Ρωξάνη Νικολάου, Επαναληπτικό

Εκείνο το δέντρο με το αλλόκοτο σχήμα
που διαμόρφωσαν οι άνεμοι
-δεν χρειάζεται να τους ονομάσω έναν έναν–
που του τσάκισαν τη μέση, τα χέρια,
με το κεφάλι χωμένο στα σωθικά του,
ριζωμένο στο χείλος του γκρεμού,
με το ορθάνοιχτο άηχο στόμα του,
εκείνο το δέντρο δεν είμαι εγώ.

Leave a comment