ΡΑΒΔΟΜΑΝΤΕΙΑ

Σας παραμελεί ο σύζυγος;
Καλέστε τη μάνα του να περάσει τη νύχτα στο δωμάτιό σας
Μετά ταραγμένη μες στο ερμάρι, στο κρεβάτι πλάι,
προβάλετε το ωμέγα σας με μια φούχτα σαλαμάντρες
μέσα στον καθρέφτη όπου η σκιά ορχείται
Σας το σκάει ο σύζυγος;
Ο ουράνιος δεσπότης έχει ανάγκη από ένα σύνταγμα
Κατουρήστε τη σούπα του
όταν τσιτώνεται στο πλάι σας ευτυχισμένος
Να ‘στε γλυκιά
με επιδέξια στο παραγέμισμα της παχιάς χήνας
με χταπόδια, με γητειές
και με του μαντραγόρα τρίχες
Ερεθίστε τα βίτσια του μ’ ένα πινέλο από μετάξι
ραντίσετε την πεταλούδα τον με καπνιά και μ’ αίμα
και πάνω απ΄όλα να χαμογελάτε
όταν σβήνει μες στην αγκαλιά σας·
εσάς είναι που θα σκέφτεται άθελά του

*

ΑΡΑΒΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Το μάτι τραμπαλίζεται μέσα στη νύχτα τη ώρα του θανάτου
‘Ω η άσπρη αστραπηβόλα τρέλα των φτερών
που κανένας δεν γνωρίζει
Φοδραρισμένα με σιωπή αγγίζουμε το μπράτσο στο μαξιλάρι
κι ανοίγουνε το στρογγυλό μάτι στη νύχτα του αψηλάφητου
Υφαντής βολβών το κρύο
ποδοκρατεί πάνω στην κόρη του ματιού μου
Βλέπω να γλιστρά η κινητή πλερέζα του ορίζοντα
που φεγγοβολά και σειέται
Όμοια με δέρμα τρεμουλιάρικο πάνω σε κορμί που κρύβεται
η τριχωτή τρικυμία της κοιλιάς μου πήζει
από φόβο αλλόκοτο
Φταρνίζομαι μα δεν κινούμαι
και το μάτι πού ‘κλεισε σε μοναστήρι τα όνειρά μου
που κολυμπά και μισοκλείνει
το μάτι κατακλύζει τις νύχτες μου
Η νύχτα η νύχτα η θύελλα
το μάτι θαμπωμένο στις αλλόκοτες ανθήσεις
το μάτι αρρωστημένο από εικόνες.

*Από το βιβλίο “Όρνια”, εκδόσεις Κείμενα, Αθήνα 1987. Μετάφραση: Έκτωρ Κακναβάτος.