Η μουσική ανάβει σκοτεινά δέντρα σε ξένες χώρες
σπαρμένα μεγαλωμένα
κι αφημένα στον ίσκιο τους.

Μ’ ένα καυτό σπαθί μέσα από φωτιά που καίει αγνοημένη στα απομεινάρια
κάποιου πολέμου κόβω τα σκοινιά του χαμηλοτάβανου ουρανού. Απομακρύνεται
σαν αερόστατο. Τα λόγια τρέχουν ξωπίσω του.

Στις πόλεις που έζησα δόθηκα
χωρίς ψιμύθια. Φιλούσα
κι έτρωγα το χιόνι τους
ακόμα κι όταν μαύριζε
από τις σειρές των ανθρώπων
που γύρευαν
το ένα φουντούκι ζωής.

Μ’ ακολουθούσαν το ζεστό σχήμα
ενός δέντρου
και τα ματογυάλια της γιαγιάς.
Εξέπεμπαν κοφτερό φως
όταν το σύμπαν ερήμωνε.

s

Στην ίδια θέση βρίσκομαι
συλλέγω αντικατοπτρισμούς
από το λειμώνα των νεκρών
κι από τη ζώσα γη.

*Το ποίημα αναδημοσιεύεται από το ιστολόγιο της ποιήτριας στη διεύθυνση http://hliodendron.blogspot.com

Unbelievers, or ‘The Moor’

by John Mateer

Giramondo, 2013

Emptiness: Asian Poems 1998-2012

by John Mateer

Fremantle Press, 2014

In his two most recent books, the prolific John Mateer presents work developed over the long haul. His concluding essay in Unbelievers is a reflection on the seven years of writing behind that body of work, and Emptiness emphasises in its subtitle the 14-year scope of that collection. Despite the years of writing they represent, both collections bear a freshness of focus, expressed through Mateer’s formulation: ‘the irony of Elsewhere’.

As the the books’ titles suggest, an idea of ‘the East’ is central to Mateer’s project – one concerned with invisible histories, cultural translations, meetings and exiles. Barry Hill’s endorsement of Emptiness lauds Mateer as, ‘the best guide I know to the poetics of travelling in what we call Asia.’ While Hill rightly directs our attention to the invented nature of the zone known as ‘the East’, I’m inclined to suggest that rather than a guide, Mateer’s work represents a poetry of unsettlement, where constructs of both ‘East’ and ‘West’ become equally disorientated. Calling into question the historical contingencies of territory, Mateer’s poetics are alive with the contradictions and contested histories embodied by particular places. More than guiding, therefore, the poetic gestures are archaeological; disturbing and unsettling the surface meaning of ‘Elsewhere’.

One of the main features of Mateer’s poetics of unsettlement is a conceit I will describe as ‘decomposition’. Appearing in various guises across both books, decomposition represents an ephemeral, ironised state in which the significance of an historical or formal construct is revealed at its moment of disappearance or decay. Unbelievers foregrounds this process in the book’s third poem, ‘The Books’:

Not all books were thrown on the bonfires.
Some, as Ibn Zunbul recounts, were stored in abandoned mosques.
Our Traveller, hearing of this, was led to a mosque,
And through the keyhole saw nothing,
But heard – not wind – the rustle of worms.
Maybe, he thought, all books are the Uncreated?

Continue reading →

Φωτογραφία: Imogen Cunningham

Πονώ που είμαι σε

Τούτη την όχθη κορμός

Δίχως κλαδιά

Μα πιότερο λυπάμαι

Που δεν έχω τον ανθό..πόλφο..

Ή πηλό για το σκουλήκι

Του μαρτυρίου μου..
.
Αν είσαι εσύ ο κρυμμένος

Θησαυρός 

Αν είσαι εσύ ο σταυρός

Και ο υγρός μου πόνος

Αν είμαι το σκυλί της αρχοντιάς σου

Μη με αφήνεις να χάσω 

Ό,τι έχω κερδίσει

Και στόλισε τα Νερά
Του ποταμού μου

Με φύλλα απο το

Φρεσκοκρουσμένο μου Φθινόπωρο.

Natalia Sergeevna Goncharova, Cats (1913)

Το σκυλί μου κόπια του όγδοου αιώνα
κομμένο στα τέσσερα
μ’ άλλους σακατεμένους κώδικες
λέω να το πουλήσω για πατατόσπορο

έχω παιδιά να θρέψω
θέλει πισσόχαρτο η στέγη μου
θέλει καλαμπόκι το κοτέτσι
θέλουν τα ποντίκια μου τυρί
την Πτολεμαία Κλεοπάτρα θέλω στο στρώμα μου
και βρέχει

Συνέντευξη στην Άτη Σολέρτη (Σοφία Αργυροπούλου)

Επισκεφτήκαμε τον φωτεινό κόσμο της ποιήτριας και μεταφράστριας Μαρίας Κατσοπούλου, συνομιλήσαμε μαζί της και την αφήσαμε να ξεδιπλώσει τις μαγικές αλήθειες της.

Διατηρείς το blog http://despina-ad-lucium.blogspot.gr/. Θέλεις να μας πεις λίγα λόγια για την επιλογή αυτής της ονομασίας;
Αρχικά, η ονομασία του blog ήταν Magika. Την άλλαξα πρόσφατα, καθώς θεώρησα πως έκλεισε εκείνος ο κύκλος. Έτσι, επέλεξα το Despina Ad Lucium, ως έκφραση ενός συνόλου εννοιών και ενεργειών. Το Despina αφορά στο έτερο όνομά μου, Δέσποινα (<δεμ(σ)πότνια=ιερή). Η Δέσποινα (όνομα που έδωσαν οι Αρκάδες στην θεά, της οποίας το πραγματικό όνομα γνώριζαν μόνο ορισμένοι μυημένοι στα Ελευσίνια Μυστήρια), ήταν κόρη της Δήμητρας και του Ποσειδώνα και γεννήθηκε στο Λύκαιο Όρος (Ιερή/Φωτεινή Κορυφή) της Αρκαδίας. Lucius σημαίνει φωτεινός. Θέλησα λοιπόν να κάνω αυτό το λογοπαίγνιο με το φως. Εδώ έβαλε κι ο Aleister Crowley το χεράκι του, αφενός με την ενασχόλησή του με τα Ελευσίνια Μυστήρια και το εξαιρετικό έργο του The Rites Of Eleusis, αφετέρου δε με το ποίημά του Ad Lucium από την ποιητική του συλλογή White Stains.

Τι σε έσπρωξε στην έκφραση μέσω της γραφής;
Πάντοτε εκφραζόμουν καλύτερα στον γραπτό λόγο. Κάποια στιγμή αποφάσισα να χρησιμοποιήσω την ροπή μου αυτήν με σκοπό να μοιραστώ ένα κομμάτι του εαυτού μου με τον κόσμο.

Από πού αντλείς τις εμπνεύσεις σου;
Κύρια πηγή έμπνευσης για μένα αποτελεί η ίδια η ζωή. Έως τώρα έδινα έμφαση στην υλική της έκφανση, στο εξής όμως επικεντρώνομαι στην ζωή ως ενέργεια.

Υπάρχει κάποιο λογοτεχνικό ή καλλιτεχνικό ρεύμα γενικότερα που έχει επηρεάσει τον τρόπο γραφής σου;
Δεν θα έλεγα ότι έχω επηρεαστεί από κάποιο συγκεκριμένο ρεύμα. Δημιουργώ το προσωπικό μου ύφος και βαδίζω τον λογοτεχνικό δρόμο που ανοίγεται μπροστά μου, ως αποτέλεσμα της δικής μου ενεργειακής κατάστασης και ουσίας.

Ασχολείσαι και με τη μετάφραση ξενόγλωσσης ποίησης. Ποιο πιστεύεις πως είναι το μεγαλύτερο δώρο που εισπράττει κανείς μέσα από αυτό το έργο;
Το δώρο της μετάφρασης έχει πολλούς αποδέκτες, άμεσους και έμμεσους. Για τον μεταφραστή αποτελεί μια συνεχή εκπαίδευση πάνω στην ειδικότητά του. Για τον ποιητή-αναγνώστη (ή/και μεταφραστή) αποτελεί την γνωριμία με το έργο κάποιου ομότεχνου, το οποίο είναι δυνατόν να ενισχύσει το ταλέντο του ίδιου πάνω στη γραφή. Ο ποιητής του οποίου το έργο μεταφράζεται, είτε βρίσκεται εν ζωή, είτε όχι, αποτελεί μια δικαίωση και μια αναγνώριση από ένα ευρύτερο κοινό. Τέλος, ο απλός αναγνώστης λαμβάνει το δώρο της ευχαρίστησης που προκύπτει  μέσω της ανά-γνώσης.

Θέλεις να μας πεις δυο λόγια για την Ομάδα Από Ποίηση;
Στην Ομάδα Από Ποίηση συμμετέχω ως μέλος από το δεύτερο βιβλίο, το οποίο φέρει τον τίτλο Υπέρ Ονειρίας και εκδόθηκε το 2012. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, «για μας η Ομάδα είναι ένας δυναμικός και δημιουργικός τόπος συνάντησης ποιητών που θέλουν να αλληλεπιδράσουν και να δουλέψουν μαζί». Επί του παρόντος, βρισκόμαστε σε φάση αναδιοργάνωσης. Είμαι σίγουρη πως  θα εξελιχθεί όμορφα και δημιουργικά!

Έρωτας και αγάπη. Τι είναι αυτό που κάνει δύσκολο το πέρασμα του χρόνου από πάνω τους;
Ο Έρωτας και η Αγάπη ανήκουν στο Άφθαρτο και Αιώνιο. Δεν περνάει ο χρόνος από πάνω τους, απεναντίας, ο Έρωτας και η Αγάπη βαδίζουν χέρι-χέρι στο μονοπάτι του Απείρου.

Ποια η σχέση σου με τα όνειρα;
Τα όνειρα με καθοδηγούν και μου αποκαλύπτουν πτυχές του Εαυτού μου.

Πόσο ελεύθερη νιώθεις;
Πολύ.

Ποια ανθρώπινη αρετή θεωρείς την πιο σημαντική;
Όλες οι αρετές που χαρακτηρίζουν έναν άνθρωπο προϋποθέτουν να είναι κανείς ειλικρινής με τον εαυτό του.

Παρελθόν-παρόν-μέλλον. Τι σε εμπνέει περισσότερο;
Όλα, γιατί συμβαίνουν ταυτόχρονα.

Πώς κρίνεις τη σύγχρονη κοινωνική και λογοτεχνική πραγματικότητα;
Την παρατηρώ χωρίς να την κρίνω. Την αξιοποιώ ως μέσο προσέγγισης του κοινωνικού και λογοτεχνικού μου περιβάλλοντος, καθώς και ως μέσο γνωριμίας με άγνωστες πτυχές του εαυτού μου. Είναι, άλλωστε, ο καθρέφτης μας.

Υπάρχουν σύγχρονοι λογοτέχνες που θαυμάζεις;
Ασφαλώς και υπάρχουν, και έχω την τιμή να είναι φίλοι μου! Η Αγγέλα Γαβρίλη ιδιαιτέρως, που, εκτός από το έργο της, θαυμάζω και την προσωπικότητά της.

Ποια είναι τα μελλοντικά σχέδια σου; Αναμένεται να εκδώσεις κάποιο επόμενο βιβλίο;
Η αλήθεια είναι πως πράγματι, γράφω νέα ποιήματα. Η νέα μου ποιητική συλλογή φέρει τον τίτλο Αnima και θα κυκλοφορήσει μες στο 2014 από τις εκδόσεις Vakxikon.gr. Με τις ίδιες εκδόσεις ετοιμάζουμε και ένα μεταφραστικό βιβλίο, που θα κυκλοφορήσει τον επόμενο χρόνο.

Τέλος, θα ήθελα να σε ευχαριστήσω πολύ για τη διαδικτυακή συνομιλία μας, να ευχηθώ καλή επιτυχία σε ό,τι κάνεις και να σου ζητήσω να κάνεις μια ευχή!
Εγώ σε ευχαριστώ! Εύχομαι να ανοίξουν οι καρδιές των ανθρώπων και να αφεθούν όλοι στη ζεστασιά της Αγάπης. Είναι, άλλωστε, η μόνη δύναμη που είναι ικανή να αλλάξει τον κόσμο!

*Αναδημοσίευση από το http://www.vakxikon.gr/content/view/1892/604/lang,el/

Έργο του Pablo Picasso

1

ευρηματικές
επισκιάσεις φωτός
στο υπερπέραν

2

χαράζεις αδρά
τους φωταγωγούς
του κορμιού σου

3

ανεπαίσθητες
πάνω σου κρεμάμενες
ηλιαχτίδες

4

τόσες ηδονές
εκρύγνηνται μέσα σου
αναρίθμητες