17
Εδώ να παίξεις. Σ’ αυτόν τον χώρο.
Στο χώμα που μπορεί να γίνει λάσπη και σκόνη.
Μ’ ένα ξύλο, με μια πέτρα, να παίξεις.
Φτιάχνοντας ένα παιχνίδι ή μια διάθεση για παιχνίδι
κι ένα όνομα παιχνιδιού κι έναν φίλο.
Όχι πιο πέρα, εδώ. Εδώ είναι ο τόπος του παιχνιδιού.
Κι ο χρόνος, τώρα: αυτήν τη νύχτα
που εσωκλείει όλα τα παιχνίδια
κι όλες τις σκέψεις για παιχνίδια
κι όλους τους συντρόφους και τους κανόνες.
Παίζε. Συνέχισε να παίζεις.
Ύστερα θα ξημερώσει κι όλα θα είναι σοβαρά πάλι.
Καθόλου παιγνιώδη. Ανιαρά.

*”Οι νύχτες πριν”, Εκδόσεις “Ναυτίλος”, Θεσσαλονίκη, 2015.