και γυρίζοντας την είδε γυμνή
την είδε γυμνή γυρίζοντας και
γυμνή γυρίζοντας και την είδε
γυρίζοντας και την είδε γυμνή
και την είδε γυμνή γυρίζοντας
γυμνή γυρίζοντας και την είδε
την είδε γυρίζοντας και γυμνή
και την είδε γυμνή γυρίζοντας
γυμνή και γυρίζοντας την είδε

Πριν ξημερώσει η μέρα, πολλές φορές,
στέκεσαι κάπου στη μέση…
Κάπου ανάμεσα σε ουρανό και θάλασσα…
Σε ορίζοντα κι ορίζοντα…
στέκεσαι και συλλογιέσαι…
Συλλογιέσαι ώρα πολύ το κενό…
Κι ύστερα, εικόνες…
Γεμίζεις το κενό γύρω σου με στεριές,
γέλια παιδιών, χαρταετούς και ποδήλατα…
Ουράνια τόξα και ξωτικά..
Ό,τι μας έλεγαν σαν ήμασταν παιδιά και ποτέ δεν αρνήθηκες…
Μια τέτοια στιγμή,
ίσως κλέψω το χαμόγελό σου να το χαρίσω στη σελήνη…

*Από την ποιητική συλλογή του Γιώργου Καββαδία “Ό,τι μας στοιχειώνει”, Αθήνα 2012. Για περισσότερες πληροφορίες για τη ζώή και τις δραστηριότητες του ποιητή επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του στη διεύθυνση http://www.nyxteridas.gr

Συνήθως τα βράδια
κάθεσαι και γράφεις.
Δεν έχεις πρόθεση
να τα βάλεις με την αϋπνία
(έχεις συμφιλιωθεί μαζί της πια).
Κι είναι αυτή που σε πήρε από το χέρι
και σε οδήγησε στην ποίηση.
Τα βράδια μέσα στη σιωπή
ακούς τη μουσική των λέξεων
θυμάσαι τους φίλους που έχασες
και κλαις στη σκέψη
ότι σε λίγο θα χάσεις και τον εαυτό σου

*Από τη συλλογή “Εποχή μου είναι η ποίηση”, εκδ. Γαβριηλίδης, 2013. Η ποιήτρια διατηρεί το ιστολόγιο Το Βαρελάκι στη διεύθυνση http://varelaki.blogspot.com

Θα μπορούσε να είναι
μία φλέβα στον καρπό μου
ή ένα αιλουροειδές
Μία πινακίδα οδοσήμανσης
Ή σήματα μορς για τυφλές κουκουβάγιες
Στην πλατεία με πήγαινε παλιά ο παππούς
Του ζητούσα να με συστήσει στα παιδάκια
Τα περιστέρια ήταν όλα ύπουλα και παχουλά
Ράμφιζαν τα χέρια και το πρόσωπο
Η οδός Αριστοτέλους θα μπορούσε να είναι
Χθες ή αύριο
Σήμερα δεν είναι παρά ένας δρόμος ταχείας αδιαφορίας
ανθρώπων την ώρα της αιχμής

*Από τη συλλογή “Στον αρχαίο κόσμο βραδιάζει πια νωρίς”, εκδ. Γαβριηλίδης 2012. Επισκεφθείτε το ιστολόγιο http://chloekoutsoumpeli.blogspot.com

Τα ψάρια όλα κοιμήθηκαν
Την ίδια ώρα
Την ίδια ώρα
Την ίδια Και – όλα γύρισαν
Με την κοιλιά προς τα πάνω
Επέπλεαν
Και σχημάτισαν επιφάνεια νερού
Στέρεο περπάτημα
Σαν πάνω σε πετρούλες και βράχους
Εδώ κοιλιά πέστροφας
Εδώ κοιλιά φάλαινας
Εδώ περιτοναϊκή κοιλότητα
Καρχαρία
Πατάω και φθάνω απέναντι
Εδώ το μη κόσμος
Απλώθηκε
Η κατοίκηση
Του ανθρώπου
Και Του αδύνατου
Δεν κατάλαβαν δίψα
Όλη η γη μόνο
Στις κορυφές βουνών
Είχε νερό
Και αυτό συμπαγές
Στο μάτι
Του ουρανού
Και
Πέρα

*Από τη συλλογή “Ακρογωνιαία πορεία στο και”, εκδ. Σαιξπηρικόν 2012.

αρπακτικό της στέπας πάνω στους τροπικούς μου
εισβάλλεις
μαύρος πάνθηρας στο ολόλευκο τοπίο μου
συστρέφεσαι
ηδονικά γύρω από τον ισημερινό μου
μου χαρίζεις εντελβάις από τις Άλπεις
και ενθύμια μακρινά από τα φιορδ της Νορβηγίας

αν και μιλάς με βρυχηθμούς
σε ερμηνεύω
από τη μυρωδιά της πυρκαγιάς στο δέρμα σου
βυθίζεις
τα νύχια σου στη σάρκα μου

μπαίνεις μέσα μου και αλλάζω γλώσσα

*Από τη συλλογή “Φυσικό αντίδοτο”, εκδ. Μανδραγόρας 2013. Το ποίημα δημοσιεύτηκε και στο ιστολόγιο “Ένα λιβάδι μέσα στην ομίχλη που ονειρεύεται” στη διεύθυνση http://dreaming-in-the-mist.blogspot.com από όπου και η εικόνα της παρούσας ανάρτησης. Η ποιήτρια διαθέτει το ιστολόγιο Μωβ Στιγμές στη διεύθυνση http://purplestigmes.blogspot.com

Φυσούσε η ζωή τα ρούχα σου
Έξι ώρες μετά από σένα
ο καθρέφτης μου ήταν ο ήλιος που έδυε
ο έρωτας που δεν ανέτειλε
στα μάτια που μασούσαν απορίες
στοργικές απουσίες
εναργείς ερωτήσεις
φυλλαράκια και στύσεις.
Έξι ώρες μετά από σένα
το είδωλό μου στέγνωνε στα σχοινιά
που οριοθετούσαν τις λίμνες των ματιών σου.

*Από τη συλλογή “επιΣτροφή από την απόΣταση”, εκδ. Μανδραγόρας 2012.

Hey lake,
sink the sulky notebooks
in your dusty waters,
Let me see what with the soul
filled with notes for
what do the paper boats do
while on earth the salamanders duplicate?

A plane mirrors its flanks,
the sky in the lake,
a lake in a sky…
the books float,
my conscience on board
while salamanders procreate
The notes… the sky … notes…
the lake…., salamanders procreate,
the books drink, drink the water,
the notes sink.

οι σκιές στη θάλασσα

πύργοι μικροί
ανεμώνες και ήλιοι

δροσερό δωμάτιο
βρόχινη λέξη

ομιλία πάντα
συνομιλητής

πεπεισμένη αλήθεια
μοιάζει με κίνηση

δέρμα θα χάνεται

η ερμηνεία σου
φωνή μαλακή

*Από το ιστολόγιο Κηρύκειον στη διεύθυνση http://kirikion.blogspot.com