόνο με μα- νία-Μια κουρτίνα ανάμεσα στον κόσμο και σε εκείνη-Δεν παίζει καν-Στην παιδική της ηλικία-Το Χρόνο κλέβει-Στις κρυψώνες της τον κρύβει-Ίσως γιατί-Η μάνα της σαν την κυοφορούσε–Ρολόγια συνέχεια κοιτούσε-Για να γνωρίζει πότε θα γύριζε “Η βία”-Τρόπους να βρει-Να μη βιώνει τα μαρτύρια-Ξύλο-Βρισίδια-Για το φαΐ-Ή τα λεφτά που δεν υπήρχαν-Από παιδί κλέβει το Χρόνο με μανία-Θα ξεκινήσει απ’ τα λεπτά και τα δευτερόλεπτα-Μες στου μυαλού τη λυ- πημένη φαντασία-Ύστερα κλέβει ρολόγια του χεριού-Ρο- λόγια τοίχου-Ημερολόγια-Τα ενταφιάζει μες σε χώμα- Ή σε σκουπίδια-Και πριν αρχίσει να γυρνά ψυχιατρεία-Σπάει με πέτρες-Ωρολογοποιείου τη βιτρίνα-“Ήθελα το Χρόνο μονάχα να καταστρέψω”-Λέει άνευ φόβου-Ως κρατούμε- νη στο Τμήμα-Στα ψυχιατρεία-Κάτω απ’ τα ρολόγια των διαδρόμων–Γράφει τετράδιο-Με γραφικό χαρακτήρα-Που κανείς δεν μπορεί να διαβάσει-Εκτός από την ίδια-Συνα- σθενής της λέει μια ιστορία-Για έναν διάσημο Αμερικανό ηθοποιό*-Που στρατοπέδου το ρολόι-Ξηλώνει και θάβει σε μια δεντροστοιχία-Εκείνη νιώθει-Πως δεν είναι η μόνη που κλέβει το Χρόνο μες στο Σύμπαν-Και με το τετράδιο- Τη νύχτα-Κοιμάται πρώτη της φορά-Με ησυχία-

*Από τη συλλογή ‘Σάκος του μποξ”, εκδ. Οδός Πανός, 2025.

Leave a comment