Όλα ονειρικά
υπερκόσμια
εξαϋλωμένα
σ’ ένα tableau vivant.

Και ο Αδάμ γέρνει
πάνω στην Εύα
να την αγγίξει
-άλλη μια φορά
να γευτεί το μήλο της
-άλλη μια φορά
της γνώσεως
του καλού και του κακού.

Όσο γι’ αυτήν
αμετακίνητη
πέρα από την κατάρα
διεκδικεί
για τον εαυτό της
το φύσημα στο στόμα
του χωματένιου αγάλματος.

Ομιχλώδες σκηνικό
κοινού φαντασιακού
υπό κατάρρευση.

Εκεί μας ζώνουνε τα φίδια.

***

ΜΝΗΜΕΣ ΑΝΑΓΛΥΦΕΣ

Τοπία προσδοκιών
που ματαιώθηκαν
από ενστίκτων
και παθών
ολοκαυτώματα.

Ο φωσφορισμός
των δυνατοτήτων
αργοπρεπώς
καταποντίζεται
στην άβυσσο.

Στον ουρανό
σύννεφα μοναξιάς
και δάκρυα.

Άυλα επιτύμβια ανάγλυφα
που στοιχειώνουν
τα αίθρια των Μουσείων.

*Από τη συλλογή “Τρίτοι από της Αληθείας”, ΑΩ Εκδόσεις, 2015.