Κωστής Τριανταφύλλου, Ο κεραυνός είναι ριζοσπαστικός

Ο κεραυνός είναι ριζοσπαστικός
ο κεραυνός είναι άγνωστος
ο κεραυνός είναι ωραίος
ο κεραυνός είναι τρομακτικός
είναι μεγαλειώδης
είναι θαυματουργός
ζωογόνος
ανανεωτικός

είναι απρόβλεπτος
ο κεραυνός είναι

ο κ ε ρ α υ ν ό ς σ τ α χ έ ρ ι α μ α ς
ο κ ερ α υ ν ό ς ε ί ν α ι ε δ ώ
ο κ ε ρ α υ ν ό ς ε ί ν α ι
Άσπρος πολύχρωμοςμπλεκόκκιμνομαυροκενότίποταασημίηλεκτρισμένο
ο κ ε ρ α υ ν ό ς σ τ ο κ ε ν ό τ ο υ σ ύ μ π α ν τ ο ς
ο κ ε ρ α υ ν ό ς σ τ η ν κ ο ρ υ φ ή τ ο υ η φ α ι σ τ ε ί ο υ
ο κ ε ρ α υ ν ό ς στον ορίζοντα

ο κ ε ρ α υ ν ό ς που σκίζει
που διαστέλλει
που ανασαίνει
που οριοθετεί
ο ναυαγοσώστης κεραυνός όπως δελφίνι
που πέταξα στην πλάτη του γραπωμένος ανάμεσα στα
σύννεφα
μπλε

δελφίνι

κεραυνός

σ τ η ν κ ο ρ υ φ ή του ηφαιστείου
ο κ ε ρ α υ ν ό ς στον ορίζοντα

ο κ ε ρ α υ ν ό ς που σκίζει
που διαστέλλει
που ανασαίνει
που οριοθετεί
ο ναυαγοσώστης κεραυνός όπως δελφίνι
που πέταξα στην πλάτη του γραπωμένος ανάμεσα στα
σύννεφα
μπλε

δελφίνι

κεραυνός

Λάμψη-αστραπή

τόπος σχέσης απροσδιόριστης – ανεξάντλητης γραμμής – δια μέσου
έξεων των λέξεων – λέξεις των λέξεων ηλεκτρισμένες γέννηση του κυανού της λέξης στην
άκρη της γλώσσας κατά πρόσωπο με κεραυνό – διαρρηγνύω – κείμενο με κομμένη την
ανάσα
κατά γράμμα – δέρμα – αέναος ιστός

αφήστε το μεθυσμένο καράβι να κολυμπήσει σε βαθιές
θάλασσες
διαπερνώντας τον χρόνο – το κενό κυκλοφορεί κυκλωτικά
σε έλλειψη
καμιά φορά έκλειψη των ματιών ή τρέμολο της φωνής
λύνοντας μια μακριά αστραπή σε δυό λάμψεις
ελεύθεροι από την πρόβλεψη κάποιου μαντείου
ακραίο εκρηκτικό άκρο – τοποθετώντας απ’ άκρη σ’ άκρη
τα γράμματα

ανάγνωση του αέρα της ενέργειας – ματιών που βλέπουν
μακριά
πίσω πάνω κάτω μπροστά – μάτια λάμψης ονείρου
ξαναβλέποντας και ξαναβρίσκοντας – δια μέσου
μέτρο ενός στίχου θραυσμάτων
σύνδεσμος μέσα από λέξεις που δημοσιοποιούνται
κενό που το αναλαμβάνει η αστραπή
λάμψεις που αναδεικνύονται τυχαία από μια δύσκολη φιλία
λέξεις που αυτό προσδιορίζονται
σκιές από τα ίχνη που παρελαύνουν απ’ άκρο σ’ άκρο
ηλεκτρισμένο αλφάβητο στα όρια του κινδύνου

εκρηκτικός τόπος της άλλης λέξης της λέξης
που εισχωρεί τους τοίχους των πραγμάτων
το κενό των λέξεων – οι λέξεις του τοίχου το κενό των
πραγμάτων
με αστραπηβόλο λάμψη – υπέρυθρο και υπεριώδες
παιχνίδι ενεργειακής μεταμόρφωσης –
αδράξτε τον κεραυνό από τα σκοτάδια
από τις ελάχιστες εκείνες συλλαβές πού χάθηκαν στην
έρημο
φράσεις με φραστικό χαρακτήρα
απέναντι στον τοίχο η σκιά του διάφανου

αφήστε το μεθυσμένο καράβι να κολυμπήσει σε βαθιές
θάλασσες
διαπερνώντας τον χρόνο – το κενό κυκλοφορεί κυκλωτικά
σε έλλειψη
καμιά φορά έκλειψη των ματιών ή τρέμολο της φωνής
λύνοντας μια μακριά αστραπή σε δυό λάμψεις
ελεύθεροι από την πρόβλεψη κάποιου μαντείου
ακραίο εκρηκτικό άκρο – τοποθετώντας απ’ άκρη σ’ άκρη
τα γράμματα

διαχρονικά – διαφάνεια που την νοιώθεις – απ’ άκρη σ’ άκρη
ήχοι αισθήσεων ανάμεσα στο ένα άκρο της γλώσσας – έως το άλλο
πρόσωπο με πρόσωπο αλλόκοτο στο άκρο της λέξης
κατά λέξη δυσανάγνωστο
δυο λέξης για το δρόμο
που επαναλαμβάνουμε

από τα βαθειά – λέξεις αποκολλούνται – παρασύροντας σελίδες λέξεων
ένα βότσαλο στο βούρκο – πρόσωπο με πρόσωπο
απ’ άκρο σ’ άκρο να μπει ένα τέλος – ας περάσουμε λοιπόν δια μέσου
στους κοινούς τόπους – σχέσεις – όπως λέξεις – ο οφθαλμός
του κείμενου – ήχοι
ρυθμός ζωής – γραμμή δια μέσου του αέναου σε λάμψεις
–το κόκκινο της λέξης ανάσα ηλεκτρισμένες ενώσεις –
μυρωδιά, ζέστη, υγρασία, ίλιγγος, παλμός, κραυγή, σιωπή

ο
κεραυνός
είναι
ένα
ποίημα
στον
ουρανό

είναι στα χέρια μας

Leave a comment