Ω, μέλι κατευναστικό στα βάθη του τσαγιού,
πώς να σ’ αλλάξω με ποτά
και ηδύποτα;
Πώς να το ακούσω μέσα στη βουή
το λυρικό ροχαλητό του αίματος,
το τρίψιμο του σώματός του στην κουβέρτα
κι αυτούς τους ήχους τους λεπτούς που βγάζει
όταν συγκρούονται μέσα του όνειρα βαριά;
Στου κρεβατιού τα πόδια,
ήσυχο πια από τα σπρωξίματα της ηδονής,
απλώνει το χαλάκι μας
την ταπεινή του τρυφερότητα.

*Από τη συλλογή “Ερωτοπαίγνια”, Εκδόσεις Κέδρος, 2019.