Ο Χρόνος και ο Σκοτεινός Αφοπλισμός,
Συμμάχησαν εναντίον μου,
Ενώσαν τις στρατιές τους σε μάχη εμπρός,
Για να λυγίσουν τις δυνάμεις μου·
Κι αν μόνη πολεμώ, ηττηθώ, και σκοτωθώ,
Ανακωχή να διαπραγματευθώ; Όχι εγώ.
Το κάστρο μου πολιορκούν, χτυπούν,
Οι τοίχοι του συντετριμμένοι·
Οι στρατιώτες μου δειλοί, αυτομολούν,
Από μυριάδες βόλια χτυπημένοι·
Ζητούν να υποχωρήσω. Εγώ απαντώ,
«Ελεημοσύνη να δεχτώ; Όχι εγώ.»
Κουρέλια η σημαία μου, μα ξεσχισμένη
Από ψηλά θα κυματίζει εδώ·
Ποτέ απ’ τα λάβαρά τους ηττημένη
Όσο όρθια στέκομαι και πολεμώ.
Φωνάζοντας με μια κραυγή τούς αψηφώ,
«Να παραδοθώ; Όχι εγώ.»
1912
And He Said, «Fight On»
(Tennyson)
Time and its ally, Dark Disarmament,
Have compassed me about,
Have massed their armies, and on battle bent
My forces put to rout;
But though I fight alone, and fall, and die,
Talk terms of Peace? Not I.
They war upon my fortress, and their guns
Are shattering its walls;
My army plays the cowards’ part, and runs,
Pierced by a thousand balls;
They call for my surrender. I reply,
«Give quarter now? Not I.»
They’ve shot my flag to ribbons, but in rents
It floats above the height;
Their ensign shall not crown my battlements
While I can stand and fight.
I fling defiance at them as I cry,
«Capitulate? Not I.»
*Από το E. Pauline Johnson (Tekahionwake), Flint and Feather: The Complete Poems, 7th edn. (1912: Toronto and London: The Musson Book Co., Ltd., 1921)
**Πηγή: Public Domain Poetry – And He Said, «Fight On» by Emily Pauline Johnson.
***Απόδοση: Μαργαρίτα Παπαγεωργίου
****Η E. Pauline Johnson/ Πολίν Τζόνσον (Tekahionwake; 1861–1913) ήταν δημοφιλής ποιήτρια και περφόρμερ. Ο πατέρας της ήταν φύλαρχος Mohawk, ενός από τα έξι Πρώτα Έθνη των Αυτόχθονων φυλών στον Καναδά, που είχε εκπαιδευτεί ως μεταφραστής από τους ιεραπόστολους και η μητέρα της Αγγλίδα έποικος. Κατά τον εποικισμό Άγγλων και Γάλλων στον Καναδά εφαρμοζόταν υποχρεωτικά η αφομοίωση των Αυτοχθόνων και η άρνηση των εγγενών τους δικαιωμάτων. Η Τζόνσον παρότι έζησε σε μια εποχή θεσμικού ρατσισμού, αγκάλιασε δημόσια τη μεικτή κληρονομιά της σε αναγνώσεις ποίησης και παραστάσεις, φορώντας ινδιάνικη τοπική φορεσιά και μετά βικτοριανά ρούχα. Υιοθέτησε θαρραλέες πολιτικές στάσεις διερευνώντας θέματα αποικιακού στίγματος, στερεοτύπων και ρατσισμού, καθώς και τα δικαιώματα των γυναικών και τις οικονομικές ανισότητες. Ταυτόχρονα έγραψε με πάθος για το περιβάλλον, τις σχέσεις, τις κοινότητες και μια σειρά από άλλα θέματα. Οι παραστάσεις, η ποίηση και η πεζογραφία της Τζόνσον αντιστέκονται στην αφομοίωση και ενθαρρύνουν τη διαπολιτισμική κατανόηση και την αποδοχή της διαφορετικότητας και ισονομίας. Έχει καταχωρηθεί ως Πρόσωπο Εθνικής Ιστορικής Σημασίας στον Καναδά και το πατρικό της σπίτι είναι Εθνικός Ιστορικός Χώρος και μουσείο.
Ποιητικές της συλλογές: The White Wampum (1895), Canadian Born (1903), Flint and Feather (1912), και πεζά: Legends of Vancouver (1911), The Shagganappi (1913), The Moccasin Maker (1913).
Η E. Pauline Johnson πέθανε στις 7 Μαρτίου 1913. Λίγο αφότου της είπαν οι γιατροί ότι η ασθένειά της θα ήταν το τέλος της (καρκίνος του μαστού), έγραψε το παραπάνω ποίημα, με τίτλο ένα στίχο από το ποίημα του Alfred Tennyson “The Revenge: A Ballad of the Fleet” (1880).
*****Το ποίημα και η εικόνα της ανάρτησης αναδημοσιεύονται από εδώ: https://exitirion.wordpress.com/2021/04/08/e-pauline-johnson/?fbclid=IwAR3N7hqKpGB4h40yYRl4k1hh3pgZteMU1-BSNqhJDmDezBLAYl9BMXmisa4
To Koskino 