Ion Vinea, Velut Somnia

Στη φωτογραφία, από αριστερά, Tristan Tzara, M.H. Maxy, Ion Vinea (Ιωάννης Ευγένιος Γιοβαννάκης) και Jacques Costin

Ακούω τη γη, τα δέντρα, τα βράχια,
τον καμπυλωτό δρόμο μέσα στην σιωπή
μέσα στη βουή που αναβλύζει απ’ τις πηγές,
κάτω από τις όχθες χωρίς το βήμα των αστεριών.

Ακούστε τον άνεμο, τα τριζόνια, τη μοναξιά
μέχρι τον ερχομό της αυγής με τη δροσιά το χάραμα,
η νύχτα μια σκιά, η μέρα ένα φάντασμα
χωρίς κατανόηση αστράφτουν στη συνέχεια.

Από την αιώνια πρόσοψη εισέρχεται ο τόπος και ο χρόνος,
μάρτυρες – ποίων; Μεταξύ άλλων και κανενός,
ποιό το όνομα μου πέρα από μένα,
τί μέτωπο να υψώσω στα μάτια του κόσμου;

Ο ήχος, η ακτίνα, η ταραχή και τ’ όνειρο
καθώς σπέρνω το όραμα μέσα μου
με το βλέμμα στην ροή των υδάτων του παρελθόντος
με το βήμα στον βυθό των τάφων.

Περνώ τα δάχτυλά μου πάνω, από το σαν μάσκα περίγραμμά μου
ρωτώ την μοίρα όπως οι τυφλοί μπροστά στο κενό,
σκληρή σιωπή οι απώλειες και οι μνήμες, –
στην στέψη των σιγοκαίνε οι λέξεις.

*Ο Ion Vinea (1895-1964) ήταν ο ελληνικής καταγωγής Iωάννης Ευγένιος Γιοβαννάκης,μέγιστος υπερρεαλιστής ποιητής, συμμαθητής και στενός φίλος του Tristan Tzara.

**Απόδοση από την Ρουμανική: Δημήτρης Κανελλόπουλος.

4 responses to “Ion Vinea, Velut Somnia

  1. Αναφορά στο φυσικό στοιχείο, για να εκφρασθεί έντονα η υπαρξιακή ανησυχία, αμφισβητώντας χώρο, χρόνο, υποθάλποντας συγχρόνως μία κριτική διάθεση , , με την μοίρα, ερωτώμενη, να σωπαίνει μπροστά στις απώλειες, που τις μνήμες σκληραίνουν, αποτρέποντάς τες, να ομιλήσουν, αρκούμενες στην αδυσώπητη σιωπή των πιο αποτρόπαιων κρότων που, λέξεις γαλβανίζουν.

  2. Αναφορά στο φυσικό στοιχείο, για να εκφρασθεί έντονα η υπαρξιακή ανησυχία, αμφισβητώντας χώρο, χρόνο, υποθάλποντας συγχρόνως μία κριτική διάθεση , – με το βλέμμα στην ροή των υδάτων του παρελθόντος
    με το βήμα στον βυθό των τάφων. , με την μοίρα, ερωτώμενη, να σωπαίνει μπροστά στις απώλειες, που τις μνήμες σκληραίνουν, αποτρέποντάς τες, να ομιλήσουν, αρκούμενες στην αδυσώπητη σιωπή των πιο αποτρόπαιων κρότων που, λέξεις γαλβανίζουν.

  3. Αναφορά στο φυσικό στοιχείο, για να εκφρασθεί έντονα η υπαρξιακή ανησυχία, αμφισβητώντας χώρο, χρόνο, υποθάλποντας συγχρόνως μία κριτική διάθεση , – με το βλέμμα στην ροή των υδάτων του παρελθόντος
    με το βήμα στον βυθό των τάφων – , με την μοίρα, ερωτώμενη, να σωπαίνει μπροστά στις απώλειες, που τις μνήμες σκληραίνουν, αποτρέποντάς τες, να ομιλήσουν, αρκούμενες στην αδυσώπητη σιωπή των πιο αποτρόπαιων κρότων που, λέξεις γαλβανίζουν.

Leave a Reply to Λεωνίδας Καζάσης Cancel reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s