η γυναίκα του Λωτ μαρμάρωσε το παρελθόν

Δεν γυρνώ πίσω το κεφάλι.
Ξέρω πως, αν γυρίσω,
θα μαρμαρώσω το παρελθόν.

Ή θα ξεχάσω όλους του γένους
Τους δασκάλους, που σχεδόν
χωρίς αποτέλεσμα
δίδαξαν τον άνθρωπο.

Φτου, και πάλι φτου,
σε ό,τι και να κάνω,

Αφού ποτέ δεν θα χαρώ την κορμοστασιά του
Οδυσσέα· όχι του θαλασσόπνιχτου,
μα εκείνου του μπαρουτοφορτωμένου.

Αχ, φτου και πάλι φτου\
σε όλους τους δασκάλους του γένους.
Δεν μπόρεσαν να θυσιάσουν
ούτε έναν λεπτό από τη σύντομη ζωή τους
για να κάψουν όλα τα βιβλία του κόσμου.

Επιτέλους είθε όλα
να ξεκινούν από το σημείο μηδέν.
Αχ, αχ…
φτου και πάλι φτου σας.

*

Το τσίρκο

Α
Ω, Οδυσσέα,
εσύ, ο πιο ανθρώπινος από όλους τους ήρωες,
κυματίζεις στο μυαλό μου,
πιότερο για το τέλος του ταξιδιού σου.
Ο Καβάφης σε ερμήνευσε καλά:
Το ταξίδι είναι η ζωή,
η κάθε ζωή,
και μόνο η ζωή.
Όλα τ’ άλλα είναι μια τσουλήθρα στον χρόνο.

Β
Ελάτε να δείτε τον Οδυσσέα,
ελάτε να δείτε, κόσμε, τον ήρωα Οδυσσέα.
Μην στριμώχνεστε,
όλοι θα μπείτε.
Βγάλτε το εισιτήριό σας
και ελάτε να ταξιδεύσουμε μαζί
στις περιπέτειες του Οδυσσέα.

Γ
Άκουγα τον ντελάλη και ξύπνησα.
Κοιμόμουν ανήσυχη,
ωσάν να
είχα διαπράξει ένα έγκλημα
σε προηγούμενη ζωή.
Έξω ήταν ακόμη νύχτα.
Χουχούλιασα και έκλεισα τα μάτια.
Σκεφτόμουν τον Οδυσσέα, νέο…
αιχμάλωτο…μόνο…
και ο Οδυσσέας μπορούσε να πεθάνει.
Ο Οδυσσέας πέθανε.

*

Δηλαδή εσύ είσαι εκτός,
έξω από την ζωή μου;

Αφιερωμένο

Δηλαδή εσύ είσαι εκτός,
έξω από τη ζωή μου;
-Κάποτε μου ψιθύρισες.

Όχι δεν είμαι.
-Σου τραγούδησα.

Όταν δεν θα υπάρχω πια,
θα λένε: «υπήρχε κάποτε…»
Για σκέψου, θα λένε για μένα
πως υπήρχα κάποτε.

Τι με κρατάει όρθια
ακόμη
είναι που σε αγάπησα,
που σε συνάντησα
Που σ’ αγαπώ
και για τον χρόνο αυτόν,
τον άδηλον,
ήμουν και είμαι
συνοδοιπόρος στ’ όνειρο.
Και πώς μπορώ ακόμη
να πονάω για σένα,
και να είμαι εντός της ζωής σου,
σε κάθε σου βλέμμα,
σε κάθε σου ήχο,
σε κάθε σου φόβο.
Σε κάθε σου ανάσα.

Όμως για να γίνει αυτό
όλα τα μωβ χρώματα
θα τα ξεριζώσω.
Πρέπει να μάθω μόνη μου
από την αρχή την αγάπη.
Για σένα μόνο.

Και νόμιζα πως με τον μύθο
την είχα στην τσέπη μου.
Μα όχι ξεγλίστρησε βουβά
και με παράτησε άκαιρη.

Μα τώρα ξέρω
και είναι σωστό
να κάνω μια ευχή,
μια προσευχή,
και μια νέα αρχή.