Βραδιάζει

Ακόμα μια σκιά
εκεί που πρώτα ήταν χρώμα
Την κρύβουμε απ’ αυτούς
που πίστεψαν σε μας
Βράδιασε βράδιασε μεμιάς
Στον κήπο κρύβονται απειλές
Βράδιασε ξαφνικά μες στην καρδιά μας
Κι όλο πυκνώνουν οι σκιές

*

Ο άλλος

Ενώ σιωπάς μες στη βαθύτερη σιωπή σου
είν’ ένας άλλος που σκιρτάει βαθιά σου
τινάζεται κι απλώνει γύρω σου τα χέρια

Είν’ ένας άλλος που ετοιμάζεται
να σε πυροδοτήσει

*

Ο πηλός

Τώρα που έγινα μια μάζα
από άνυδρο πηλό
λυπήσου με εσύ φως αγνό
Μη με ξεραίνεις άλλο

*

Το κόκκινο

Βάδιζε στην προέκταση της παραλίας
μη βλέποντας παρά το κόκκινο
τον κόκκινο ορίζοντα
τα κόκκινα φτερά
Κανένας ουρανός
Πάρεξ μια τρύπα στάζει αίμα
Το αίμα γέρνει στη δύση
θα γείρουμε στο αίμα
στο αίμα
θ’ αναστηθούμε μες στο αίμα

*Από τη συλλογή “Σχεδιάσματα με φως”, εκδ. Ζήτρος, 2005. Ανασδημοσίευση από εδώ: https://fteraxinasmag.wordpress.com/2024/10/18/4-ποιήματα-τάσος-φάλκος/#like-7059